Przejdź do zawartości

Thomas Hammarberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Thomas Hammarberg
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1942
Örnsköldsvik

Komisarz praw człowieka Rady Europy
Okres

od 1 kwietnia 2006
do 31 marca 2012

Poprzednik

Álvaro Gil-Robles

Następca

Nils Muižnieks

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Odznaka Honorowa Za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka

Thomas Hammarberg (ur. 2 stycznia 1942 w Örnsköldsvik) – szwedzki dziennikarz, dyplomata i działacz na rzecz praw człowieka, sekretarz generalny Amnesty International (1980–1986), w latach 2006–2012 komisarz praw człowieka Rady Europy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent ekonomii w Wyższej Szkole Handlowej w Sztokholmie. W latach 1966–1969 pełnił funkcję przewodniczącego młodzieżówki Ludowej Partii Liberałów. Po studiach pracował jako dziennikarz w „Expressen” i „Dagens Eko”. Kierował też szwedzką sekcją Amnesty International (1970–1974). W latach 1980–1986 był sekretarzem generalnym całej organizacji. Później do 1992 zarządzał szwedzkim oddziałem Save the Children. W latach 1994–2002 w randze ambasadora zajmował się sprawami humanitarnymi. Był również specjalnym wysłannikiem sekretarza generalnego ONZ w Kambodży (1996–2000), a także doradcą wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw praw człowieka i szwedzkiego premiera. W latach 2002–2005 zajmował stanowisko sekretarza generalnego Olof Palmes Internationella Center. Od 2006 do 2012 sprawował urząd komisarza praw człowieka Rady Europy.

Po wyborach w 2018 zasiadł w Riksdagu jako przedstawiciel Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej i zastępca poselski pozostającej w składzie rządu Ylvy Johansson. W 2019 został pełnoprawnym członkiem parlamentu[1]. Zrezygnował z mandatu w 2022[2].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2008)[3] oraz Odznaką Honorową za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka (2018)[4]. Wyróżniony tytułem doktor honoris causa Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie (2008)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thomas Hammarberg (S). riksdagen.se. [dostęp 2020-07-11]. (szw.).
  2. Johan Manell: Thomas Hammarberg (S) lämnar riksdagen. altinget.se, 1 lutego 2022. [dostęp 2022-10-01]. (szw.).
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 listopada 2008 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2009 r. nr 29, poz. 398)
  4. Lista odznaczonych Odznaką RPD. brpd.gov.pl, grudzień 2023. [dostęp 2023-12-27].
  5. Thomas Hammarberg. aps.edu.pl. [dostęp 2022-12-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]