Tintin i Alph-Art

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tintin i Alph-Art (fr. Tintin et l'Alph Art) to dwudziesty czwarty, niedokończony tom serii Przygody Tintina. Tom opowiada o szajce złoczyńców działającej w świecie fascynującej Hergé sztuki nowoczesnej.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Kapitan Baryłka śni koszmar o Biance Castafiore przemieniającej się w potwora. Jak na ironię, śpiewaczka dzwoni do zamku, aby powiadomić, że chciałaby - przy okazji swego pobytu w Belgii - odwiedzić dwoje przyjaciół. Wspomina przy tym o swoim nowym przyjacielu, Endandinne Akassie, artyście, o którym rozmawiający z nią reporter nigdy nie słyszał. Tego samego dnia w mieście Baryłka przypadkiem wchodzi na wystawę sztuki Alph-Art w sklepie Ramona Nasha i spotyka tam Biankę; jeden z organizatorów wystawy, niejaki pan Fourcast, prosi go o numer do Tintina. Kapitan, zainteresowany sztuką nowoczesną, kupuje rzeźbę w kształcie litery "H" (od Haddock) jako przejaw sztuki osobistej.

Tego wieczoru obaj przyjaciele oglądają w telewizji wywiad z emirem, który stwierdza, że zakłada muzeum sztuki w Khemedzie; tuż po tej audycji okazuje się, że ekspert w dziedzinie sztuki Jacques Monastir zniknął w tajemniczych okolicznościach, a jego los jest nieznany. Kapitan pokazuje chłopakowi kupioną rzeźbę i opowiada o spotkaniu z Ramonem Nashem; Tintin stwierdza, że to imię brzmi znajomo, ale nie umie przypomnieć sobie nic szczególnego. Do zamku przyjeżdżają Tajniak i Jawniak, aby poprosić ich o udzielenie azylu emirowi i jego synowi w Księżymłynie, jako że istnieje niebezpieczeństwo zamachu terrorystycznego, na co kapitan się stanowczo nie zgadza.

Fourcast kontaktuje się z reporterem i prosi go o spotkanie, jednak o umówionej godzinie artysta nie pojawia się w zamku. Następnego ranka okazuje się, że Fourcast zginął w wypadku samochodowym. Tintin zaczyna uważać, że nie mogło być to dzieło przypadku i wybiera się do sklepu Nasha, gdzie rozmawia z sekretarką, panienką Martine; dowiaduje się tam, że Fourcast był niepijący i zawsze jeździł ostrożnie. W warsztacie samochodowym okazuje się, że auto artysty było w świetnym stanie. Ze znalezionych w miejscu wypadku śladów dziennikarz wnioskuje, że Fourcast został zamordowany. Dwójka ludzi w samochodzie usiłuje zamordować reportera, co się nie udaje; uciekając, zostawiają za sobą przypadkiem broń.

Tintin dochodzi do wniosku, że sekretarka musi współpracować z jego niedoszłymi zabójcami; okazuje się, że nie jest to prawdą, a żaden z innych pracowników sklepu nie mógł mieć nic wspólnego ze sprawą, a reporter nie dochodzi do żadnych wniosków. Szybko jednak orientuje się, że Endandinne nosi taki sam naszyjnik, jak sekretarka. Chłopak, wraz z przyjacielem, wybiera się na seminarium Endandinnego, podczas którego ten przyjmuje rolę guru społeczności; reporter spotyka na zewnątrz Martine i pyta ją o jej naszyjnik. Następnego dnia reporter znowu do niej przychodzi i mówi jej, że zamierza spotkać się z informatorem w sprawie morderstwa tego samego wieczoru w pobliżu Księżymłyna. Tego samego wieczoru w umówionym miejscu na Tintina oczekuje dwójka kryminalistów; ten bierze ich na muszkę, ich kompan jednak ogłusza reportera uderzeniem w tył głowy.

Chłopak budzi się w szpitalu i wyjaśnia kapitanowi, że zapewne w naszyjniku panienki Martine znajduje się pluskwa. Następnego dnia reporter wychodzi ze szpitala (wbrew zaleceniom lekarzy) i, pod pretekstem przeprowadzania ankiety na temat zasilanie słonecznego, poszukuje stacji odbiorczej połączonej z nadajnikiem. Podczas poszukiwań natrafia na jednego z asystentów Endandinnego i decyduje się pójść tym tropem. Następnego dnia, kiedy reporter wyjeżdża z zamku na motocyklu, asystent próbuje go zastrzelić; mordercy znajdują jedynie porzucony motocykl, po czym uciekają, jako że kapitan, słysząc strzały, ruszył na pomoc reporterowi. Okazuje się, że chłopak przeżył salwę, kryjąc się w wydrążonym pniu wierzby. Kapitan wypomina mu lekkomyślność; Lakmus natomiast, myśląc, że w pobliżu zamku wybuchł pożar, wywołuje zamieszanie, wzywając straż pożarną.

Tintin i kapitan wyruszają do Włoch, gdzie przebywa Bianka Castafiore, aby odnaleźć dalsze tropy w całej sprawie. W hotelu ktoś dzwoni do reportera z pogróżkami; obaj przyjaciele przenoszą się do willi Akassa, w której mieszka - razem ze swoimi przyjaciółmi - śpiewaczka. Okazuje się, że w tym samym miejscu znajdują się też ich dawni znajomi: Abdallah razem ze swoim ojcem, znany z Błękitnego Lotosu pan Gibbons, jak również sam Ramon Nash. Tej samej nocy reporter trafia do tajnej krypty w podziemiach, gdzie znajduje dokładne kopie obrazów słynnych artystów. Nakrywają go współpracownicy Endandinnego i wyjaśniają, że Ramon Nash jest przez nich zmuszony do kopiowania słynnych prac; Fourcast, który zamierzał powiadomić o całej sprawie reportera, został przez nich zamordowany.

Złoczyńcy wyjaśniają młodzieńcowi, że wie za dużo, i musi zginąć; planują pokryć go płynnym poliesterem i zamienić w figurę podpisaną Reporter, która zostanie uznana za nowe dzieło Cesara. Chłopak, już w celi, przekazuje Milusiowi przez okno wiadomość do kapitana. Następnego ranka porywacze budzą Tintina, mówiąc mu, że nadszedł czas na jego egzekucję.

Kontynuacja[edytuj | edytuj kod]

Dzieło nie zostało nigdy dokończone; Herge zmarł, nie pozostawiwszy notatek ani szkiców. Wielu artystów kontynuowało komiks po śmierci artysty, najsłynniejszym jest tutaj komiks autorstwa Yvessa Rodgiera, w którym złoczyńcą okazuje się być Rastapopulos.