Third-party Access

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy pojęcia telekomunikacyjnego. Zobacz też: Tkankowy aktywator plazminogenu.

Third-party Access, TPA (pol. dostęp osób trzecich, zasada dostępu stron trzecich) – zasada polegająca na udostępnieniu przez właściciela bądź operatora osobom trzecim swojej infrastruktury sieciowej w celu dostarczenia usług klientom. W przypadku energii elektrycznej oznacza to możliwość korzystania z sieci lokalnego dystrybutora energii w celu dostarczenie do wskazanej lokalizacji energii zakupionej u dowolnego sprzedawcy.

Dzięki tej zasadzie od 2007 roku[1] możliwa jest zmiana sprzedawcy energii elektrycznej[2]. Odbiorcy końcowi mogą wybierać więc oferty najkorzystniejsze cenowo. W praktyce oznacza to, że odbiorca kupuje energię i usługę dostarczenia energii od dwóch różnych firm. O ile sprzedawcę energii można wybrać dowolnie, o tyle usługę dostarczenia należy kupić od firmy na terenie której dany podmiot jest zlokalizowany.

Dystrybutorzy na terenie Polski to: PGE, Energa, Enea, Tauron i innogy (dawniej RWE).

Najpopularniejsi sprzedawcy to: EDF Polska, Enegia dla Firm, Duon, Axpo, CEZ, Fiten, czy Corrente.

Przypisy

  1. JSKJ. Internet JSKJ., Urzędu Regulacji Energetyki, www.maszwybor.ure.gov.pl [dostęp 2016-05-30].
  2. Jak zmienić sprzedawcę energii elektrycznej?, edf.pl [dostęp 2016-05-30].