Thierry Mugler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Thierry Mugler
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1948[1]
Strasburg[2], Francja
Zawód, zajęcie projektant mody, fotograf
Narodowość Francuz
Strona internetowa
Perfumy "Angel Men"

Thierry Mugler (ur. 21 grudnia 1948 w Strasburgu, we Francji) – francuski projektant mody, fotograf, założyciel firmy sygnowanej jego nazwiskiem, pisarz i twórca perfum, jak "Womanity", „Alien” czy„Angel”, dla których też samodzielnie wyreżyserował reklamę (w 1992)”[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Strasburgu[4]. Zaczął jako klasyczny tancerz baletowy[5], lecz zamiast tańca wybrał modę. Jako zdolny 14-latek uszył sukienkę swojej koleżance. Uczęszczał do Decorative Arts School[6].

W wieku 24 lat, Mugler zaczął podróżować po świecie i opuścił Strasburg. Wkrótce osiadł w Paryżu. Zaczął projektowanie ubrań dla paryskiego butiku o nazwie „Gudule”. W wieku 26 lat, Mugler już pracował dla wielu dużych domów mody w Paryżu, Mediolanie, Londynie oraz Barcelonie[7].

W 1973 roku Mugler stworzył swoją pierwszą osobistą kolekcję o nazwie „Café de Paris”[8]. W 1976 roku pokazał swoje prace w Tokio, na imprezie zorganizowanej przez Shiseido. W 1978 otworzył swój pierwszy butik w Paryżu „Place des Victoires”[9]. W ślad za damskimi kreacjami pojawiły się męskie, a nieco ekscentryczne i przerysowane stroje stały się z czasem wizytówką projektanta. Ta kolekcja niosła z sobą nowoczesny styl. Czyste, precyzyjne cięcie, wysoce rozpoznawalna sylwetka, dynamiczna i szczupła, wystające łopatki[10][9].

Karierę fotograficzną rozpoczął w 1978, po starciu z Helmutem Newtonem. Zatrudnił niemieckiego fotografa, aby nakręcić jedną ze swoich kampanii. Jednak Newton szybko stał się zirytowany ciągłą ingerencją Muglera[6].

W 1985 powstał film dokumentalny Thierry Mugler[2]. Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku Thierry Mugler stał się międzynarodowej sławy projektantem mody[11], jego kolekcje osiągnęły sukces komercyjny. Prezentowali je m.in.: Diana Ross, Cyd Charisse, Tippi Hedren, Jerry Hall, Lady Gaga, Ivana Trump i aktor porno Jeff Stryker (1989)[5][6]. Zaprojektował kostiumy do dreszczowca L’Homme qui n’était pas là (1987)[12] z Claude Jade i Georgesem Descrières oraz do koncertu Mylène Farmer (1990)[13].

W 1992 wyreżyserował teledysk do przeboju George'a Michaela „Too Funky”[14] z udziałem Lindy Evangelisty, Estelle Lefébure, Nadji Auermann, John Epperson, Rossy de Palmy, Julie Newmar, Emmy Sjöberg, Tyry Banks, Kevina Alexandra Stei i Beverly Peele. Stworzył słynną czarną sukienkę noszoną przez Demi Moore w melodramacie Adriana Lyne’a Niemoralna propozycja (Indecent Proposal, 1993). Pojawił się także w czarnej komedii Roberta Altmana Prêt-à-Porter (1994)[15].

Na wybiegu kolekcje Muglera prezentowały modelki światowego formatu, m.in.: Carmen Dell'Orefice, Eva Herzigová, Nadja Auermann, Irina Pantajewa, Karen Mulder, Elle Macpherson, a także Polki: Agnieszka Martyna, Lilianna Guderska i Ewa Witkowska[16].

Na wniosek Chambre Syndicale de la Haute Couture, ukończył swoją pierwszą kolekcję haute couture w 1992[7]. Chociaż firma MUGLER zajmowała się tworzeniem kreacji haute couture, jak i prêt-à-porter, to znana jest przede wszystkim z produkcji perfum[16].

Mugler zdeklarował się w mediach jako homoseksualista[17][18]. Był długoletnim kulturystą[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thierry Mugler w bazie IMDb (ang.)
  2. a b Thierry Mugler w bazie Filmweb
  3. a b The confessions of Manfred Thierry Mugler: George Michael, Beyoncé, his physical transformation and his new career (ang.). numero.com. [dostęp 2016-12-08].
  4. Personalidade: Thierry Mugler (França) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-12-20].
  5. a b Andrew Belonsky (2007-06-04): Thierry Mugler Transforms Himself Into A Monster (ang.). Queerty. [dostęp 2017-12-20].
  6. a b c Ian Phillips (1998-12-05): Fashion: Thierry Mugler (ang.). „The Independent”. [dostęp 2018-02-25].
  7. a b Thierry Mugler (ang.). The Fashion Model Directory. [dostęp 2017-12-20].
  8. Thierry Mugler (ang.). Vintage Voyage. [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-19)].
  9. a b Thierry Mugler - pociągający ekscentryzm (pol.). dolce.pl. [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-19)].
  10. Alexandra Pizzuto (2020-01-29): Thierry Mugler, le créateur au talent monstre (fr.). „Marie Claire”. [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-19)].
  11. ESC 2016 SAN MARINO: THIERRY MUGLER JOINS THE TEAM (ang.). ilkar.blogspot.com. [dostęp 2017-12-20].
  12. L’Homme qui n’était pas là (fr.). René Féret. [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-19)].
  13. Eric Dahan (2016-01-07): Thierry Mugler, un talent monstre (fr.). „Vanity Fair”. [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-19)].
  14. Artista: Thierry Mugler (port.). Filmow. [dostęp 2017-12-20].
  15. Thierry Mugler (ang.). Listal. [dostęp 2016-10-30].
  16. a b Kim był Thierry Mugler i z jakich czynów zasłynął? Krótki opis wyróżniającej postaci (pol.). Coopersclothing. [dostęp 2020-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-19)].
  17. Luiz DeBarros (2007-03-23): Thierry Mugler: A History (ang.). mambaonline.com. [dostęp 2017-12-20].
  18. The 15 Greatest Gay Designers (ang.). Queerty. [dostęp 2017-12-20].