Tiemoué Bakayoko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tiemoué Bakayoko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1994[1]
Paryż[1][1]
Wzrost 189 cm[1]
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub AS Monaco
(wypożyczony z Chelsea)
Numer w klubie 6
Kariera juniorska
Lata Klub
2000–2004 Paris 15ème O.
2004–2006 Paris-Charenton
2006–2008 Montrouge FC 92
2008–2013 Stade Rennais
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2013–2014 Stade Rennais 24 (1)
2014–2017 AS Monaco 63 (3)
2017– Chelsea 29 (2)
2018–2019 A.C. Milan (wyp.) 16 (0)
2019– AS Monaco (wyp.) 0 (0)
W sumie: 132 (6)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010  Francja U-16 2 (0)
2011  Francja U-17 7 (0)
2011  Francja U-18 2 (0)
2014  Francja U-20 3 (0)
2014–  Francja U-21 13 (0)
2017–  Francja 1 (0)
W sumie: 28 (0)
  1. Aktualne na: 27 stycznia 2019.
  2. Aktualne na: 28 marca 2017.

Tiemoué Bakayoko (ur. 17 sierpnia 1994 w Paryżu) – francuski piłkarz iworyjskiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika we fracuskim klubie AS Monaco, do którego jest wypożyczony z Chelsea oraz w reprezentacji Francji. Wychowanek Stade Rennais.

Po złamaniu nogi jako młody gracz, Bakayoko wstąpił do akademii Rennes w wieku 13 lat. Rok później nie dostał się do akademii Clairfontaine. Jego seniorska kariera rozpoczęła się w Stade Rennais, gdzie rozegrał 24 spotkania przed transferem do Monako w 2014 roku za 7 milionów funtów. W pierwszych dwóch sezonach w klubie, Bakayoko rozegrał 31 występów w Ligue 1, ale w sezonie 2016-17 był podstawowym zawodnikiem, przyczyniając się do zdobycia tytułu mistrza Francji. Znalazł się także w najlepszej drużynie Ligi Mistrzów 2016/2017. W 2017 roku dołączył do Chelsea za 40 milionów funtów.

W marcu 2017 roku zadebiutował w reprezentacji Francji.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Paryżu 17 sierpnia 1994 roku i grał dla miejscowej drużyny w wieku 15 lat[2]. W wieku 9 lat grał w CA Paris Charenton przed przeprowadzką do Montrogue FC 92[2]. Jako młody gracz złamał nogę, która uniemożliwiła mu grę przez osiem miesięcy[3]. W 2008 roku, w wieku 13 lat, wstąpił do akademii Rennes[2][3]. W wieku 14 lat akademia Clairefontaine nie dostrzegła jego talentu[4].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rennes[edytuj | edytuj kod]

Bakayoko zadebiutował w rozgrywkach Ligue 1 24 sierpnia 2013 roku w meczu przeciwko Évian TG, rozgrywając całe spotkanie[5][6]. Był jednym z wyróżniających się piłkarzy i swoją dobrą postawą przyciągnął uwagę większych klubów.

AS Monaco[edytuj | edytuj kod]

Bakayoko dołączył do AS Monaco w lipcu 2014 roku za 7 milionów funtów[2][7], i zadebiutował w klubie 10 sierpnia 2014 roku w meczu Ligue 1 z FC Lorient[8][9]. Potem nie grał przez ponad dwa miesiące a reszta jego sezonu została przerwana przez kontuzje i niezbyt dobrą formę[4]. Menedżer Jardim twierdził, że Bakayoko nie jest dobrze przygotowany do meczów i czasami spóźnia się na treningi[4]. Bakayoko postanowił zmienić swoje zachowanie[3][10]. Dodatkowo rozpoczął trenowanie boksu, zmienił dietę i uczęszczał na siłownię[4]. Pomógł mu w tym były reprezentant Francji Claude Makélélé, który został mianowany dyrektorem sportowym w klubie[11]. Bakayoko zasięgnął również porady od byłego trenera młodzieżowego w Rennes, Yannicka Menu. W rezultacie, wraz z Jérémy'm Toulalanem i Mario Pašalićem, którzy opuścili klub w 2016 roku, Bakayoko stał się podstawowym zawodnikiem, pomagając klubowi w zdobyciu tytułu Ligue 1 w sezonie 2016-17. Znalazł się także w drużynie sezonu ligi francuskiej. Podczas meczu z Manchesterem City w 1/16 Ligi Mistrzów na Stade Louis II 15 marca 2017 roku Bakayoko strzelił gola (był to jego pierwszy w europejskich pucharach) głową po dośrodkowaniu od Thomasa Lemara z rzutu wolnego i pomógł Monaco w ostatecznym awansie do kolejnej rundy[12].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

15 lipca 2017 roku dołączył do angielskiej drużyny Chelsea, podpisując pięcioletnią umowę za opłatą około 40 milionów funtów[13][14], co uczyniło go drugim najdroższym zawodnikiem w historii klubu. Zadebiutował w wygranym 2-1 meczu z Tottenhamem Hotspur w Premier League 20 sierpnia 2017 roku. 12 września zdobył pierwszą bramkę dla The Blues w meczu grupowym Ligi Mistrzów przeciwko Qarabağowi wygranym 6-0[15].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

AS Monaco

Indywidualne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tiemoué Bakayoko - Player Profile - Football. Eurosport British. [dostęp 26 czerwca 2017].
  2. a b c d Alec Shilton: Monaco star Tiemoue Bakayoko 'arrives for medical ahead of £35m Chelsea move'. The Sun, 27 czerwca 2017. [dostęp 27 czerwca 2017].
  3. a b c Ian Holyman: Makelele made Chelsea target Bakayoko. ESPN.com. [dostęp 27 czerwca 2017].
  4. a b c d Paul Doyle: Tiemoué Bakayoko: a deft midfield monster who could become a superstar at Chelsea. The Guardian, 17 lipca 2017. [dostęp 18 lipca 2017].
  5. Kaustubh Pandey: Scout Report: Tiemoue Bakayoko | Monaco's midfield engine. Outside of the Boot, 2 marzec 2017. [dostęp 27 czerwca 2017].
  6. Evian vs. Rennes - 24 August 2013 - Soccerway. soccerway.com. [dostęp 2016-12-18].
  7. Tiémoué Bakayoko signs for AS Monaco on a five-year deal. www.asmonaco.com. [dostęp 18 lipca 2017].
  8. Michael Butler: Monaco v Lorient: Ligue 1 – as it happened. The Guardian, 10 sierpnia 2014. [dostęp 27 czerwca 2017].
  9. Monaco vs. Lorient - 10 August 2014 - Soccerway. soccerway.com. [dostęp 2016-12-18].
  10. Michael Yokhin: Tiemoue Bakayoko: Meet Monaco's midfield general being squabbled over by Manchester United and Chelsea (ang.). FourFourTwo.com, 30 czerwca 2017. [dostęp 2018-01-21].
  11. Andy Charles: Claude Makelele named Monaco's new technical director (ang.). Sky Sports. [dostęp 28 czerwca 2017].
  12. Martin Samuel: Monaco 3-1 Manchester City (agg 6-6): Guardiola's side crash out. Mail Online. [dostęp 27 czerwca 2017].
  13. Bakayoko is a Blue. Chelsea Official Site, 15 lipca 2017. [dostęp 15 lipca 2017].
  14. Simon Rice: Tiemoue Bakayoko confirms Chelsea legend was major influence. Metro, 17 lipca 2017. [dostęp 18 lipca 2017].
  15. Chelsea 6-0 Qarabag (ang.). Sky Sports. [dostęp 13 września 2017].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]