Tiemoué Bakayoko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tiemoué Bakayoko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1994[1]
Paryż[1][1]
Wzrost 189 cm[1]
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Milan
(wypożyczony z Chelsea)
Numer w klubie 41[2]
Kariera juniorska
Lata Klub
2000–2004 Paris 15ème O.
2004–2006 Paris-Charenton
2006–2008 Montrouge FC 92
2008–2013 Stade Rennais
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2013–2014 Rennes 24 (1)
2014–2017 Monaco 63 (3)
2017– Chelsea 29 (2)
2018–2019 Milan (wyp.) 31 (1)
2019–2020 Monaco (wyp.) 20 (1)
2020–2021 Napoli (wyp.) 32 (2)
2021– Milan (wyp.) 0 (0)
W sumie: 199 (10)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010  Francja U-16 2 (0)
2011  Francja U-17 7 (0)
2011  Francja U-18 2 (0)
2014  Francja U-20 3 (0)
2014–  Francja U-21 13 (0)
2017–  Francja 1 (0)
W sumie: 28 (0)
  1. Aktualne na: 28 maja 2021.
  2. Aktualne na: 28 maja 2021.

Tiemoué Bakayoko (ur. 17 sierpnia 1994 w Paryżu) – francuski piłkarz iworyjskiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika we włoskim klubie Milan, do którego jest wypożyczony z Chelsea oraz w reprezentacji Francji. Wychowanek Stade Rennais.

Po złamaniu nogi jako młody gracz, Bakayoko wstąpił do akademii Rennes w wieku 13 lat. Rok później nie dostał się do akademii Clairfontaine. Jego seniorska kariera rozpoczęła się w Stade Rennais, gdzie rozegrał 24 spotkania przed transferem do Monako w 2014 roku za 7 milionów funtów. W pierwszych dwóch sezonach w klubie, Bakayoko rozegrał 31 występów w Ligue 1, ale w sezonie 2016-17 był podstawowym zawodnikiem, przyczyniając się do zdobycia tytułu mistrza Francji. Znalazł się także w najlepszej drużynie Ligi Mistrzów 2016/2017. W 2017 roku dołączył do Chelsea Londyn za 40 milionów funtów.

W marcu 2017 roku zadebiutował w reprezentacji Francji.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Paryżu 17 sierpnia 1994 roku i grał dla miejscowej drużyny w wieku 15 lat[3]. W wieku 9 lat grał w CA Paris Charenton przed przeprowadzką do Montrogue FC 92[3]. Jako młody gracz złamał nogę, która uniemożliwiła mu grę przez osiem miesięcy[4]. W 2008 roku, w wieku 13 lat, wstąpił do akademii Rennes[3][4]. W wieku 14 lat akademia Clairefontaine nie dostrzegła jego talentu[5].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rennes[edytuj | edytuj kod]

Bakayoko zadebiutował w rozgrywkach Ligue 1 24 sierpnia 2013 roku w meczu przeciwko Évian TG, rozgrywając całe spotkanie[6][7]. Był jednym z wyróżniających się piłkarzy i swoją dobrą postawą przyciągnął uwagę większych klubów.

AS Monaco[edytuj | edytuj kod]

Bakayoko dołączył do AS Monaco w lipcu 2014 roku za 7 milionów funtów[3][8], i zadebiutował w klubie 10 sierpnia 2014 roku w meczu Ligue 1 z FC Lorient[9][10]. Potem nie grał przez ponad dwa miesiące a reszta jego sezonu została przerwana przez kontuzje i niezbyt dobrą formę[5]. Menedżer Jardim twierdził, że Bakayoko nie jest dobrze przygotowany do meczów i czasami spóźnia się na treningi[5]. Bakayoko postanowił zmienić swoje zachowanie[4][11]. Dodatkowo rozpoczął trenowanie boksu, zmienił dietę i uczęszczał na siłownię[5]. Pomógł mu w tym były reprezentant Francji Claude Makélélé, który został mianowany dyrektorem sportowym w klubie[12]. Bakayoko zasięgnął również porady od byłego trenera młodzieżowego w Rennes, Yannicka Menu. W rezultacie, wraz z Jérémy'm Toulalanem i Mario Pašalićem, którzy opuścili klub w 2016 roku, Bakayoko stał się podstawowym zawodnikiem, pomagając klubowi w zdobyciu tytułu Ligue 1 w sezonie 2016-17. Znalazł się także w drużynie sezonu ligi francuskiej. Podczas meczu z Manchesterem City w 1/16 Ligi Mistrzów na Stade Louis II 15 marca 2017 roku Bakayoko strzelił gola (był to jego pierwszy w europejskich pucharach) głową po dośrodkowaniu od Thomasa Lemara z rzutu wolnego i pomógł Monaco w ostatecznym awansie do kolejnej rundy[13].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

15 lipca 2017 roku dołączył do angielskiej drużyny Chelsea, podpisując pięcioletnią umowę za opłatą około 40 milionów funtów[14][15], co uczyniło go drugim najdroższym zawodnikiem w historii klubu. Zadebiutował w wygranym 2-1 meczu z Tottenhamem Hotspur w Premier League 20 sierpnia 2017 roku. 12 września zdobył pierwszą bramkę dla The Blues w meczu grupowym Ligi Mistrzów przeciwko Qarabağowi wygranym 6-0[16].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

AS Monaco

Indywidualne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tiemoué Bakayoko - Player Profile - Football. Eurosport British. [dostęp 26 czerwca 2017].
  2. Kadra AC Milan na pierwszą połowę sezonu 2021/2022, ACMilan.com.pl, 31 sierpnia 2021 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
  3. a b c d Alec Shilton: Monaco star Tiemoue Bakayoko 'arrives for medical ahead of £35m Chelsea move'. The Sun, 27 czerwca 2017. [dostęp 27 czerwca 2017].
  4. a b c Ian Holyman: Makelele made Chelsea target Bakayoko. ESPN.com. [dostęp 27 czerwca 2017].
  5. a b c d Paul Doyle: Tiemoué Bakayoko: a deft midfield monster who could become a superstar at Chelsea. The Guardian, 17 lipca 2017. [dostęp 18 lipca 2017].
  6. Kaustubh Pandey: Scout Report: Tiemoue Bakayoko | Monaco's midfield engine. Outside of the Boot, 2 marca 2017. [dostęp 27 czerwca 2017].
  7. Evian TG vs. Stade Rennes 1 - 2, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2016-12-18].
  8. Tiémoué Bakayoko signs for AS Monaco on a five-year deal. www.asmonaco.com. [dostęp 18 lipca 2017]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 sierpnia 2017)].
  9. Michael Butler: Monaco v Lorient: Ligue 1 – as it happened. The Guardian, 10 sierpnia 2014. [dostęp 27 czerwca 2017].
  10. AS Monaco vs. Lorient 1 - 2, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2016-12-18].
  11. Michael Yokhin: Tiemoue Bakayoko: Meet Monaco's midfield general being squabbled over by Manchester United and Chelsea (ang.). FourFourTwo.com, 30 czerwca 2017. [dostęp 2018-01-21].
  12. Andy Charles: Claude Makelele named Monaco's new technical director (ang.). Sky Sports. [dostęp 28 czerwca 2017].
  13. Martin Samuel: Monaco 3-1 Manchester City (agg 6-6): Guardiola's side crash out. Mail Online. [dostęp 27 czerwca 2017].
  14. Bakayoko is a Blue. Chelsea Official Site, 15 lipca 2017. [dostęp 15 lipca 2017].
  15. Simon Rice: Tiemoue Bakayoko confirms Chelsea legend was major influence. Metro, 17 lipca 2017. [dostęp 18 lipca 2017].
  16. Chelsea 6-0 Qarabag (ang.). Sky Sports. [dostęp 13 września 2017].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]