Tinariwen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tinariwen
Ilustracja
Grupa podczas koncertu w Wiedniu w 2011 roku
Rok założenia 1979
Pochodzenie Mali północne Mali
Gatunek Tishoumaren, world music, blues, folk, rock
Aktywność 1979–nadal
Wydawnictwo muzyczne World Village Records, Independiente, EMMA Productions, Tribal Union, Wayward Records, Outside Music
Powiązania Ali Farka Touré, Toumani Diabate, Rokia Traore, Boubacar Traore, Afel Bocoum
Skład
Ibrahim ag Alhabib (gitara, wokal)
Kiddou (gitara, wokal)
Mohamed ag Itlal „Japonais” (gitara, wokal)
Foy Foy (gitara, wokal)
Alhousseini ag Abdoulahi „Abdallah” (gitara, gitara basowa, wokal)
Hassan (gitara, perkusja, wokal)
Saïd ag Ayad (perkusja)
Nina (wokal drugoplanowy)
Anini (wokal drugoplanowy)
Bogness (wokal drugoplanowy)
Eyadou (gitara, wokal)
Strona internetowa

Tinariwen (w języku tamaszek ⵜⵏⵔⵓⵏ, tinariwén, czyli Pustynie) – malijski zespół muzyczny założony w 1979 grający muzykę należącą do gatunku tishoumaren, będącego połączeniem tradycyjnej muzyki Tuaregów oraz bluesa, w którym ważną rolę spełniają również teksty dot. aspiracji niepodległościowych Tuaregów[1][2][3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zespół został założony w 1979 roku w obozie tuareskich rebeliantów w Libii[5]. Grupa aktywnie wspiera długoletnią walkę tego saharyjskiego ludu o niezależne państwo[6], koncertując regularnie w krajach Europy i Ameryce Północnej. Część utworów zespołu powstała w języku francuskim.

Choć Tinariwen wydał swój pierwszy studyjny album na płycie kompaktowej dopiero w 2002 roku, w swoim dorobku ma sporą liczbą amatorsko nagrywanych kaset, których posiadanie było w Mali poważnym wykroczeniem przez wiele lat, w związku z powstaniem Tuaregów pod koniec lat 80. – niektórzy muzycy brali w nim czynny udział[7]. Płyta Amassakoul z 2004 roku dała grupie międzynarodowy rozgłos: zespół zagrał m.in. na festiwalu w Roskilde, brał udział w inicjatywie Live 8, a na swoje koncerty zaprosili ich Carlos Santana i The Rolling Stones[potrzebny przypis]. Formacja otrzymała również w 2005 prestiżową nagrodę radia BBCBBC Radio 3 Awards for World Music w kategorii Afryka. Kolejny album Tinariwena ukazał się w 2006 roku. Aman Iman to w języku tamaszek „Woda Życia”. Od tamtej pory zespół wydał jeszcze pięć albumów. 1 lipca 2010 r. wystąpili w Polsce na Heineken Open’er Festival odbywającym się w Gdyni na lotnisku Kosakowo.

Tematyka poruszana w kompozycjach Tinariwena dotyka ważnych problemów społecznych współczesnych Tuaregów, związanych z porzucaniem wędrownego trybu życia, masową migracją do miast północnego Sahelu i zatracaniem narodowej tożsamości koczowników. Miejscowy polityk Iyad Ag Ghali sponsorował nawet grupę w podziękowaniu za jej wkład w popularyzację wiedzy o kulturze Tuaregów na świecie[8]. Formacja wykonuje tradycyjną muzykę afrykańskich Berberów, pomimo wykorzystania nowoczesnych instrumentów. Tinariwen uważa się za pierwszy tuareski zespół, który zastosował w swojej muzyce gitary elektryczne, a jedyną osobą, która pojawiła się na jego płytach z typowo berberyjskim instrumentem, był Anglik Justin Adams[9]. Obecnie jest on głównym menedżerem grupy.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[10]

  • The Radio Tisdas Sessions (2002)
  • Amassakoul (2004)
  • Aman Iman (2007)
  • Imidiwan (2009)
  • Tassili (2011)
  • Emmaar (2014)
  • Elwan (2017)
  • Amadjar (2019)

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[11]

  • Tassili Remix E.P. (2012)
  • Inside/outside Joshua Tree Acoustic Sessions (2014)

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

  • Live In London (2008)[11]
  • Tunng & Tinariwen – Live @ Koko (2010)[11]
  • Live In Paris (2015)[10]

Single[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[11]

  • Chet Boghassa (2008)
  • Imidiwan Ma Tenam (2011)
  • Tiwayyen (2014)
  • Toumast Tincha (2014)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rock Paper Scissors – Tinariwen, Amassakoul (World Village) – Tinariwen: From Guns to Guitars, 6 października 2016 [dostęp 2016-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-06].
  2. Blogarama – #1 Blog directory, 6 października 2016 [dostęp 2016-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-06].
  3. Tishoumaren (aka Tichumaren, Desert Blues, Tuareg Blues, Ishumar Music) – Music Genres – Rate Your Music, pl.rateyourmusic.com [dostęp 2016-10-06].
  4. Tichumaren – Desert Blues | Learning the Tuareg guitar styles, 6 października 2016 [dostęp 2016-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-06].
  5. BBC NEWS | Entertainment | Saharan musicians win Uncut award, 6 października 2016 [dostęp 2016-10-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-06].
  6. Główny wokalista i kompozytor utworów Tinariwen, Ibrahim ag Alhabib był liderem ruchu separatystycznego Tuaregów w krajach Afryki Zachodniej (1).
  7. Patrz punkt 1.
  8. Recenzja płyty Amassakoul (2).
  9. Artykuł w serwisie afryka.org (3).
  10. a b Dyskografia Tinariwen – Oficjalna strona zespołu (ang.). tinariwen.com. [dostęp 2015-01-25].
  11. a b c d Dyskografia zespołu na discogs.org, discogs.org [dostęp 2020-02-21] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]