The Treehouse Tapes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Treehouse Tapes
Album demo zespołu Alice in Chains
Wydany 1988
Nagrywany 1988 w Treehouse Studio, Issaquah[1]
Gatunek glam metalhard rock[2]
Długość 27:02
Producent Alice in Chains
Album po albumie

The Treehouse Tapes – album demo amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains wydany w 1988. Proces nagrań odbył się w Treehouse Studio w miejscowości Issaquah w stanie Waszyngton. Materiał został wydany niezależnie. Produkcją i dystrybucją zajął się zespół. Demo zostało nagrane w składzie: Layne Staley (śpiew), Jerry Cantrell (gitara), Mike Starr (gitara basowa), Sean Kinney (perkusja).

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

Zespół zarejestrował cover z repertuaru Davida Bowiego

W 1988 miejscowy promotor nagrań Randy Hauser, będący znajomym Melindy Starr (siostry Mike’a Starra), otrzymał od niej amatorską taśmę z nagraniami zespołu[3]. Po odbyciu kilku spotkań z członkami grupy w Music Bank, Hauser zgodził się pełnić funkcję menedżera zespołu[4]. Umożliwił on grupie profesjonalne nagranie albumu demo[5]. W początkowym założeniu proces realizacji miał odbyć się w kompleksie sal prób Music Bank, lecz 20 lipca, na jeden dzień przed planowanym rozpoczęciem prac, został on zamknięty przez policję w związku z handlem marihuaną[6][7][8]. Jerry Cantrell: „Siedzieliśmy tej nocy tam – mieliśmy cały sprzęt gotowy do pracy. I nagle wpadł oddział SWAT i przejął całe to miejsce! (…) Obudziliśmy się z bronią przy twarzach”[6][8]. Był to największy handel tego typu w historii miasta i całego stanu[9].

Nagrywanie[edytuj | edytuj kod]

Proces nagrań został zrealizowany w pomieszczeniu Treehouse, które było zaadaptowane na studio nagrań i należało do producenta PC Ring[10]. Zespół zarejestrował materiał składający się z ośmiu kompozycji[10]. W jednym z wywiadów, Cantrell odniósł się do nagrań: „Zapłaciłem za demo, które zrobiliśmy w domku na drzewie na zboczu góry – to nie żart. Pożyczyliśmy vana od lokalnego zespołu Coffin Break i nagraliśmy to pieprzone demo na szczycie tej góry w domku na drzewie w Issaquah. Po drodze straciliśmy cały nasz sprzęt, bo tylne drzwi się otworzyły. Ale nagraliśmy to”[a][12].

Sean Kinney w rozmowie z tygodnikiem „Kerrang!” z 1998 wspomniał proces nagrań: „Mama Jerry’ego Cantrella właśnie zmarła, zostawiając trochę pieniędzy, które postanowiliśmy wydać na demo. W tym czasie nie znaliśmy się zbyt długo, i po prostu chcieliśmy zrobić demo, które by nam umożliwiło granie koncertów w lokalnych klubach. Nagraliśmy te utwory w pomieszczeniu Treehouse. Podczas naszych wczesnych występów, Layne był tak młody, że nie mógł wejść do lokalu nim nie zaczęliśmy grać. Na początku nie byliśmy poważnym zespołem, ale po tym demo wiedzieliśmy, że chcemy coś zrobić”[2].

Opis albumu[edytuj | edytuj kod]

Materiał składa się z ośmiu kompozycji w skład których wchodzi cover Davida Bowiego „Suffragette City”[10], pochodzący z wydanego w 1972 albumu The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars[13]. Idea zamieszczenia własnej interpretacji utworu Bowiego pochodzi z czasów zespołu Diamond Lie. Jej pomysłodawcą był ówczesny wokalista Scott Damon[14].

Cztery kompozycje zawarte na albumie – „I Can’t Have You Blues”, „Killing Yourself”, „Queen of the Rodeo” i „Whatcha Gonna Do” – znalazły się na późniejszych wydawnictwach Alice in Chains[2]. „Killing Yourself” został ponownie nagrany w trakcie sesji do Facelift[15], jednak nie uwzględniono go na albumie. Trafił na winylową wersję minialbumu We Die Young, opublikowanego w lipcu 1990 nakładem Columbia[16]. Napisany na przełomie jesieni i zimy 1986 „Queen of the Rodeo”, pochodzi z okresu, gdy Staley występował w zespole Alice N’ Chains[17]. W 1999 został zamieszczony na kompilacyjnym box secie Music Bank[2] oraz wszedł w skład zestawu utworów na albumie Live (2000)[18].

Kinney odnosząc się do całości materiału przyznał: „Były trochę głupie [utwory] (…) Kiedy je nagrywaliśmy, te piosenki nie brzmiały aż tak niepoważnie, ponieważ taki był wtedy klimat muzyczny. Mimo że niektóre z utworów są dość żenujące, istnieją momenty, które są dobre. Myślę, że refren w «Social Parasite» był dosyć fajny”[2].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[19]:

Nr Tytuł utworu AutorzyDługość
1.„Bite the Bullet”Layne Staley • Jerry Cantrell2:00
2.„Chemical Addiction”Staley • Cantrell4:52
3.„I Can’t Have You Blues”Cantrell4:01
4.Killing YourselfStaley • Cantrell3:03
5.„Fairytale Love Story”Staley • Cantrell3:11
6.„Suffragette City”David Bowie3:07
7.Queen of the RodeoStaley • Jet Silver3:54
8.„Whatcha Gonna Do”Staley • Cantrell2:54
27:02

Informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Utwór 4 został zamieszczony na minialbumie We Die Young z 1990[16].
  • Utwory 3, 4, 8 zostały zamieszczone na składance Music Bank z 1999[9].
  • Koncertowa wersja utworu 7 została zamieszczona na składance Music Bank (1999)[9] i Live z 2000[18].

Personel[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[20]:

Alice in Chains

Produkcja

Management

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Muzycy Coffin Break przez rok czasu dzielili wspólnie z Alice in Chains pokój w Music Bank[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prato 2009 ↓, s. 221; de Sola 2015 ↓, s. 73.
  2. a b c d e Paul Brannigan. This is the End. „Kerrang!”, s. 26–28, 9 października 1999. ISSN 0262-6624. 
  3. de Sola 2015 ↓, s. 76.
  4. de Sola 2015 ↓, s. 77.
  5. Yarm 2012 ↓, s. 172.
  6. a b Prato 2009 ↓, s. 222.
  7. Yarm 2012 ↓, s. 176.
  8. a b de Sola 2015 ↓, s. 94.
  9. a b c Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. CK 69584.
  10. a b c de Sola 2015 ↓, s. 73.
  11. Yarm 2012 ↓, s. 174.
  12. Prato 2009 ↓, s. 221–222.
  13. Poligrafia dołączona do albumu The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars; wyd. RCA, nr kat. EPPA 4702-C.
  14. de Sola 2015 ↓, s. 74.
  15. Tom Forsythe. No More Than a Feeling. „Guitar”, s. 68–70, 72, 74, 78, 80, luty 1992. ISSN 1525-5549. 
  16. a b Dave Thompson: Standard Catalog of American Records. Krause Publications, 2012, s. 24. ISBN 978-1440232527. (ang.)
  17. de Sola 2015 ↓, s. 45.
  18. a b Charles R. Cross. Live. „Guitar World”, s. 37, luty 2001. ISSN 1045-6295. 
  19. Demo #3: Treehouse Demos (ang.). Encyclopaedia Metallum. [dostęp 2011-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-15)].
  20. de Sola 2015 ↓, s. 73–77.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]