The Saboteur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
The Saboteur
Producent Pandemic Studios
Wydawca Electronic Arts
Dystrybutor Electronic Arts
Projektant

Tom French

Kompozytor Christopher Young
Silnik Havok, Odin
Aktualna wersja 1.03
Data wydania

Am.Płn.: 8 grudnia 2009
EU: 4 grudnia 2009
AUS: 3 grudnia 2009
[1]

Gatunek

Przygodowa gra akcji, Sandbox

Tryby gry Gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe

Unia Europejska PEGI: 18[2] PEGI
Stany Zjednoczone ESRB: M[3]
Wielka Brytania BBFC: 15[4]

Wymagania sprzętowe
Platforma PlayStation 3, Windows, Xbox 360
Nośniki

DVD-DL, Blu-ray Disc

Wymagania
  • CPU: Core 2 Duo 2.4 GHz lub odpowiednik AMD
  • OS: Windows XP SP3, Windows Vista SP1, Windows 7
  • Grafika: Nvidia Geforce 7800 GTX 256 MB lub ATI Radeon HD 2600 Pro 256 MB
  • RAM: 2 GB
  • Dźwięk: Direct X 9.0c
  • Dysk twardy: 7 GB wolnego miejsca[5]

The Saboteurkomputerowa przygodowa gra akcji z otwartym światem prowadzona z widoku trzeciej osoby umieszczona w realiach drugiej wojny światowej we Francji, okupowanej przez Trzecią Rzeszę. Wydana przez Electronic Arts i wyprodukowana przez Pandemic Studios, które po wydaniu gry zostało zamknięte.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gracz ma możliwość odkrywania okupowanego Paryża, niektórych francuskich prowincji oraz części Niemiec. Kolor jest kluczowym elementem rozgrywki. Obszary, które są w dużym stopniu kontrolowane przez nazistów, są reprezentowane w czerni i bieli, z wyjątkiem tęczówek oczu bohaterów, świateł miasta, krwi, niebieskiego symbolu francuskiego ruchu oporu i różnych symboli niemieckich, które są czerwone. W celu przywrócenia koloru gracz musi osłabić okupację w okolicy. W kolorowych obszarach Niemcy nie będą w pełni zlikwidowani, lecz nie będą już tak wszechobecni. Ponadto, w kolorowych obszarach Francuzi będą odgrywać aktywną rolę w walce z okupantami. Na przykład, jeśli gracz wda się w bójkę z niemieckimi żołnierzami w kolorowym obszarze, francuski ruch oporu, Maquis oraz przechodnie będą mu pomagali.

Podczas gry gracz może usprawniać swoje umiejętności w formie "perków", które wprowadzają usprawnienia takie jak: podwyższona celność, liczba amunicji czy zwiększona siła rażenia. Gracz otrzymuje "perki" za wykonywane zadania specjalne takie jak: unikanie alarmów, zabijanie żołnierzy czy niszczenie wrogiej infrastruktury.

W przypadku zgonu gracza, straci on całą broń i granaty, jakie posiadał. Gracz może kupować broń, amunicję oraz ładunki wybuchowe na czarnym rynku. Raz kupiona broń staje się dostępna dla gracza na zawsze[6].

"Midnight Show" i nagość[edytuj | edytuj kod]

Kod do pobrania patcha zatytułowanego "Midnight Show" był darmowy dla tych, którzy zakupili nowy egzemplarz gry na konsole PlayStation 3 oraz Xbox 360. W wersji na komputery osobiste dodatek był już zawarty na płycie z grą[7].

Dodatkowa zawartość dodaje domy publiczne i miejsca do ukrycia. Oferuje ona również minigrę, w której gracz może zdobyć przedmioty, których nie da się zdobyć podczas głównej kampanii takie jak specjalny samochód. Przede wszystkim instalacja dodatku sprawia, iż wszystkie dziewczyny w domach publicznych i klubach nocnych chodzą nago[7]. Wywołało to wiele kontrowersji podczas premiery gry[8].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Główny bohater, Sean Devlin jest irlandzkim mechanikiem[9], regularnie startującym w wyścigach. W 1940 roku, po zwycięstwie w wyścigu w Saarbrücken Kurta Dierkera, nazistowskiego pułkownika, Sean i jego najlepszy przyjaciel, Jules Rousseau, zakradają się do jego posiadłości i niszczą samochód Dierkera, lecz zostają złapani. Podczas przesłuchania, Dierker zabija Jules'a w przekonaniu, że jest on brytyjskim szpiegiem. Seanowi udaje się uciec. Przez resztę gry Sean próbuje schwytać i zabić Dierkera. Zostaje zwerbowany przez francuski ruch oporu, którego liderem jest znany pisarz, Luc Gaudin. Gra toczy się podczas II wojny światowej i niemieckiej okupacji Francji, lecz wojna sama w sobie jest używana tylko jako tło dla głównego wątku, którym jest zemsta na Dierkerze, pomszczenie Jules'a i ochrona jego siostry.

Odbiór gry[edytuj | edytuj kod]

 The Saboteur
Recenzje
Publikacja Ocena
1UP.com B-[10]
Computer and Video Games 6.9 / 10[11]
Eurogamer 6 / 10[12]
Game Informer 8.00 / 10[13]
Gry-Online 75 / 100[14]
GameSpot 7.5 / 10[15]
IGN 7.5 / 10[16]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

74.14%[18]

Metacritic

72/100[17]

Oceny dla The Saboteur są na ogół korzystne. W styczniu średnia ocen na Metacritic wynosiła 73%.

IGN ocenił The Saboteur na 7,5/10 chwaląc muzykę oraz czarno-białą kolorystykę, krytykując brzydką animację ruchów oraz niedopieszczoną rozgrywkę.

W wersji na PlayStation 3 zauważono bardzo dobre wykonanie Antyaliasingu (16xAA), z którym w innych grach konsola często ma problem[19][20].

Przypisy

  1. Data wydania Gamestop.com
  2. The Saboteur:18
  3. ESRB The Saboteur: Mature
  4. The Saboteur rated 15 by the BBFC. British Board of Film Classification, 17 września, 2009. [dostęp 2009-09-18].
  5. The Saboteur - wymagania sprzętowe CD-Action
  6. The Saboteur gry-online.pl
  7. 7,0 7,1 Jim Reilly: Nude Pack Gives Gamers Choice in The Saboteur. IGN, 3 grudnia, 2009. [dostęp 2011-01-26].
  8. Tracey John: Sex and 'The Saboteur': Dev Talks Nudity in New Game. Time Techland, 8 grudnia, 2009. [dostęp 2011-01-26].
  9. Ricardo Torres: Saboteur First Look. GameSpot, 7 kwietnia, 2007. [dostęp 2009-09-18].
  10. The Saboteur Review 1up.com
  11. The Saboteur Review Computerandvideogames.com
  12. The Saboteur Reviev Eurogamer.com
  13. The Saboteur Reviev Gameinformer.com
  14. recenzja gry: The Saboteur gry-online.pl
  15. The Saboteur Reviev Gamespot.com
  16. The Saboteur Reviev Ign.com
  17. The Saboteur metacritics.com
  18. The Saboteur gamerankings.com
  19. DF on Saboteur's PS3 anti-aliasing
  20. The Anti-Aliasing Effect