Tiapryd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tiapryd
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C15H24N2O4S
Masa molowa 328,43 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 51012-32-9
PubChem 5467[1]
Klasyfikacja medyczna
ATC N05AL03

Tiaprydorganiczny związek chemiczny, pochodna benzamidu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Tiapryd jest wybiórczy antagonistą receptorów dopaminergicznych D2 i D3[2].

Farmakokinetyka i metabolizm[edytuj | edytuj kod]

Biodostępność leku wynosi około 75% przy podaniu doustnym lub domięśniowym. Lek wydalany jest w postaci niezmienionej przez nerki[3].

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Tiapryd znajduje zastosowanie w leczeniu stanów pobudzenia u osób starszych, alkoholowego zespołu abstynencyjnego z majaczeniem lub bez, w pląsawicy Huntingtona. W Polsce ma rejestrację we wszystkich tych wskazaniach.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Tiaprid PMCS
  • Tiapridal

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tiapryd (CID: 5467) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. B. Scatton, C. Cohen, G. Perrault, A. Oblin i inni. The preclinical pharmacologic profile of tiapride. „European Psychiatry”. 16 Suppl 1, s. 29s–34s, 2001. PMID: 11520476. 
  3. D.H. Peters, D. Faulds. Tiapride. A review of its pharmacology and therapeutic potential in the management of alcohol dependence syndrome. „Drugs”. 47 (6), s. 1010–1032, 1994. DOI: 10.2165/00003495-199447060-00009. PMID: 7521826. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.