Tichon Zadoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tichon Zadonski)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tichon Zadonski
Tikhon from beyond Don.jpg
Data urodzenia 1724
Korocko (obecnie rejon wałdajski)
Data śmierci 13 sierpnia 1783
Woroneż
Czczony przez Rosyjski Kościół Prawosławny

Tichon Zadoński, imię świeckie Timofiej Sawieljewicz Sokołow (ur. 1724 we wsi Korocko, zm. 13 sierpnia 1783 w Woroneżu) – prawosławny biskup Woroneża, święty mnich i cudotwórca.

Pochodził z bardzo biednej rodziny wiejskiej, jako kilkuletnie dziecko stracił ojca, wcześniej zmuszony był też podjąć pracę. Nielegalnie ominąwszy pobór do wojska, wstąpił do seminarium duchownego w Nowogrodzie. W 1758 złożył śluby zakonne w monasterze św. Antoniego Rzymianina w Nowogrodzie przed jego przełożonym, archimandrytą Parteniuszem[1] i już w następnym roku otrzymał stanowisko rektora seminarium duchownego w Twerze. W 1761 mianowany biskupem pomocniczym eparchii nowogrodzkiej, zaś w 1763 ordynariuszem eparchii woroneskiej.

Przebywając w Nowogrodzie, późniejszy hierarcha zetknął się z popularną wśród rosyjskiej inteligencji myślą pietystyczną oraz poznał najnowsze prądy w filozofii świeckiej. Pietyzm mógł odegrać następnie znaczącą rolę w jego życiu, skłaniając go do przejścia na własną prośbę na katedrę woroneską, a następnie do przeniesienia się do monasteru[2].

Ze względu na słabe zdrowie już po czterech latach poprosił o zwolnienie z urzędu i udał się do Monasteru Zadońskiego, gdzie według tradycji spędzał cały czas na modlitwie i lekturze Pisma Świętego. Uważany był za cudotwórcę i jasnowidza. Swoje poglądy religijne wyłożył w dziele O prawdziwym chrześcijaństwie, w którym głosił pochwałę naśladowania Chrystusa w codziennym życiu. Zyskał sławę świętego starca, opiekując się duchowo posłusznikami klasztoru, jak również udzielając rad i pouczeń ludziom świeckim[2].

Zmarł w 1783, a jego ciało miało nie ulec rozkładowi. Jego prace zostały szerzej rozpropagowane dopiero w latach 60. XIX w., wtedy też Rosyjski Kościół Prawosławny ogłosił go świętym[2].

Przypisy

  1. Парфений (Сопковский)
  2. a b c Billington J. H.: Ikona i topór. Historia kultury rosyjskiej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 187-188. ISBN 978-83-233-2319-8.

Bibliografia[edytuj]

Poprzednik
Joannicjusz (Pawlucki)
Biskup woroneski 1763 – 1767 Następca
Tichon (Jakubowski)