Theta Eridani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Theta Eridani A/B
θ1,2 Eri
Ilustracja
Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Erydan
Rektascensja 02h 58m 15,675s
Deklinacja -40° 18′ 16,85″
Paralaksa (π) 0,02023 ± 0,00055[1]
Odległość 161,2 ± 4,5 ly
49,4 ± 1,4 pc
Wielkość obserwowana Łącznie: 2,90m[1]
3,24m / 4,42[2]m
Ruch własny (RA) -52,89 ± 0,53 mas/rok
Ruch własny (DEC) 21,98 ± 0,62 mas/rok
Prędkość radialna 11,9 ± 2,6 km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym / gwiazda ciągu głównego
Typ widmowy A4 III+...[1]
Masa 2,6 / 2,4 M[2]
Jasność 96 / 36[2] L
Temperatura 8200 K / 9200[2] K
Alternatywne oznaczenia
Cordoba Durchmusterung: CD-40 771
Katalog Henry’ego Drapera: HD 18622J
Katalog Hipparcosa: HIP 13847

Theta Eridani (θ Eri) – gwiazda w gwiazdozbiorze Erydanu, znajdująca się w odległości około 161 lat świetlnych od Słońca.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Acamar, wywodzi się od arabskiego ‏آخر النهر‎ Al Ahir al Nahr „koniec rzeki”, co nawiązuje do wyobrażenia gwiazdozbioru jako rzeki. To samo znaczenie ma nazwa Achernar, odnosząca się do gwiazdy współcześnie wyznaczającej koniec gwiezdnego wizerunku rzeki. Nazwa ta ma wiele wariantów, ale forma Acamar odnosi się tylko do thety Erydanu; w takiej formie została zapisana w Tablicach alfonsyńskich. Jaśniejszy Achernar znajduje się zbyt daleko na południowym niebie, aby być widocznym z Grecji, więc dla starożytnych Greków rzeka Erydan kończyła się na Acamarze[2][3]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Acamar dla określenia jaśniejszego składnika tej gwiazdy[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to gwiazda podwójna, której składnikami są białe gwiazdy typu widmowego A. Na niebie dzieli je odległość 8,3 sekundy kątowej, co czyni tę parę atrakcyjnym celem dla astronomów-amatorów. Jaśniejszy składnik jest olbrzymem (i może być w rzeczywistości gwiazdą podwójną), mniej jasny – gwiazdą ciągu głównego. Olbrzym względnie niedawno opuścił ciąg główny i stopniowo przekształca się w czerwonego olbrzyma. Jego towarzysz ma mniejszą masę i nie zakończył jeszcze syntezy wodoru w hel w jądrze, ale z czasem również zmieni się w olbrzyma. W przyszłości obie gwiazdy odrzucą otoczki i staną się białymi karłami[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Theta Eridani w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f Jim Kaler: Acamar (ang.). STARS. [dostęp 2016-10-02].
  3. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 219.
  4. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2018-12-04].