Timor Zachodni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Timor Zachodni (indonez. Timor Barat) – zachodnia część wyspy Timor z wyjątkiem dystryktu Oecussi-Ambeno, będącego eksklawą Timoru Wschodniego. Według stanu na 2019 rok liczy blisko 2 mln mieszkańców na powierzchni 14 732,35 km². Gęstość zaludnienia to 130 mieszkańców/km²[1].

Administracyjnie Timor Zachodni jest częścią prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie w Indonezji. Stolicą i głównym portem jest Kupang. W okresie kolonialnym obszar ten nosił nazwę Timor Holenderski i był centrum holenderskich lojalistów podczas Indonezyjskiej Rewolucji Narodowej (1945–1949)[2][3]. Od 1949 do 1975 był nazywany Timorem Indonezyjskim[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BPS Provinsi NTT, ntt.bps.go.id [dostęp 2021-08-21].
  2. Dutch Timor and the Lesser Sunda Islands, trove.nla.gov.au [dostęp 2021-08-21].
  3. Area study of Dutch Timor, Netherlands East Indies / Allied Geographical Section, South West Pacific Area., trove.nla.gov.au [dostęp 2021-08-21].
  4. Political refugees ‘flock’ to Indonesian Timor, „Canberra Times (ACT: 1926 – 1995)”, ACT, 25 lutego 1975, s. 1 [dostęp 2021-08-21].
  5. „10,000 waiting to go’ to Indonesian Timor, „Canberra Times (ACT: 1926 – 1995)”, ACT, 4 września 1975, s. 3 [dostęp 2021-08-21].