Timi Zajc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Timi Zajc
Ilustracja
Data urodzenia 26 kwietnia 2000
Klub SSK Ljubno BTC
Debiut w PŚ indywidualnie 2 grudnia 2017 w Niżnym Tagile (12. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 18 listopada 2017 w Wiśle (6. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 2 grudnia 2017 w Niżnym Tagile (12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 27 stycznia 2019 w Sapporo (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 1 lutego 2019 w Oberstdorfie
Rekord życiowy 240,0 m na Letalnicy w Planicy (22 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Erzurum 2017 indywidualnie
złoto Erzurum 2017 drużynowo
złoto Erzurum 2017 druż. miesz.
Planica 7
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2019
Letnie Grand Prix
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2019
Alpen Cup
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2016/2017

Timi Zajc (ur. 26 kwietnia 2000) – słoweński skoczek narciarski, reprezentant klubu SSK Ljubno BTC. Uczestnik zimowych igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata. Złoty medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2019. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W FIS Cup zadebiutował w lipcu 2013 w Villach, zaś pierwsze punkty tego cyklu zdobył rok później w tej samej miejscowości, zajmując 6. miejsce[1]. W lutym 2016 wystąpił w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Planicy, nie zdobywając punktów[2].

W sezonie 2016/2017 dwukrotnie zajmował 3. pozycję w konkursach FIS Cup. 28 stycznia 2017 dzięki zajęciu 17. miejsca zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego. W lutym wystartował na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2017 w Erzurum. Zdobył tam złote medale w konkursach skoków narciarskich zarówno indywidualnie, w drużynie mężczyzn[3], jak i w zespole mieszanym[4]. Latem 2017 trzy razy wygrywał konkursy FIS Cup. 16 września zajął 3. miejsce w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Trondheim, zaś dzień później na tej samej skoczni odniósł zwycięstwo. W kolejnych konkursach cyklu jeszcze dwukrotnie stawał na podium[5].

18 listopada 2017 zadebiutował w Pucharze Świata w zawodach drużynowych, zajmując 6. miejsce na skoczni w Wiśle[5]. Dzień później miał po raz pierwszy w karierze wystąpić w konkursie indywidualnym, ale przed oddaniem skoku został zdyskwalifikowany ze względu na nieregulaminowy kombinezon[6]. Ostatecznie indywidualnie zadebiutował w cyklu 2 grudnia w Niżnym Tagile, równocześnie zdobywając pierwsze punkty dzięki zajęciu 12. miejsca. W dalszej części sezonu regularnie występował w Pucharze Świata, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 17. pozycji. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, gdzie zajął 33. miejsce na skoczni normalnej[5].

W lipcu i sierpniu 2018 trzykrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce Letniego Grand Prix. Najwyżej klasyfikowany był w zawodach w Courchevel, na 4. miejscu. W otwierających Puchar Świata 2018/2019 zawodach w Wiśle zajął 5. pozycje. W dalszej części sezonu w większości występów zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce. 27 stycznia 2019 po raz pierwszy stanął na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata, zajmując w zawodach w Sapporo 2. miejsce[7]. W kolejnym konkursie cyklu, 1 lutego 2019 w Oberstdorfie w swoim debiucie na skoczni mamuciej odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w PŚ[8].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie zajął 10. miejsce na skoczni dużej i 50. na normalnej, a drużynowe zawody mężczyzn ukończył na 6. pozycji[7]. W zamykającym sezon turnieju Planica 7 zajął 3. miejsce[9]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2018/2019 znalazł się na 9. lokacie, a Puchar Świata w lotach narciarskich 2018/2019 ukończył na 6. pozycji[10].

Jest medalistą mistrzostw Słowenii w skokach narciarskich – w październiku 2017 zdobył złoty medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej w letnim czempionacie[11], a w grudniu tego samego roku, w ramach zimowych mistrzostw za rok 2018, zdobył indywidualne mistrzostwo na skoczni dużej[12], a także srebro drużynowo na tym samym obiekcie[13]. Na Mistrzostwach Słowenii 2019 zdobył złoty medal indywidualnie[14] oraz w drużynie[15].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 33. miejsce (K-98)

Starty T. Zajca na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 97,0 m 98,6 pkt 160,7 pkt Andreas Wellinger

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 10. miejsce (K-120), 50. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-120)[a]

Starty T. Zajca na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 127,0 m 124,0 m 245,5 pkt 33,9 pkt Markus Eisenbichler
6. 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[a] 121,0 m 117,0 m 858,7 pkt (219,8 pkt) 128,8 pkt Niemcy
50. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 80,0 m 62,6 pkt 155,7 pkt Dawid Kubacki

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017/2018 32.
2018/2019 9.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Uwagi
1. 1 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 220,0 m 233,5 m 430,1 pkt * Loty 2018/2019

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 27 stycznia 2019 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 138,5 m 125,0 m 238,4 pkt 2. 9,8 pkt Stefan Kraft
2. 1 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 220,0 m 233,5 m 430,1 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na 24 listopada 2019

Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - 12 22 q 24 q 26 22 17 27 - 47 17 41 - 43 35 27 - - - 88
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
5 7 11 8 24 12 18 9 8 10 43 12 21 7 6 2 1 9 13 - 9 8 14 39 4 25 4 5 833
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS 135 Predazzo HS 135 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 punkty
0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017/2018 16.
2018/2019 20.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 47.
2019 16.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 27.
2019 6.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 3.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 6.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 13.
2019 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 21 lipca 2019 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,5 m 128,5 m 277,9 pkt
2. 10 sierpnia 2019 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 131,5 m 133,5 m 277,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 21 lipca 2019 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,5 m 128,5 m 277,9 pkt 1.
2. 10 sierpnia 2019 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 131,5 m 133,5 m 277,6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2019

2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
9 12 10 4 - - - - 16 142
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
1 - 1 7 - - - 8 268
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 69.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 44 56 - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowski HS106 Czajkowski HS106 punkty
- - - - - - - - - - - - - - 17 - 10 11 - - - - - - - - - - - - 64
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 4.
2018 54.
2019 24.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 września 2017 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 137,5 m 142,0 m 278,5 pkt
2. 5 lipca 2019 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 103,0 m 107,0 m 294,4 pkt[b]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 września 2017 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 130,0 m 131,5 m 255,7 pkt 3. 4,9 pkt Pius Paschke
2. 17 września 2017 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 137,5 m 142,0 m 278,5 pkt 1.
3. 23 września 2017 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 93,5 m 95,0 m 247,4 pkt 2. 2,2 pkt Pius Paschke
4. 1 października 2017 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,5 m 143,0 m 289,6 pkt 2. 18,4 pkt Tilen Bartol
5. 5 lipca 2019 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 103,0 m 107,0 m 294,4 pkt 1.[b]
6. 6 lipca 2019 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 112,5 m 105,5 m 258,0 pkt 2. 0,4 pkt Jewgienij Klimow

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan na 22 września 2019

2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
15 6 - - - 14 12 3 1 2 7 8 2 484
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
33 6 - - - - - - - - - - - 40
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
1 2 - - - - - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Anže Lanišek, Peter Prevc, Žiga Jelar, Timi Zajc
  2. a b Ex aequo z Jewgienijem Klimowem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ZAJC Timi - Athlete Information; FIS Cup (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-30].
  2. ZAJC Timi - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-30].
  3. ZAJC Timi - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-30].
  4. Ski Jumping Kiremitliktepe Mixed Team (ang.). weyof2017.sportresult.com. [dostęp 2017-09-16].
  5. a b c ZAJC Timi - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-30].
  6. Prevc najboljši Slovenec, šok za Zajca (słoweń.). zurnal24.si, 2017-11-19. [dostęp 2017-11-20].
  7. a b ZAJC Timi - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-30].
  8. Andrzej Mysiak: Zajc: Trochę się bałem, ale później czerpałem radość z bycia w powietrzu. skokinarciarskie.pl, 2019-02-01. [dostęp 2019-02-02].
  9. Adam Bucholz: PŚ w Planicy: R. Kobayashi zwycięża w konkursie, lotach i Planica 7. Piotr Żyła tuż za podium. skijumping.pl, 2019-03-24. [dostęp 2019-04-30].
  10. ZAJC Timi - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-30].
  11. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2017-10-09].
  12. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2017-12-23].
  13. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2017-12-23].
  14. Državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2019-04-30].
  15. Ekipno državno prvenstvo (słoweń.). smusko.adamsoft.si. [dostęp 2019-04-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]