Theo Waigel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Theodor Waigel)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Theo Waigel
2012 Theo Waigel.jpg
Theo Waigel (2012)
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1939
Oberrohr
Minister finansów Niemiec
Okres od 21 kwietnia 1989
do 27 października 1998
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Społeczna
Poprzednik Gerhard Stoltenberg
Następca Oskar Lafontaine

Theodor „Theo” Waigel (ur. 22 kwietnia 1939 w Oberrohr[1]) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU) i jej przewodniczący w latach 1988–1999, poseł do Bundestagu, w latach 1989–1998 minister finansów w trzech gabinetach Helmuta Kohla.

Życiorys[edytuj]

Po maturze w Krumbach z 1959 studiował prawo na uniwersytetach w Monachium i Würzburgu. W 1963 i 1967 zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia. W 1967 doktoryzował się również w zakresie prawa na podstawie pracy poświęconej unormowaniom prawnym bawarskiego rolnictwa[1][2]. Został następnie asesorem w prokuraturze przy jednym z sądów rejonowych w Monachium[1]. W 1969 przeszedł do pracy w bawarskiej administracji rządowej. Został wówczas asystentem sekretarza stanu w ministerstwie finansów, a od 1970 do 1972 był asystentem Antona Jaumanna, bawarskiego ministra gospodarki i transportu[2].

W działalność polityczną zaangażował się w 1957, wstępując do chadeckiej młodzieżówki Junge Union. W 1960 został członkiem bawarskiej Unii Chrześcijańsko-Społecznej. Od 1961 kierował powiatowymi strukturami JU, a od 1967 jej organizacją w rejencji Szwabia. W latach 1971–1975 przewodniczył Junge Union w Bawarii. W latach 1966–1972 był radnym powiatu[2]. Od 1971 wchodził w skład zarządu krajowego CSU, w latach 1973–1988 przewodniczył jej komisji regulaminowej. W 1983 dołączył do prezydium partii[1].

W 1972 po raz pierwszy został posłem do Bundestagu. Do niższej izby niemieckiego parlamentu był następnie wybierany w wyborach 1976, 1980, 1983, 1987, 1990, 1994 i 1998, sprawując mandat deputowanego do 2002[1]. W latach 1980–1982 był rzecznikiem frakcji CDU/CSU do spraw gospodarczych, a w latach 1982–1989 przewodniczącym podgrupy CSU w ramach klubu poselskiego chrześcijańskich demokratów. W 1987 objął kierownictwo CSU w Szwabii[2].

W listopadzie 1988 Theo Waigel został nowym przewodniczącym bawarskich chadeków. Funkcję tę pełnił do stycznia 1999[1]. W kwietniu 1989 dołączył do trzeciego gabinetu Helmuta Kohla, obejmując stanowisko ministra finansów, które zajmował również w dwóch kolejnych rządach tego kanclerza do października 1998[1]. Jest uznawany za głównego twórcę wspólnej europejskiej waluty[3] i za inicjatora nazwania jej euro[4]. W 1993 zamierzał odejść z krajowej polityki i objąć stanowisko premiera Bawarii, o które konkurował z Edmundem Stoiberem. Do porażki przyczyniło się wówczas upublicznienie jego separacji z żoną i jednocześnie długotrwałego romansu z Irene Epple. Theo Waigel w konsekwencji pozostał w rządzie federalnym, a w 1995 ponownie został przewodniczącym CSU z poparciem 95%[5].

W 1999 podjął praktykę w zawodzie adwokata[2]. Od 2002 powoływany w skład licznych ciał doradczych, zarządzających i nadzorczych w różnych przedsiębiorstwach i organizacjach pozarządowych. W 2009 wyróżniony tytułem honorowego przewodniczącego CSU[2].

Życie prywatne[edytuj]

Dwukrotnie żonaty. Jego drugą żoną została medalistka olimpijska w narciarstwie Irene Epple[5]. Ma troje dzieci[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h Dr. Theodor Waigel (niem.). bundestag.de. [dostęp 2016-11-19].
  2. a b c d e f Dr. Theo Waigel (niem.). csu.de. [dostęp 2016-11-19].
  3. 'Crisis? What crisis?' says euro architect (ang.). bbc.com, 19 lipca 2010. [dostęp 2016-11-19].
  4. Euro: Efekt Kasandry. Co dalej ze wspólną walutą?. dziennik.pl, 24 marca 2013. [dostęp 2016-11-19].
  5. a b Germany's great survivor (ang.). politico.eu, 25 października 1995. [dostęp 2016-11-19].