The KLF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The KLF
Ilustracja
Bill Drummond
Inne nazwy The Justified Ancients of Mu Mu,
The JAMs,
The Timelords
Rok założenia 1987
Pochodzenie Londyn
Gatunek house[1], acid house[1], techno, hip-hop, alternative dance, club/dance[1], ambient house[1], ambient trance[1], new beat[1], rave[1], avant-garde
Aktywność 1987–1992, 1995, 1997, od 2017
Wydawnictwo muzyczne KLF Communications, Arista Records
Powiązania K Foundation, Disco 2000, Fuck the Millennium
Skład
Bill Drummond, Jimmy Cauty
Strona internetowa

The KLF (skrót of Kopyright Liberation Front; znany również pod nazwą The Justified Ancients of Mu Mu, The JAMs lub The Timelords) – brytyjski zespół muzyczny założony w Londynie w 1987 roku. W skład zespołu wchodzi dwóch muzyków – autor tekstów i wokalista Bill Drummond oraz gitarzysta i keybordzista Jimmy Cauty. Zespół jest uznawany przez krytyków muzycznych za pioniera stylów muzycznych acid house i ambient trance[1].

The KLF, nagrywając dla własnej wytwórni KLF Communication, wydał serię międzynarodowych hitów, które w latach 1990–1991 stały się przebojami w Europie i Ameryce Północnej. W czołówkach list przebojów uplasowały się m.in. utwory: „What Time Is Love?”, który w sierpniu 1990 roku dotarł do pozycji 5. UK Singles Chart, czy też „3 A.M. Eternal”, który w styczniu następnego roku pojawił się na 1. miejscu brytyjskiego zestawienia[2][1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzycy od samego początku istnienia zespołu przyjęli filozofię opisaną w powieści Roberta Shei i Roberta Antona Wilsona pt. Trylogia Illuminatus![3], zdobywając rozgłos poprzez wykonywanie różnorakich aktów anarchistycznych, takich jak usuwanie reklam billboardowych[4], zamieszczanie kryptograficznych reklam w magazynie „NME[5], a także nietypowe występy w Top of the Pops[4]. Najsłynniejszym z nich była współpraca z Extreme Noise Terror (wraz z Markiem Greenawayem z Napalm Death) w lutym 1992 roku, kiedy to podczas występu Brit Awards strzelali ślepą amunicją z pistoletu maszynowego, natomiast w trakcie imprezy po występie wyrzucili martwe owce (wcześniej ich krew mieli zamiar rozlać na widownię, lecz zostali powstrzymani)[4][5].

Niedługo później zespół porzucił działalność muzyczną, dając jedynie kilka jednorazowych występów. W 1993 roku muzycy założyli fundację pod nazwą „K Foundation”, którą promowali w kolejnych latach poprzez szereg projektów artystycznych i kampanii medialnych, a także ustanowili nagrodę „K Foundation art” dla najgorszego artysty roku. Dochody z fundacji przeznaczali na różne cele, koncentrując się głównie na Nagrodzie Turnera[6].

W 1995 roku, nie mając pomysłu na wykorzystanie swoich pieniędzy, spalili banknoty łącznej wartości 1 miliona funtów brytyjskich, nagrywając całe wydarzenie kamerą i tłumacząc to jako formę ekspresji. Po latach Drummond stwierdził, że żałuje tej decyzji, jednak zaznaczył, że w samym akcie nie chodziło o zniszczenie banknotów, lecz o oglądanie ich palenia[4][7].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1987: 1987 (What the Fuck Is Going On?) (The Sound of Mu(sic))
  • 1988: Who Killed The JAMs? (KLF Communications)
  • 1988: Shag Times (KLF Communications)
  • 1989: The „What Time Is Love?” Story (KLF Communications)
  • 1990: Chill Out (KLF Communications)
  • 1990: Space (KLF Communications)
  • 1991: The White Room (KLF Communications)
  • 1997: Waiting For The Rights Of Mu (Echo Beach)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i John Bush: The KLF Biography (ang.). allmusic.com.
  2. Official Charts KLF (ang.). officialcharts.com.
  3. Kembrew McLeod: Pranksters: Making Mischief in the Modern World. NYU Press, 2014. ISBN 978-0-8147-6436-7.
  4. a b c d Ben Graham: Embrace The Contradictions: The Strange World Of… The KLF (ang.). 1 lutego 2017.
  5. a b Jack Needham: Your guide to The KLF, pop music’s original pranksters (ang.). dazeddigital.com, 2017.
  6. David Lister: Turner Prize won by 'worst' artist (ang.). independent.co.uk, 24 listopada 1993.
  7. The Time The K Foundation Burned A Million British Pounds For No Apparent Reason (ang.). todayifoundout.com, 1 sierpnia 2014.