Przejdź do zawartości

Tiiran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tiiran
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C2H4S

Masa molowa

60,12 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

420-12-2

PubChem

9865

Podobne związki
Podobne związki

tiiren, tlenek etylenu, azyrydyna

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tiiranorganiczny związek chemiczny należący do związków heterocyklicznych. Tiiran zbudowany jest z trójatomowego pierścienia, w skład którego wchodzą dwa atomy węgla oraz jeden atom siarki. Jak większość związków siarki, tiiran posiada nieprzyjemny zapach i jest trujący.

Nazwą tiirany lub episiarczaki określa się wszelkie związki zawierające trójczłonowy pierścień z atomem siarki[3].

Właściwości fizykochemiczne

[edytuj | edytuj kod]

Tiiran w temperaturze pokojowej jest cieczą o temperaturze wrzenia 54,0–54,5 °C. Długość wiązania pomiędzy atomem węgla a atomem siarki wynosi 181,9 pm, natomiast pomiędzy dwoma atomami węgla – 149,2 pm[4].

Otrzymywanie

[edytuj | edytuj kod]

Tiiran otrzymuje się w reakcji tlenku etylenu z tiomocznikiem w środowisku wodnym. Produktami są tiiran i mocznik[5]:

Inną możliwością otrzymywania tiiranu jest reakcja węglanu etylenu z rodankiem potasu[6]:

KSCN + C
2
H
4
O
2
CO KOCN + C
2
H
4
S + CO
2

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-510, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
  2. a b Sulfid etylenu, karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 17 listopada 2022, numer katalogowy: 128252 [dostęp 2024-03-04]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  3. Episulfonium ions, [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson, Compendium of Chemical Terminology (Gold Book), S.J. Chalk (akt.), International Union of Pure and Applied Chemistry, wyd. 2, Oxford: Blackwell Scientific Publications, 1997, DOI10.1351/goldbook.E02169, ISBN 0-9678550-9-8 (ang.).
  4. George L. Cunningham jr. i inni, The Microwave Spectra, Structure, and Dipole Moments of Ethylene Oxide and Ethylene Sulfide, „Journal of Chemical Physics”, 19 (6), 1951, s. 676–685, DOI10.1063/1.1748331 (ang.).
  5. John F. Olin, F.B. Dains, The Action of the Halogen Hydrins and of Ethylene Oxide on the Thioureas, „Journal of the American Chemical Society”, 52 (8), 1930, s. 3322–3327, DOI10.1021/ja01371a047 (ang.).
  6. Scott Searles i inni, Ethylene sulfide, „Organic Syntheses”, 42, 1962, s. 59, DOI10.15227/orgsyn.042.0059 (ang.).