The Legendary Pink Dots

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
The Legendary Pink Dots
Ilustracja
LPD podczas koncertu na festiwalu Castle Party w Bolkowie (2007)
Rok założenia 1980
Pochodzenie Wielka Brytania, Holandia
Gatunek rock alternatywny[1], rock psychodeliczny, rock progresywny
Wydawnictwo muzyczne Beta-lactam Ring Records, Terminal Kaleidoscope, Car Crash International, Flesh Eating Ants Records, InPhaze, Play It Again Sam, ROIR, Soleilmoon
Obecni członkowie
Edward Ka-Spel
Phil Knight
Erik Drost
Raymond Steeg
Strona internetowa

The Legendary Pink Dots (LPD) – brytyjsko-holenderski zespół rockowy z kręgu rocka alternatywnego i psychodelicznego istniejący od 1980. W Polsce nazywany często Kropki lub Kropy.

Historia zespołu[edytuj | edytuj kod]

Zespół powstał w sierpniu 1980 w angielskim mieście Ilford. Pierwszy koncert LPD, za który zespół zainkasował całe 5 funtów, odbył się we wschodnim Londynie w październiku 1980. Po wielu zawirowaniach związanych ze zmianami w składzie, LPD wydał w 1982 pierwszą oficjalną płytę, Brighter Now. Pierwsze albumy zawierały muzykę opartą na brzmieniach elektronicznych, nawiązującą do nurtów industrial i new wave. Począwszy od płyty The Lovers zespół skierował się w kierunku brzmienia psychodelii przełomu lat 60. i 70.

Od początku podstawę sześcioosobowego składu zespołu stanowili: charyzmatyczny wokalista, kompozytor i autor tekstów, Edward Ka-Spel, oraz klawiszowiec Phil Knight używający pseudonimu The Silverman. W 1984 zespół przeniósł się do Amsterdamu i podpisał kontrakt z niezależną firmą Play It Again, Sam.

W 1988 zespół opuściło czterech muzyków, pozostali tylko Kaspel i Silverman. Dołączyli m.in. Niels Van Hoornblower (saksofony, flet, klarnet) i Bob Pistoor (gitara). W kolejnych latach LPD nagrał najpopularniejsze płyty: The Golden Age, Crushed Velvet Apocalypse i The Maria Dimension. Specjalizacją zespołu stały się długie przestrzenne improwizacje, bogate aranżacje oraz "kosmiczne" ballady (najbardziej znana: Belladonna). W 1992, po nagraniu The Maria Dimension, u Boba Pistoora wykryto nieuleczalny nowotwór. Po jego śmierci gitarzystą zespołu został Martijn De Kleer.

LPD w Polsce[edytuj | edytuj kod]

The Legendary Pink Dots od początku lat 90. cieszy się w Polsce statusem zespołu kultowego[2]. Do popularyzacji muzyki LPD przyczyniły się radiowe audycje Tomasza Beksińskiego, który (głównie w radiowej Trójce) prezentował kolejne płyty oraz interpretacje i własne tłumaczenia tekstów. Środkowy fragment utworu Neon Mariners z płyty Any Day Now otwierał nocne audycje Beksińskiego.

Po śmierci Tomasza Beksińskiego ukazały się w 2001 polskie edycje płyt The Legendary Pink Dots, dedykowane przez zespół dziennikarzowi. Płytom towarzyszyły nowe okładki autorstwa jego ojca, Zdzisława Beksińskiego, oraz tłumaczenia wszystkich tekstów.

Innym tłumaczem tekstów zespołu i aktywnym uczestnikiem społeczności fanów LPD był zamordowany w 1997 Michał Łysek[3]. Tomasz Beksiński twierdził, że przetłumaczony przez Michała utwór "Blasto" był rodzajem proroctwa na temat jego śmierci. Zespół na koncercie w Warszawie zadedykował Michałowi utwór "Spike".

The Legendary Pink Dots zagrał w Polsce kilkadziesiąt koncertów.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Edward Ka-Spel

Skład zespołu (maj 2010):

  • Edward Ka-Spel - instrumenty klawiszowe, śpiew
  • Phil Knight (The Silverman) - instrumenty klawiszowe
  • Erik Drost - gitary
  • Raymond Steeg - efekty dźwiękowe

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Płyty studyjne[edytuj | edytuj kod]

Single / EP[edytuj | edytuj kod]

Płyty koncertowe[edytuj | edytuj kod]

LPD podczas koncertu na festiwalu Castle Party w Bolkowie (2007)

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1988 Stone Circles
  • 1989 The Legendary Pink Box
  • 1991 Greetings 9+Premonition 11/It's Raining in Heaven (1991/1996)
  • 1995 Chemical Playschool 8+9
  • 1996 Canta Mientras Puedas
  • 1996 Lullabies for the New Dark Ages: The First Four Albums
  • 1997 Ancient Daze
  • 1997 Under Triple Moons
  • 1997 Stained Glass, Soma Fountains
  • 1999 Poi Poka Mozhesh
  • 2000 A Guide to the Legendary Pink Dots Vol. 1: The Best Ballads
  • 2002 El Kaleidoscopio Terminal
  • 2003 I Did Not Inhale
  • 2003 A Guide to the Legendary Pink Dots Vol. 2: Best Psychedelic Tracks
  • 2004 Singe Wahrend du Bist
  • 2004 Crushed Mementos

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]