Tiapryd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tiapryd
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C15H24N2O4S

Masa molowa

328,43 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

51012-32-9

PubChem

5467

DrugBank

DB13025 DB13025, DB13025

Klasyfikacja medyczna
ATC

N05AL03

Tiaprydorganiczny związek chemiczny, pochodna benzamidu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny atypowy (II generacji) z grupy neuroleptyków[1].

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Tiapryd jest wybiórczy antagonistą receptorów dopaminergicznych D2 i D3[2].

Farmakokinetyka i metabolizm[edytuj | edytuj kod]

Biodostępność leku wynosi około 75% przy podaniu doustnym lub domięśniowym. Lek wydalany jest w postaci niezmienionej przez nerki[3].

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Tiapryd znajduje zastosowanie w leczeniu stanów pobudzenia u osób starszych, alkoholowego zespołu abstynencyjnego z majaczeniem lub bez, w pląsawicy Huntingtona, a także w neurologicznej chorobie tikowej zwanej zespołem Tourette'a[4]. W Polsce ma rejestrację we wszystkich tych wskazaniach.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Tiaprid PMCS
  • Tiapridal

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leki [online], Centrum Medyczne Medicover [dostęp 2021-04-27].
  2. B. Scatton, C. Cohen, G. Perrault, A. Oblin i inni. The preclinical pharmacologic profile of tiapride. „European Psychiatry”. 16 Suppl 1, s. 29s–34s, 2001. PMID: 11520476. 
  3. D.H. Peters, D. Faulds. Tiapride. A review of its pharmacology and therapeutic potential in the management of alcohol dependence syndrome. „Drugs”. 47 (6), s. 1010–1032, 1994. DOI: 10.2165/00003495-199447060-00009. PMID: 7521826. 
  4. Piotr Janik, Behawioralne, farmakologiczne i neurochirurgiczne leczenie tików — aktualny stan wiedzy, „Polski Przegląd Neurologiczny”, 12 (3), 2016, s. 162–173, ISSN 1734-9745 [dostęp 2020-09-09] (pol.).