Timea Bacsinszky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Timea Bacsinszky
Ilustracja
Państwo  Szwajcaria
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1989
Lozanna
Wzrost 170 cm
Masa ciała 62 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny październik 2004
Zakończenie kariery aktywna
Trener Dimitri Zavialoff
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4 WTA, 13 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (16 maja 2016)
Australian Open 3R (2015, 2017)
Roland Garros SF (2015, 2017)
Wimbledon QF (2015)
US Open 3R (2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 36 (31 stycznia 2011)
Australian Open 2R (2010, 2011)
Roland Garros 2R (2008, 2015)
Wimbledon 2R (2010)
US Open 3R (2010, 2018)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
II miejsce Rio de Janeiro 2016 tenis ziemny
(gra podwójna)

Timea Bacsinszky (ur. 8 czerwca 1989 w Lozannie) – szwajcarska tenisistka, srebrna medalistka igrzysk olimpijskich z Rio de Janeiro (2016) w grze podwójnej. Najwyżej sklasyfikowana na 9. pozycji w rankingu gry pojedynczej, zaś w deblu na 36. miejscu.

Profesjonalistką jest od października 2004. Zwyciężczyni czterech turniejów WTA w grze pojedynczej, natomiast w trzech docierała do finału. Dwunastokrotnie triumfowała w imprezach ITF. W grze podwójnej wygrała w czterech turniejach WTA – w Budapeszcie, w Pradze oraz dwukrotnie w Luksemburgu (2010, 2014), ponadto dwa razy występowała w innych finałach. Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji i Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Bacsinszky rozpoczęła swoją karierę w turnieju w Beaulieu, gdzie po przejściu eliminacji przegrała w finale. Dzięki „dzikiej karcie” zadebiutowała w Wielkim Szlemie – podczas French Open 2002, odpadając w pierwszej rundzie. W lipcu 2002 zwyciężyła w imprezie w Berlinie.

W styczniu 2003 przegrała w ćwierćfinale w San Jose z Michaëllą Krajicek. Podczas French Open odpadła w 1/8 finału, zostając pokonana przez Annę-Lenę Grönefeld. Dwa tygodnie później, doszła do drugiej rundy Wimbledonu. W 2004 przegrała w półfinale Australian Open i French Open, zaś w US Open w trzeciej rundzie. Podczas mistrzostw Europy juniorek w Klosters zdobyła srebrny medal[2] (w grze podwójnej również przegrała w finale[2]).

Na początku 2005, po przegranej z Wiktoryją Azaranką w finale turnieju w Melbourne i półfinale Australian Open w singlowym rankingu ITF awansowała na 13. miejsce – najwyższe w karierze[3].

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

2003-2005[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy seniorski turniej, w którym zagrała Bacsinszky, była impreza ITF w Vaduz. Skreczowała wówczas przy stanie 2:5 w meczu pierwszej rundy z Caroline Maes. W deblu również przegrała w pierwszym pojedynku (grała w parze z Rominą Oprandi). W Dublinie, po przejściu eliminacji, przegrała w drugiej rundzie, zaś we Wrexham, również jako kwalifikantka, wygrała cały turniej. W październiku zagrała pierwszy raz w turnieju WTA, w Zurychu – została pokonana w drugiej rundzie kwalifikacji.

Sezon 2004 rozpoczęła od zwycięstwa w turnieju w Dinan, pokonując Cipporę Obziler w finale. Następnie, odpadła w drugiej rundzie w Biarritz i w pierwszej rundzie w Strasburgu. W sierpniu, wygrała trzeci turniej ITF w karierze, w Martina Franca. W Zurychu, została pokonana w pierwszym meczu przez Nathalie Dechy[4]. Tydzień później, przegrała w 1/4 finału w Stambule. W ostatnim występie w 2004 przegrała w II rundzie kwalifikacji w Poitiers.

Podczas Australian Open 2005 zadebiutowała w seniorskich rozgrywkach Wielkiego Szlema, przegrywając z Galiną Woskobojewą w pierwszej rundzie. Następnie, grając z dziką kartą, doszła do drugiej rundy w Dinan. W kwietniu, przegrała w finale turnieju w Biarritz. W imprezie w Stambule została pokonana przez Oksanę Lubcową. Po przejściu eliminacji przegrała w 1/4 finału w Deauville.

2006[edytuj | edytuj kod]

Rok 2006 rozpoczęła od udanych eliminacji do ITFu w Sztokholmie, przegrywając później w pierwszej rundzie. W grze podwójnej, w parze z Aurélie Védy wygrała cały turniej. Następnie, w Biberach, również po przejściu kwalifikacji, została pokonana w drugiej rundzie. W kwietniu, w Dinan odniosła czwarte zwycięstwo turniejowe, wygrywając w finale z Jarosławą Szwiedową. Miesiąc później, grając jako kwalifikantka, w turnieju głównym pokonała m.in. Julianę Fedak i Aravane Rezaï, wygrała kolejny turniej w karierze.

W maju, dzięki „dzikiej karcie” od organizatorów, zagrała w turnieju WTA w Strasburgu. W pierwszej rundzie pokonała Lisę Raymond 5:7, 6:2, 6:1, by w drugiej przegrać z Nicole Vaidišovą. Dwa tygodnie później, w Gorizii, doszła do 1/2 finału. W eliminacjach do imprezy w Stuttgarcie przegrała w drugiej fazie.

Podczas turnieju WTA w Zurychu wygrała trzy mecze kwalifikacyjne i awansowała do turnieju głównego. W I rundzie pokonała Anastasiję Myskinę 6:3, 6:3. W drugiej wygrała ze Francescą Schiavone, po kreczu rywalki przy stanie 6:4. W 1/4 finału została pokonana przez Mariję Szarapową, późniejszą zwyciężczynię[5]. W dwóch ostatnich turniejach, w Bratysławie i Poitiers odpadała w drugich rundach.

2007[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon rozpoczęła od przegranej z Renatą Voráčovą w trzeciej rundzie eliminacji do Australian Open. W Paryżu odpadła w pierwszej rundzie kwalifikacji. Na kortach ziemnych w Dinan została pokonana w ćwierćfinale przez Karin Knapp. Podczas turnieju w Cagnes-sur-Mer odniosła 6. zwycięstwo w karierze. W drodze po tytuł pokonała m.in. rozstawioną z „dwójką” Jelenę Wiesninę.

W eliminacjach do imprezy w Pradze w pierwszej rundzie pokonała Nehę Uberoi, by w drugiej przegrać z Andreą Hlaváčkovą. Dwa tygodnie później, w Fez doszła do II rundy[6]. Po przejściu eliminacji do French Open przegrała w drugiej rundzie z rozstawioną z numerem 23., Francescą Schiavone 3:6, 6:7(5). Po tym turnieju została pierwszy raz sklasyfikowana w pierwszej setce rankingu – na 89. miejscu. W Barcelonie odpadła w pierwszej rundzie, po porażce z Émilie Loit[7].

Podczas Ordina Open w ’s-Hertogenbosch odpadła w drugiej rundzie eliminacji. Na Wimbledonie została pokonana w pierwszej rundzie przez Wierę Duszewinę. W kolejnym turnieju zagrała miesiąc później, na US Open, przegrywając z turniejową „siódemką”, Nadieżdą Pietrową. W Denain, grając jako najwyżej rozstawiona, odpadła w 1/2 finału. Tydzień później, w Bordeaux, przegrała w drugiej rundzie.

W kolejnych turniejach, w Luksemburgu i w Stuttgarcie, odpadała w drugiej rundzie kwalifikacji. Grając dzięki „dzikiej karcie”, w Zurychu zagrała od razu w turnieju głównym – przegrała w pierwszej rundzie z Aloną Bondarenko 6:1, 3:6, 3:6[8]. Podczas Generali Ladies Linz została wyeliminowana w II rundzie kwalifikacji. Na początku listopada, przegrała w drugiej rundzie w Deauville.

2008[edytuj | edytuj kod]

Rok 2008 rozpoczęła w Gold Coast, turniejem Mondial Australian Women’s Hardcourts. Po przejściu eliminacji, odpadła w pierwszej rundzie. Tydzień później, w Sydney, przegrała w II fazie kwalifikacji. W Australian Open, po wygraniu trzech meczów eliminacyjnych, doszła do drugiej rundy turnieju głównego, gdzie przegrała z Hinduską Sanią Mirzą w trzech setach.

Po występie w Melbourne, po raz pierwszy awansowała do pierwszej setki rankingu WTA – na 93. miejsce. Na początku lutego zagrała w Paryżu. Odpadła wówczas w drugiej rundzie eliminacji. Siedem dni później, grając jako kwalifikantka doszła do półfinału turnieju w Antwerpii. Po drodze pokonała, sklasyfikowaną wtedy na 8. miejscu w klasyfikacji singlistek, Danielę Hantuchovą. W walce o finał, przegrała z najwyżej rozstawioną zawodniczką – Justine Henin[9]. W kolejnych czterech turniejach – w Dubaju, Miami, Amelia Island oraz Charleston – przegrywała w pierwszej rundzie.

Bacsinszky podczas US Open 2008

Pod koniec kwietnia, w pierwszej rundzie turnieju Grand Prix de SAR w Fez pokonała Nadię Lalami, zaś w drugiej rundzie została pokonana przez Petrę Cetkovską. W turniejach w Berlinie oraz Rzymie przegrywała w eliminacjach. Na kortach ziemnych w Strasburgu, po pokonaniu Jeleny Dokić, Yan Zi oraz Alony Bondarenko, doszła do 1/2 finału[10]. W wielkoszlemowym French Open, dzięki wysokiemu rankingowi, zagrała od razu w turnieju głównym. W pierwszej rundzie wygrała z Tamirą Paszek, aby w drugiej przegrać z Patty Schnyder.

Kolejnym występem Bacsinszky był trzeci w tym sezonie turniej Wielkiego SzlemaWimbledon. Odpadła w drugiej rundzie, po przegranej z Jeleną Diemientiewą. Tydzień później, w Budapeszcie, została pokonana w pierwszym meczu. W sierpniu, reprezentowała Szwajcarię podczas Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie. W pierwszej rundzie przegrała z turniejową „siódemką”, Amerykanką Venus Williams.

Tydzień później, przegrała w pierwszej rundzie Forest Hills Tennis Classic w Forest Hills. Podczas US Open doszła do trzeciej rundy, w której przegrała z późniejszą półfinalistką, Dinarą Safiną. W ostatnich dwóch występach, w Zurychu i Luksemburgu, odpadała w pierwszej rundzie.

2009[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2009 Bacsinszky rozpoczęła turniejem Open Gaz de France w Paryżu. Odpadła tam w pierwszej rundzie, pokonana przez Monicę Niculescu. Na początku marca, doszła do 2. rundy BNP Paribas Open w Indian Wells, przegrywając z turniejową „dziewiątką”, Caroline Wozniacki. W Miami przegrała w pierwszej rundzie. Grając jako rozstawiona z numerem trzecim, odpadła w drugiej rundzie eliminacji do turnieju w Barcelonie.

Podczas drugiego turnieju wielkoszlemowego w tym roku, French Open odpadła w 1/64 finału (drugiej rundzie), po przegranej z rozstawioną z 25., Li Na. Podczas turnieju ITF w Marsylii została pokonana przez Masę Zec Peškirič w półfinale. Po drodze wygrała m.in. z najwyżej rozstawioną zawodniczką, Monicą Niculescu. Na Wimbledonie przegrała w drugiej rundzie z Marion Bartoli. W turnieju w Budapeszcie, po przejściu eliminacji, odpadła w 1/4 finału. Tydzień później, w Pradze, również grając jako kwalifikantka, doszła do półfinału, gdzie przegrała z turniejową „jedynką”, Francescą Schiavone. Podczas Istanbul Cup w Stambule przegrała w półfinale z Wierą Duszewiną[11].

W kolejnym turnieju Bacsinszky zagrała dopiero pod koniec sierpnia – podczas ITF-u w Bronxie. Przegrała tam w drugiej rundzie. Podobnie było również podczas US Open, gdzie przegrała w tej fazie z Danielą Hantuchovą. Dwa tygodnie później, w Sofii, odpadła w pierwszej rundzie. W Saint-Malo zagrała jako rozstawiona z „piątką”. Doszła tam do półfinału, gdzie została pokonana przez Alexandrę Dulgheru. Pod koniec września, w Atenach przegrała w II rundzie. Podczas FORTIS Championships Luxembourg w Luksemburgu odniosła pierwsze zwycięstwo w karierze w cyklu WTA Tour, pokonując w finale Sabine Lisicki[12]. Tydzień później, w Urtijëi przegrała w 2. rundzie.

W grze podwójnej wygrała w trzech turniejach ITF – w Sofii, Saint-Malo i Urtijëi. Za każdym razem jej partnerką była Tathiana Garbin. Odpadła w dwóch finałach: w Marsylii (partnerowała jej Jelena Bowina) i w Atenach (w parze z Garbin). Zagrała w jednym turnieju Wielkiego Szlema, US Open, gdzie w parze z Alizé Cornet przegrały w pierwszej rundzie.

2010[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym turniejem Bacsinszky w 2010 był Brisbane International w Brisbane. Doszła tam do drugiej rundy, w której przegrała z późniejszą półfinalistką, Aną Ivanović. Tydzień później, w Sydney, startując jako szczęśliwa przegrana („lucky loser”) odpadła w pierwszej rundzie. Podczas pierwszego turnieju wielkoszlemowego, Australian Open, została pokonana w pierwszym meczu przez Yvonne Meusburger.

Na początku lutego zagrała w Open GDF Suez, w Paryżu. Odpadła tam w pierwszej rundzie z Karoliną Šprem. W kolejnym turnieju, w Dubaju, również odpadła w pierwszej fazie turnieju głównego. Podczas BNP Paribas Open w Indian Wells przegrała w pierwszej rundzie z Kirsten Flipkens. Dwa tygodnie później, w Miami doszła do IV rundy, po drodze pokonując rozstawioną z „ósemką” Li Na.

W pierwszym turnieju w sezonie na nawierzchni ziemnej, Barcelona Ladies Open w Barcelonie odpadła w ćwierćfinale gry pojedynczej[13], zaś w deblu, grając w parze z Tathianą Garbin, doszła do finału, gdzie przegrały z Sarą Errani i Robertą Vinci. Trzy tygodnie później, w Rzymie, doszła do drugiej rundy, w której została pokonana przez liderkę rankingu, Serenę Williams. Podczas Mutua Madrileña Madrid Open w Madrycie odpadła w pierwszej rundzie eliminacji, w których była najwyżej rozstawiona. Tydzień później, w Warszawie przegrała w drugiej fazie turnieju głównego, z późniejszą zwyciężczynią Alexandrą Dulgheru. We French Open doszła do 2. rundy, gdzie przegrała z Dulgheru. W grze podwójnej, grając w parze z Garbin, przegrały w pierwszej rundzie z rozstawionymi z „dziewiątką”, Bethanie Mattek-Sands i Yan Zi.

W czerwcu, podczas Wimbledonu odpadła w pierwszej rundzie, po przegranej z Ediną Gallovits. Dwa tygodnie później, w Budapeszcie, przegrała w drugiej rundzie z Alizé Cornet. W Pradze była rozstawiona z numerem trzecim. Została pokonana w I rundzie przez Monicę Niculescu. W obu turniejach, grając w parze z Tathianą Garbin, odniosła zwycięstwa. W finale Gaz de France Budapest Grand Prix pokonały Soranę Cîrsteę i Anabel Medinę Garrigues, zaś w meczu finałowym ECM Prague Open wygrały z Monicą Niculescu i Ágnes Szávay. Tydzień później, w Bad Gastein, grając jako rozstawiona z „dwójką”, doszła do drugiego finału turniejowego w karierze. Przegrała w nim z Julia Görges w dwóch setach[14].

Podczas turnieju w Montrealu w pierwszej rundzie wygrała z Aleksandrą Wozniak, zaś w drugiej przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. Podczas Pilot Pen Tennis w New Haven została pokonana w drugiej rundzie przez Mariję Kirilenko. W US Open odpadła w 1 rundzie singla, przegrywając z rozstawioną z numerem 21., Zheng Jie. W gry podwójnej, w parze z Garbin, po pokonaniu rozstawionych z 16. Hsieh Su-wei i Peng Shuai, doszły do trzeciej rundy, gdzie przegrały z późniejszymi finalistkami, Liezel Huber i Nadią Pietrową.

Dzięki „dzikiej karcie” od organizatorów, zagrała w turnieju ITF we francuskim Saint-Malo. Doszła do ćwierćfinału, gdzie oddała walkowerem mecz z Virginie Razzano[15]. Tydzień później, w Tokio, przegrała w pierwszej rundzie z rozstawioną z numerem 13., Szachar Pe’er. W kolejnym turnieju, China Open w Pekinie, w pierwszym meczu pokonała Julię Görges. W drugiej rundzie wygrała z turniejową „ósemką”, Wiktoryją Azaranką, po kreczu rywalki przy stanie 3:2 w drugim secie[16]. W 1/8 finału zwyciężyła z Jeleną Wiesniną, zaś w ćwierćfinale przegrała z Peer. W grze podwójnej, w parze z Garbin, odpadły w drugiej rundzie, przegrywając z późniejszymi triumfatorkami, Chuang Chia-jung i Olgą Goworcową.

Tydzień później, w imprezie ITF w belgijskim Torhout, doszła do 1/2 finału, gdzie przegrała z Simoną Halep. W ostatnim turnieju, FORTIS Championships Luxembourg w Luksemburgu odpadła w pierwszej rundzie gry pojedynczej, w której została pokonana przez Barborę Záhlavovą-Strýcovą. W grze podwójnej, wraz z Garbin, będąc turniejową „dwójką”, odniosły zwycięstwo, pokonując w finale Benesovą i Záhlavovą-Strýcovą – najwyżej rozstawione.

2011[edytuj | edytuj kod]

Bacsinszky podczas Pucharu Federacji w 2011

Sezon 2011 rozpoczęła turniejem Medibank International Sydney, gdzie przegrała w pierwszej fazie eliminacji z Rebeccą Marino. Podczas Australian Open została pokonana w I rundzie przez Monicą Niculescu. W grze podwójnej, wraz z Tathianą Garbin były rozstawione z numerem 16. Odpadły w drugiej rundzie z Alexandrą Dulgheru i Magdaléna Rybárikovą. Po tym turnieju Garbin zakończyła sportową karierę[17].

Na początku lutego, podczas Open GDF Suez w Paryżu, odpadła w pierwszych rundach gry pojedynczej oraz gry podwójnej, w której grała z Aurélie Védy. Podczas Dubai Tennis Championships przegrała w 2. rundzie z Marion Bartoli. Tydzień później, w Ad-Dauha, grając jako „lucky loser”, została pokonana przez Peng Shuai. W pierwszej rundzie w Indian Wells pokonała Olgę Goworcową. W drugiej przegrała z rozstawioną z numerem 3., Wierą Zwonariową. W zawodach w Nassau doszła do 1/4 finału. Podczas Sony Ericsson Open doszła do 2. rundy, gdzie została pokonana przez Dominiką Cibulkovą.

Pod koniec marca Bacsinszky wycofała się ze wszystkich turniejów z powodu kontuzji lewego kolana[18][19].

2012[edytuj | edytuj kod]

Do gry powróciła podczas turnieju w Acapulco, gdzie przegrała w pierwszej rundzie. W Indian Wells doszła do drugiej rundy, gdzie w meczu ze Swietłaną Kuzniecową musiała skreczować z powodu kontuzji prawego ramienia[19][20]. Również w II rundzie odpadła w Fezie. Podczas Internazionali BNL d’Italia skreczowała w meczu z Sarą Errani.

2015[edytuj | edytuj kod]

Na początku tego sezonu szwajcarska tenisistka dotarła do finału turnieju kategorii WTA International Series w Shenzhen, jednak przegrała z Simoną Halep. W Australian Open dotarła do trzeciej rundy, w której uległa Garbiñe Muguruzie. Na przełomie lutego i marca zwyciężyła w dwóch turniejach singlowych, w Acapulco i Monterrey, dwukrotnie pokonując w finale Caroline Garcię. Dzięki temu w rankingu WTA Tour awansowała na 26. miejsce, wówczas najwyższe w karierze. Podczas turnieju w Indian Wells Szwajcarka kontynuowała kolejne zwycięskie spotkania, by ulec w ćwierćfinale Serenie Williams.

We French Open ponownie przegrała ze starszą z sióstr Williams, ale dotarła do najlepszej czwórki turnieju, a Wimbledon zakończyła na ćwierćfinale.

W ostatnim wielkoszlemowym turnieju US Open Bacsinszky odpadła w 1. rundzie z Barborą Strýcovą. W październiku zanotowała finał rozgrywek WTA Tour w Pekinie, lecz w nim przegrała z Garbiñe Muguruzą 5:7, 4:6.

2016[edytuj | edytuj kod]

Ten sezon Szwajcarka zainaugurowała turniejami w Australii (Brisbane i Sydney), jednakże występ każdego z nich kończyła po 1. rundzie. Poprawę formy nie przyniósł jej także start w wielkoszlemowym Australian Open, w którym odpadła w pojedynku o trzecią rundę z Anniką Beck.

Tenisistka w przerwie między startami w WTA Tour wystąpiła podczas wygranego pojedynku z Niemkami 3:2 w ćwierćfinale Pucharu Federacji, ale żadnego pojedynku nie wygrała.

W Dosze zawodniczka pokonała dwie rywalki.

Znaczna poprawa dyspozycji Bacsinszky nastąpiła w trakcie marcowych zawodów rangi Mandatory w Indian Wells i Miami, w którym dochodziła odpowiednio do 1/8 finału i półfinału, w drugim z nich pokonując po drodze m.in. Agnieszkę Radwańską.

W połowie kwietnia zawodniczka ponownie znalazła się w składzie półfinałowego spotkania Fed Cup z Czeszkami, ale w dwóch pojedynkach przegrała. Pod koniec tego samego miesiąca Bacsinszky triumfowała w Rabacie, tracąc w turnieju zaledwie jednego seta.

Puchar Federacji[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Federacji Bacsinszky zadebiutowała w 2004 roku, podczas meczu SzwajcariaKanada. Rozegrała wówczas trzy mecze: jeden wygrała (z Marie-Ève Pelletier) oraz dwa przegrała (z Aleksandrą Woźniak i parą Mélanie Marois i Pelletier). Szwajcarki pokonały Kanadę 3:2. Drugi raz w barwach Szwajcarii zagrała rok później, w ćwierćfinale drugiej Grupy Światowej, ze Słowaczkami, zdobywając wszystkie trzy punkty. W lipcu, w pojedynku z Austrią wygrała z Yvonne Meusburger i przegrała z Tamirą Paszek.

Podczas 1/4 finału Grupy Światowej II w 2006, Szwajcaria – Japonia, rozgrywanym w Tokio, zdobyła jedyny punkt dla Szwajcarek, wygrywając z Shinobu Asagoe. W meczu o utrzymanie z Australijkami, przegrała trzy pojedynki: z Nicole Pratt, Samanthą Stosur i duetem Alicia Molik/Rennae Stubbs (grała w parze ze Stefanią Boffą). W 2007 zagrała obydwu meczach grupowych w Strefie Euroafrykańskiej. Z Dunkami wygrała mecz deblowy, zaś z Rumunkami przegrała z Mădăliną Gojneą. Dwa lata później, w Zurychu, przegrała dwa mecze singlowe w pojedynku z Niemkami – z Sabine Lisicki i Anną-Leną Grönefeld.

Łącznie w reprezentacji rozegrała dotychczas 18 meczów, 13 w grze pojedynczej i pięć w grze podwójnej. Wygrała siedem pojedynków, zaś przegrała 11[21].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Timea Bacsinszky zaczęła grać w tenisa w wieku 3 lat pod wpływem matki, Suzanne – dentystki pochodzenia węgierskiego. Jej ojciec, Igor, jest pochodzącym z Siedmiogrodu instruktorem tenisa. Ma troje rodzeństwa – dwie siostry, Sophie i Melindę, oraz brata, Daniela. Włada pięcioma językami: włoskim, francuskim, węgierskim, niemieckim i angielskim. Preferuje grę na kortach twardych. Lubi słuchać muzyki i grać w piłkę ręczną. Jej ulubioną piosenkarką jest Pink[22].

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A Q1 A Q3 2R A 1R 1R A A A 3R 2R 3R A 0 / 6 6 – 6
French Open A A A A 2R 2R 2R 2R A A Q1 2R SF QF SF A 0 / 8 19 – 8
Wimbledon A A A A 1R 2R 2R 1R A A Q2 2R QF 3R 3R A 0 / 8 11 – 8
US Open A A A A 1R 3R 2R 1R A 1R A 2R 1R 2R A 1R 0 / 9 5 – 9
Ranking na koniec roku 455 247 392 121 123 53 54 51 242 185 285 48 12 15 39 0 / 31 41 – 31

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 2R 2R A A A 1R A A A 0 / 3 2 – 3
French Open A A A A A 2R A 1R A A A A 2R A A A 0 / 3 2 – 3
Wimbledon A A A A A 1R A 2R A A A Q2 1R A A A 0 / 3 1 – 3
US Open A A A A A 1R 1R 3R A A A 1R 2R A A 3R 0 / 6 5 – 6
Ranking na koniec roku 584 393 241 171 180 107 37 347 125 531 138 143 208 181 0 / 15 10 – 15

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A 1R A A A A A A A A 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A A A 1R A A A A A A A A 0 / 1 0 – 1
0 / 2 0 – 2

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 7 (4–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 października 2009 Luksemburg Twarda (hala) Niemcy Sabine Lisicki 6:2, 7:5
Finalistka 1. 25 lipca 2010 Bad Gastein Ceglana Niemcy Julia Görges 1:6, 4:6
Finalistka 2. 10 stycznia 2015 Shenzhen Twarda Rumunia Simona Halep 2:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 28 lutego 2015 Acapulco Twarda Francja Caroline Garcia 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 3. 8 marca 2015 Monterrey Twarda Francja Caroline Garcia 4:6, 6:2, 6:4
Finalistka 3. 11 października 2015 Pekin Twarda Hiszpania Garbiñe Muguruza 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 4. 30 kwietnia 2016 Rabat Ceglana Nowa Zelandia Marina Erakovic 6:2, 6:1

Gra podwójna 11 (5–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 12 kwietnia 2010 Barcelona Ceglana Włochy Tathiana Garbin Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
1:6, 6:3, 2–10
Zwyciężczyni 1. 12 lipca 2010 Budapeszt Ceglana Włochy Tathiana Garbin Rumunia Sorana Cîrstea
Hiszpania Anabel Medina Garrigues
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 2. 19 lipca 2010 Praga Ceglana Włochy Tathiana Garbin Rumunia Monica Niculescu
Węgry Ágnes Szávay
7:5, 7:6(4)
Finalistka 2. 25 lipca 2010 Bad Gastein Ceglana Włochy Tathiana Garbin Czechy Lucie Hradecká
Hiszpania Anabel Medina Garrigues
7:6(2), 1:6, 5–10
Zwyciężczyni 3. 24 października 2010 Luksemburg Twarda (hala) Włochy Tathiana Garbin Czechy Iveta Benešová
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 4. 18 października 2014 Luksemburg Twarda (hala) Niemcy Kristina Barrois Czechy Lucie Hradecká
Czechy Barbora Krejčíková
3:6, 6:4, 10–4
Finalistka 3. 14 sierpnia 2016 Rio de Janeiro Twarda Szwajcaria Martina Hingis Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
4:6, 4:6
Finalistka 4. 16 kwietnia 2017 Biel Twarda (hala) Szwajcaria Martina Hingis Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Rumunia Monica Niculescu
7:5, 3:6, 7–10
Zwyciężczyni 5. 4 lutego 2018 Petersburg Twarda (hala) Rosja Wiera Zwonariowa Rosja Ałła Kudriawcewa
Słowenia Katarina Srebotnik
2:6, 6:1, 10–3
Finalistka 5. 22 lipca 2018 Gstaad Ceglana Hiszpania Lara Arruabarrena Chile Alexa Guarachi
Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
6:4, 4:6, 6–10
Finalistka 6. 11 listopada 2018 Limoges Twarda (hala) Rosja Wiera Zwonariowa Rosja Wieronika Kudiermietowa
Kazachstan Galina Woskobojewa
5:7, 4:6

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2016 Faza grupowa Węgry Tímea Babos
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
6:4, 6:2
1:6, 1:6

Finały turniejów rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 20 (13–7)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 10/08/2003 Wrexham 10 000 Twarda Wielka Brytania Karen Paterson 6:0, 6:3
Zwyciężczyni 2. 11/04/2004 Dinan 50 000 Ceglana (hala) Izrael Cippora Obziler 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 3. 15/08/2004 Martina Franca 25 000 Twarda Maroko Bahijja Muhtasin 6:4, 6:4
Finalistka 1. 17/04/2005 Biarritz 25 000 Ceglana Niemcy Martina Müller 6:4, 6:7(2), 2:6
Zwyciężczyni 4. 09/04/2006 Dinan 75 000 Ceglana (hala) Rosja Jarosława Szwiedowa 4:6, 7:5, 6:2
Zwyciężczyni 5. 21/05/2006 Saint-Gaudens 50 000 Twarda Chorwacja Ivana Abramović 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 6. 29/04/2007 Cagnes-sur-Mer 100 000 Twarda Niemcy Tatjana Malek 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 7. 08/07/2012 Rovereto 15 000 Ceglana Niemcy Anne Schäfer 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 8. 16/09/2012 Mont-de-Marsan 25 000 Ceglana Brazylia Teliana Pereira 6:2, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 9. 28/10/2012 Brasília 25 000 Ceglana Rumunia Raluca Olaru 7:5, 6:2
Finalistka 2. 23/02/2013 Kreuzlingen 10 000 Dywanowa (hala) Rosja Jekatierina Aleksandrowa 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 10. 21/07/2013 Contrexeville 50 000 Ceglana Hiszpania Beatriz García Vidagany 6:1, 6:1
Finalistka 3. 10/11/2013 Équeurdreville-Hainneville 25 000 Twarda (hala) Francja Amandine Hesse 6:7(5), 6:3, 4:6
Zwyciężczyni 11. 26/01/2014 Andrézieux-Bouthéon 25 000 Twarda Belgia Ysaline Bonaventure 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 12. 16/02/2014 Tallinn 15 000 Twarda Estonia Anett Kontaveit 6:3, 6:3
Finalistka 4. 22/02/2014 Kreuzlingen 25 000 Dywanowa (hala) Holandia Michaëlla Krajicek 4:6, 6:7(5)
Finalistka 5. 11/05/2014 Cagnes-sur-Mer 100 000 Ceglana Kanada Sharon Fichman 2:6, 2:6
Finalistka 6. 15/06/2014 Nottingham 50 000 Trawiasta Australia Jarmila Gajdošová 2:6, 2:6
Finalistka 7. 16/09/2018 Biarritz 80 000 Ceglana Niemcy Tamara Korpatsch 2:6, 5:7
Zwyciężczyni 13. 04/11/2018 Nantes 25 000 Twarda (hala) Francja Amandine Hesse 6:4, 3:6, 6:1

Gra podwójna 22 (14–8)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 17/04/2005 Biarritz 25 000 Ceglana Francja Aurélie Védy Francja Stéphanie Cohen-Aloro
Tunezja Salima Safar
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 22/11/2005 Opole 25 000 Dywanowa (hala) Białoruś Nadzieja Astrouskaja Czechy Lucie Hradecká
Czechy Gabriela Navrátilová
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 2. 19/02/2006 Sztokholm 25 000 Twarda (hala) Francja Aurélie Védy Południowa Afryka Surina de Beer
Wielka Brytania Anne Keothavong
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 29/04/2007 Cagnes-sur-Mer 100 000 Twarda Francja Aurélie Védy Słowacja Katarína Kachlíková
Rosja Anastasija Pawluczenkowa
7:5, 7:5
Finalistka 2. 09/09/2007 Denain 75 000 Ceglana Polska Karolina Kosińska Czechy Eva Hrdinová
Kanada Marie-Ève Pelletier
3:6, 2:6
Zwyciężczyni 4. 12/09/2007 Bordeaux 100 000 Twarda Niemcy Sandra Klösel Rosja Alisa Klejbanowa
Francja Nathalie Viérin
7:6(2), 6:4
Finalistka 3. 14/06/2009 Marsylia 100 000 Ceglana Rosja Jelena Bowina Włochy Tathiana Garbin
Argentyna María Emilia Salerni
7:6(4), 3:6, 7–10
Zwyciężczyni 5. 20/09/2009 Sofia 100 000 Ceglana Włochy Tathiana Garbin Słowenia Polona Hercog
Chorwacja Petra Martić
6:2, 7:6(4)
Zwyciężczyni 6. 27/09/2009 Saint-Malo 100 000 Ceglana Włochy Tathiana Garbin Słowenia Andreja Klepač
Francja Aurélie Védy
6:3, krecz
Finalistka 4. 04/10/2009 Ateny 100 000 Twarda Włochy Tathiana Garbin Grecja Eleni Daniilidu
Niemcy Jasmin Wöhr
2:6, 7:5, 4–10
Zwyciężczyni 7. 31/10/2009 Urtijëi 100 000 Dywanowa (hala) Włochy Tathiana Garbin Kazachstan Galina Woskobojewa
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 8. 17/10/2010 Torhout 100 000 Twarda (hala) Włochy Tathiana Garbin Holandia Michaëlla Krajicek
Belgia Yanina Wickmayer
6:4, 6:2
Finalistka 5. 29/07/2012 Contamines-Montjoie 25 000 Twarda Francja Estelle Guisard Szwajcaria Conny Perrin
Słowenia Maša Zec Peškirič
6:2, 4:6, 5–10
Zwyciężczyni 9. 16/09/2012 Mont-de-Marsan 25 000 Ceglana Rumunia Mihaela Buzărnescu Bułgaria Aleksandrina Najdenowa
Brazylia Teliana Pereira
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 10. 14/10/2012 Suzhou 100 000 Twarda Francja Caroline Garcia Chińska Republika Ludowa Yang Zhaoxuan
Chińska Republika Ludowa Zhao Yi-jing
7:5, 6:3
Finalistka 6. 28/10/2012 Brasília 25 000 Ceglana Stany Zjednoczone Julia Cohen Rumunia Elena Bogdan
Rumunia Raluca Olaru
3:6, 6:3, 8–10
Zwyciężczyni 11. 23/02/2013 Kreuzlingen 10 000 Dywanowa (hala) Szwajcaria Xenia Knoll Chorwacja Matea Mežak
Chorwacja Silvia Njirić
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 12. 04/10/2013 Budapeszt 25 000 Ceglana Szwajcaria Xenia Knoll Węgry Réka Luca Jani
Ukraina Weronika Kapszaj
7:6(3), 6:2
Zwyciężczyni 13. 09/11/2013 Équeurdreville-Hainneville 25 000 Twarda (hala) Niemcy Kristina Barrois Łotwa Diāna Marcinkēviča
Holandia Eva Wacanno
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 14. 24/11/2013 Szarm el-Szejk 75 000 Ceglana Niemcy Kristina Barrois Rosja Anna Morgina
Czechy Kateřina Siniaková
6:7(5), 6:0, 10–4
Finalistka 7. 25/01/2014 Andrézieux-Bouthéon 25 000 Twarda Niemcy Kristina Barrois Ukraina Julija Bejhelzimer
Ukraina Kateryna Kozłowa
3:6, 6:3, 8–10
Finalistka 8. 09/03/2014 Preston 25 000 Twarda (hala) Niemcy Kristina Barrois Wielka Brytania Tara Moore
Rosja Marta Sirotkina
6:1, 1:6, 11–13

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo  Szwajcaria
I runda  Stany Zjednoczone: Venus Williams [7] 3:6, 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Szwajcaria [12]
I runda  Chiny Zhang Shuai 7:6(4), 4:6, 6:7(7)

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Szwajcaria
I runda Szwajcaria Martina Hingis [5]  Australia: Darja Gawriłowa, Samantha Stosur 6:4, 4:6, 6:2
II runda  Stany Zjednoczone: Bethanie Mattek-Sands, Coco Vandeweghe 6:4, 6:4
Ćwierćfinał  Chińskie Tajpej: Chan Hao-ching, Chan Yung-jan [3] 6:3, 6:0
Półfinał  Czechy: Andrea Hlaváčková, Lucie Hradecká [6] 5:7, 7:6(3), 6:2
O złoty medal  Rosja: Jekatierina Makarowa, Jelena Wiesnina [7] 4:6, 4:6

Historia juniorskich występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2006 2005 2004 2003 2002
Australian Open 3R SF SF
French Open 1R QF SF 3R 1R
Wimbledon 2R
US Open 3R 1R

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profil zawodniczki na sports-yahoo.com (ang.). [dostęp 7 stycznia 2011].
  2. a b European Junior Individual Championships 2004 (ang.). [dostęp 7 kwietnia 2013].
  3. Ranking ITF juniorek z dnia 29 marca 2005 (ang.). [dostęp 7 stycznia 2011].
  4. Hantuchova faces Sharapova next (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  5. Sharapova keeps hope alive, reaches Zurich semis (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  6. Kloesel advances in Grand Prix SAR quarters (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  7. Schiavone, Shaughnessy advance in Barcelona (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  8. Golovin beat Kirilenko in Zurich Open (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  9. Henin needs three sets to beat qualifier, reach Diamond Games final (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  10. Srebotnik holds on, will play Garrigues in final (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  11. Dushevina, Hradecka reach roll into final (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  12. Unseeded Bacsinszky completes feat (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  13. Roberta Vinci, Francesca Schiavone advance to Barcelona Ladies Open semifinals (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  14. Goerges wins Gastein Ladies final (ang.). W: espn.com [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  15. Timea Bacsinszky déclare forfait (fr.). [dostęp 7 stycznia 2011].
  16. Azarenka zeszła z kortu (pol.). W: sports.pl [on-line]. [dostęp 7 stycznia 2011].
  17. Tathiana Garbin dice addio alle gareu (wł.). [dostęp 15 lutego 2011].
  18. Serena return delayed (ang.). [dostęp 7 lipca 2011].
  19. a b Timea Bacsinszky injuries (ang.). [dostęp 7 lipca 2011].
  20. T (ang.). [dostęp 7 lipca 2011].
  21. Statystyki zawodniczki na oficjalnej stronie Fed Cup (ang.). [dostęp 7 stycznia 2011].
  22. Profil zawodniczki na oficjalnej stronie WTA Tour (ang.). [dostęp 7 stycznia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]