Till Lindemann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Till Lindemann
Ilustracja
Till Lindemann podczas koncertu wraz z zespołem Rammstein w 2012 roku
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1963
Lipsk
Pochodzenie  Niemcy
Instrument perkusja, keyboard, gitara, gitara basowa, harmonijka ustna
Gatunek industrial metal
Zawód muzyk, wokalista, autor tekstów
Aktywność od 1986
Wytwórnia płytowa Warner Music Group
Zespół
First Arsch (1986-1994)
Rammstein (od 1994)
Lindemann (od 2013)

Till Lindemann (ur. 4 stycznia 1963 w Lipsku[1]) – niemiecki muzyk metalowy, wokalista, autor większości tekstów piosenek i członek zespołu Rammstein.

W 2009 roku wokalista został sklasyfikowany na 50. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records[2]. W 2011 roku został sklasyfikowany na 25. miejscu listy 100 największych żyjących gwiazd rocka magazynu Revolver.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami są Werner Lindemann, pisarz (zmarł w 1993 roku) i Brigitte „Gitta” Lindemann, dziennikarka radiowa. Ma młodszą o sześć lat siostrę Saskię. Wychował się w Wendisch Rambow, małej wiosce położonej osiemnaście kilometrów od Schwerina w kierunku Wismaru.

Rodzice Tilla poznali się na konferencji w Bitterfeld, w 1959 roku[3]. W połowie lat siedemdziesiątych, ze względu na odmienne aspekty wykonywanych profesji zmuszeni byli mieszkać osobno. Werner spędzał bardzo dużo czasu na wsi, gdzie w ciszy i spokoju oddawał się pisaniu wierszy i książek, Gitta realizowała się w tym czasie jako dziennikarka. Mimo to, małżonkowie odwiedzali się regularnie w czasie weekendów[4]. Pogłoski o ich rzekomym rozwodzie wynikają z błędnie przekształcanych informacji, bądź bardzo pobieżnej styczności ze źródłami, takimi jak książka "Mike Oldfield im Schaukenstuhl - Notizen eines Vaters". Informacje na temat "drugiego małżonka Gitty" nie znajdują żadnego potwierdzenia w źródłach. Równie naciągane wydają się pogłoski o napiętych relacjach Tilla z ojcem. W wywiadzie udzielonym dla słuchowiska Mike Oldfield Neuerdings - Hoerspiel, sama matka muzyka wyjaśnia, iż zawsze żyli oni bardzo szczęśliwie jako rodzina, jednakże z racji tego, że byli indywidualistami, chcieli się realizować jak najlepiej, każdy w swoim zawodzie[3]. Kiedy Werner umierał w domu na raka żołądka, jego żona i Till czuwali przy nim do końca. Podczas wywiadu dla magazynu "Tylko Rock" z 2001 roku, muzyk wspomina, że bardzo przeżywał śmierć ojca. Cyt: "Widziałem i przeżywałem śmierć. Śmierć osoby najbliższej, którą bardzo kochałem."[5] To z myślą o zmarłym ojcu powstał tekst utworu Heirate mich, jednak syn nigdy nie odwiedził jego grobu.

W młodości trenował pływanie w klubie SC Empor Rostock szkoły sportowej, do której wstąpił w 1974 roku. Trening zaowocował tytułem młodzieżowego mistrza Europy na dystansie 1500 metrów stylem dowolnym. Brany był pod uwagę jako reprezentant Niemiec w moskiewskich igrzyskach olimpijskich w 1980 roku, jednak nie doszło to do skutku. Tak mówił o tym w 2002 roku w wywiadzie udzielonym dla Ostsee-Zeitung: Właściwie nigdy nie chciałem iść do szkoły sportowej. To był taki poryw. Ale jako dziecko nie możesz sam o wszystkim decydować. W czasie podróży do Florencji na Młodzieżowe Mistrzostwa Europy (1978) młody Till wraz z kilkoma kolegami wymknął się schodami przeciwpożarowymi ze schroniska i postanowił zwiedzić miasto oraz pójść do sex shopu. Jak donosi Die Welt z 28 września 2004, to właśnie podczas tego „tournée” po Florencji napadł na niego gang i doszło do ostrej bójki, po której okazało się, że Till ma naderwany mięsień brzucha i tym samym musi zakończyć karierę pływacką.

Po tej przygodzie, w 1980 roku, postanowił znaleźć pracę. Najpierw kopał torf, jednak już po trzech dniach zrezygnował z tego. Następnie zaczął naukę jako stolarz, a że miał zdolności manualne, po szkole pracował jako cieśla. Till wyprowadził się z domu i kupił w malowniczych okolicach Schwerina pół warsztatu. Pozostała część domu należała do pewnej starszej pani, która również tam mieszkała.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma siostrę Saskię, która jest od niego 6 lat młodsza. W 1985 roku na świat przyszła jego pierwsza córka, Nele, z której matką natychmiast się ożenił. Małżeństwo jednak bardzo szybko się rozpadło i Till przez następnych siedem lat sam wychowywał dziecko. Dopiero po tym czasie, z powodu dużej aktywności w Rammstein (pół roku przebywał poza domem), zaczął ponownie dzielić obowiązki rodzicielskie z jej matką. Jak powiedział w jednym z wywiadów: Nele jest mną i wszystkim dla mnie, jest nawet ważniejsza niż Rammstein.

Następnie związał się z kolejną kobietą – eksmodelką Anją Koeseling. Z tego związku pochodzi jego druga córka, Marie-Louise (1993). Anja Koeseling oskarżyła później Tilla na łamach niemieckiego tygodnika, że nigdy nie interesował się ani ich małżeństwem, ani córką: Kiedy wracał po tournée do domu, rozkładał się tylko leniwie na łóżku. Dla naszej córeczki nigdy nie miał czasu. Teraz muszę walczyć przed sądem o alimenty. Do tego doszła jeszcze sprawa o pobicie. Jak mówi Anja Koeseling: To zdarzyło się w październiku 1997 roku w Dreźnie po koncercie Udo Lindenberga. Till był pijany. W hotelu Hilton uderzył mnie pięścią w nos. Diagnoza: złamanie. Till został skazany i musiał zapłacić 1200 marek odszkodowania. Anja po rozwodzie zachowała nazwisko Lindemann. Zaraz po rozstaniu z Tillem miała romans z kolegą Tilla z zespołu, Richardem Kruspem. Z tego właśnie związku pochodzi Khira „Li” Lindemann, którą można było zobaczyć podczas koncertu Live aus Berlin w czasie wykonywania utworu Tier.

Prasa głośno pisała też o romansie Tilla Lindemanna z gwiazdą telewizyjną Jenny Elvers. Podobno dzwoniła ona ciągle do Tilla i nagrywała się na jego automatycznej sekretarce, twierdząc, że nie może o nim zapomnieć[potrzebne źródło].

Po tych wszystkich nieprzyjemnych przeżyciach Till stał się bardzo skryty i niechętnie opowiada o swoim życiu prywatnym. Nie lubi udzielać wywiadów. Przyznał się jednak w wywiadzie z 11.11. 2013 r., w którym udzielał się z Karlem Laggerfeldem, że ma kilkuletniego wnuka[potrzebne źródło]. Obecnie jest związany z 25-letnią, początkującą aktorką Sophią Thomallą (jest ona wnuczką inżyniera Alfreda Thomalli i córką znanej w Niemczech aktorki, która nazywa się Simone Thomalla. Poznała się z Tillem w roku 2010.) już w Berlinie, ale w malutkiej wiosce (około dwunastu domów) pomiędzy Wismarem a Schwerinem. W wywiadzie dla Playboya z 2005 roku powiedział: To jest moja ojczyzna. Totalne ubocze. Po tych dziesięciu latach, podczas których objechałem cały świat, to jest najlepsze, co mogło mi się zdarzyć. Teraz dłużej niż trzy dni nie mogę wytrzymać w dużym mieście.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Till Lindemann swoją muzyczną karierę zaczął jeszcze w czasach NRD. Na początku zadebiutował w grupie First Arsch, gdzie był perkusistą. Działalność ta nie przynosiła jednak dochodów (mimo że dawali dość sporo koncertów), więc Till nadal musiał zajmować się wyplataniem koszyków. Dopiero, gdy w 1994 roku wstąpił do Rammstein, opuścił swój wiejski warsztat i przeprowadził się do Berlina.

Inna twórczość[edytuj | edytuj kod]

W 2002 roku wydał, wspólnie ze swoim wieloletnim przyjacielem Gertem Hofem, tom poezji Messer (ISBN 978-3-8218-0927-4), który zadedykował swojemu własnemu ojcu[6]. Wiersze zaczął pisać w wieku 28-29 lat. Na początku nie były to wiersze w pełnym tego słowa znaczeniu, a pojedyncze słowa, zdania i wersy, dopiero później przybrały one pewną strukturę. Dwa z nich noszą tytuł Nele. Treść wierszy jest podobna tematycznie do tekstów piosenek Rammsteinu. Traktują o ciemnych stronach życia, strachu, samotności, starości, końcu świata. W 2013 roku, już w pojedynkę wydał 149-stronnicowy tom poezji zatytułowany In stillen Nächten (ISBN 978-3462045246).

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Rammsteina.
 Zobacz więcej w artykule Lindemann (zespół muzyczny), w sekcji Dyskografia.
  • Till Lindemann & Richard Kruspe – Schtiel (2003)[7]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • xXx (2002, jako on sam, film fabularny, reżyseria: Rob Cohen)[8]
  • Anakonda im Netz (2006, jako on sam, film dokumentalny, reżyseria: Mathilde Bonnefoy)[9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michele Bettendorf: Ursprung Punkszene oder Rammstein hätte es im Westen nie gegeben. BoD – Books on Demand, 2002, s. 73. ISBN 9783831144938.
  2. The 50 Greatest Metal Front-men of all Time! (ang.). www.roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-12-08].
  3. 3,0 3,1 Irgendein Mike Oldfield Neuerdings - ein Vater - Sohn Geschichte (Słuchowisko Radiowe) rok 2011
  4. Mike Oldfield im Schaukenstuhl - Notizen eines Vaters
  5. Marsz nieporozumień - Wywiad z Tillem Lindemannem dla magazynu "Tylko Rock", rok 2001
  6. Irgendein Mike Oldfield Neuerdings - ein Vater - Sohn Geschichte (Słuchowisko Radiowe) rok 2011
  7. http://www.discogs.com/Till-Lindemann-Richard-Kruspe-Schtiel/release/819140.
  8. http://www.filmweb.pl/Xxx
  9. http://www.filmweb.pl/film/Anakonda+im+Netz-2006-394414