Tinamus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tinamus[1]
Hermann, 1783[2]
Przedstawiciel rodzaju – kusacz duży (T. major)
Przedstawiciel rodzaju – kusacz duży (T. major)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki paleognatyczne
Rząd kusacze
Rodzina kusacze
Rodzaj Tinamus
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Tinamus – rodzaj ptaków z rodziny kusaczy (Tinamidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Łacińskiej i Południowej[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 32-49 cm, masa ciała 623–2080 g (samice są nieco większe i cięższe od samców[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od słowa Tinamú oznaczającego w języku ludu Kali'na „kusacza”[9].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Tinamus brasiliensis Latham = Tetrao major Gmelin

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Uwagi

  1. 1,0 1,1 Greckie κρυπτος kruptos – „ukryty”; ουρα oura – „ogon”.
  2. Greckie πεζος pezos – „spacerowanie”.
  3. Greckie τραχυς trakhus – „szorstki, kudłaty”; πελμα pelma, πελματος pelmatos – „podeszwa stopy”.

Przypisy

  1. Tinamus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Hermann: Tabula affinitatum animalium olim academico specimine edita : nunc uberiore commentario illustrata cum annotationibus ad historiam naturalem animalium augendam facientibus. Strasburg: Impensis Joh. Georgii Treuttel, Bibliopolae, 1783, s. 134, 253. (łac.)
  3. J. K. W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium : additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berlin: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 244. (łac.)
  4. L. P. Vieillot: Vieillot's Analyse d'une nouvelle ornithologie élémentaire. Londyn: [Printed by Taylor and Francis], 1816, s. 52. (fr.)
  5. J. B. v. Spix: Avium species novae, quas in itinere per Brasiliam annis MDCCCXVII-MDCCCXX. T. 2. Monachium: Typis Franc. Seraph. Hübschmanni, 1824-1825, s. 61. (łac.)
  6. C. G. Giebel: Thesaurus Ornithologiae. Cz. 3. Brockhaus, 1877, s. 648. (niem.)
  7. Frank Gill, David Donsker: Ratites: tinamous to kiwis (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2014-06-07].
  8. José Cabot: Family Tinamidae (Tinamous). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 127. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  9. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-04-03]. (ang.)
  10. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Tinamidae Gray,GR, 1840 - kusacze - Tinamous (wersja: 2015-02-09). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-02-09].