Thunder Horse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thunder Horse
Ilustracja
Armator British Petroleum, ExxonMobil
Dane podstawowe
Typ Platforma wydobywcza
Historia
Data wodowania 2005
Data oddania do eksploatacji 2008

Thunder Horse – obecnie największa półzanurzalna platforma wydobywcza na świecie. Usytuowana jest w Zatoce Meksykańskiej, 240 kilometrów na południowy wschód od Nowego Orleanu. Działa w miejscu, w którym głębokość osiąga 1920 metrów.

Koszt konstrukcji wyniósł około miliarda dolarów amerykańskich[1]. Przewidywany okres pracy to 25 lat, podczas których ma wydobyć miliard baryłek ropy naftowej. Jest zdolna do przetwarzania 5,7 milionów metrów sześciennych gazu i 40 tysięcy metrów sześciennych ropy na dobę[2]. Właścicielami Thunder Horse są British Petroleum (75% udziałów, firma zarządza platformą) oraz ExxonMobil (25%).

Kadłub został skonstruowany przez Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering w Korei Południowej. W 2004 r. został dostarczony przez transportowiec półzanurzalny Blue Marlin do wykończenia w Corpus Christi w Teksasie[3].

W lipcu 2005 r. załoga została ewakuowana przed huraganem Dennis. Po jego przejściu platforma była w złym stanie – zespoły inspekcyjne nie znalazły uszkodzeń kadłuba, lecz mimo to Thunder Horse nabierał wody. Winna była niewłaściwie podłączona 6-calowa rura, która umożliwiła swobodny przepływ wody pomiędzy kilkoma zbiornikami balastowymi. To zapoczątkowało łańcuch wydarzeń, których skutkiem było przewrócenie się platformy[4]. To wydarzenie przyśpieszyło wzrost cen ropy z powodu spekulacji na temat wyczerpywania się jej zapasów. Platforma została podniesiona tydzień po przejściu huraganu, lecz BP ogłosiło opóźnienie produkcji komercyjnej[5]. Sześć tygodni później platforma przetrwała huragan Katrina bez żadnych uszkodzeń.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]