Titanic II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Titanic II
Gatunek katastroficzny
Data premiery 24 sierpnia 2010
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 90 minut
Reżyseria Shane Van Dyke
Scenariusz Shane Van Dyke
Główne role Shane Van Dyke,
Marie Westbrook
Bruce Davison,
Brooke Burns,
Muzyka Chris Cano
Chris Ridenhour
Zdjęcia Alexander Yellen
Scenografia Martin Laing,
Michael Ford,
Peter Lamont
Produkcja David Michael Latt
David Rimawi
Paul Bales
Wytwórnia The Asylum
The Global Asylum
Dystrybucja The Asylum

Titanic IIfilm katastroficzny z 2010 roku, direct-to-video, dystrybuowany przez The Asylum[1]. Film nie jest kontynuacją ani remake'em filmu Titanic Jamesa Camerona z 1997 roku, choć strona internetowa Dread Central zasugerowała, iż film może być mockbusterem tego filmu[2]. Film został wydany w Australii 7 sierpnia 2010. Premiera w Wielkiej Brytanii i Irlandii miała miejsce 9 sierpnia 2010 roku na kanale SciFi Universal, a 24 sierpnia 2010 w Stanach Zjednoczonych. Film został negatywnie odebrany zarówno przez krytyków jak i przez publiczność, co zaowocowało oceną 1,8 na stronie The Internet Movie Database.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w kwietniu 2012 roku, 100 lat po zatonięciu Titanica. Nowy, luksusowy statek wycieczkowy SS Titanic II, został ochrzczony, by wkrótce rozpocząć swoją podróż na tej samej trasie, którą Titanic miał odbyć 100 lat wcześniej. Jednak podróż Titanica II rozpoczyna się w Stanach Zjednoczonych, a planowany koniec znajduje się w Wielkiej Brytanii.

Podczas podróży, występuje podwodne trzęsienie ziemi, będące przyczyną tsunami, które doprowadza do zderzenia góry lodowej ze statkiem, miażdżąc prawą burtę statku. Turbiny eksplodują i rozpalają ogromny ogień.

Błędy[edytuj | edytuj kod]

  • Amy usiłuje zatamować krwawienie u przyjaciela za pomocą karty kredytowej przylepionej taśmą chirurgiczną do rany.
  • Powszechną praktyką podczas ewakuacji w sytuacji kryzysowej jest korzystanie z klatek schodowych, jednak w czasie katastrofy właściciel statku używa windy.
  • Właściciel statku nie mógłby wydawać decyzji na mostku i kłócić się z kapitanem. W sytuacji zagrożenia życia pasażerów kapitan jednostki powinien rozkazać usunąć właściciela z mostka, by móc wykonywać swoją pracę bez przeszkód.
  • Gdy Hayden, Amy i Kelly wydostają się z windy przez dach, po drabinie pierwsze zaczynają się wspinać kobiety. Gdy trójka dociera jednak na wyższe piętro, drzwi zostają otwarte przez znajdującego się na przodzie grupy mężczyznę.
  • Wygląd filmowego statku zmienia się w kolejnych scenach między ujęciami z zacumowanym liniowcem Queen Mary i komputerowym modelem Titanica z 1912 roku, mimo że obie jednostki znacznie się od siebie różnią.
  • W jednej ze scen filmowy statek określany jest nazwą SS Titanic II, natomiast w innej – USS Titanic II. Przedrostek USS oznaczający United States Ship jest jednak zarezerwowany wyłącznie dla amerykańskich okrętów wojskowych, nie zaś cywilnych wycieczkowców. Prawidłowy nazwa jednostki powinna brzmieć MS Titanic II, gdzie MS oznacza statek motorowy.
  • Tuż przed wypłynięciem z portu na burcie statku widać dolną część kadłuba pokrytą czerwoną farbą ponad powierzchnią wody, co wskazuje na niewielkie zanurzenie jednostki mimo dużej liczby pasażerów. W następnym ujęciu jednak czerwona linia całkowicie znajduje się pod wodą.
  • Podczas sceny w porcie w ujęciach z oddali statek dokuje nieopodal miasta z wieloma drapaczami chmur, natomiast na zbliżeniach w tle nie widać żadnych wieżowców. Liniowiec Queen Mary, którego użyto do niektórych scen, jest na stałe zacumowany, co można zauważyć na zbliżeniach, gdzie widoczne są liny cumownicze oraz falochron.
  • Amy zostaje uwięziona podczas przechodzenia przez drzwi, które później zatrzaskują się, miażdżąc jej przyjaciółkę, jednak w następnej scenie masywniejszy Hayden przechodzi przez otwór bez problemu.
  • Uderzając głową w ścianę, na której zamontowana jest przeszklona skrzynka z siekierą, Hayden rozbija szkło. Chwilę później, gdy mężczyzna potrzebuje siekiery, ponownie wybija szkło w tej samej skrzynce łokciem.
  • Kolory okrętowych kominów zmieniają się między poszczególnymi scenami. Z punktu widzenia pasażerów helikoptera kominy są żółto-czarne, natomiast w ujęciach z nabrzeża są czerwono-czarne.
  • Gdy kapitan unosi filiżankę do ust, by wziąć pierwszy łyk herbaty, po zmianie ujęcia widać, jak mężczyzna ponownie podnosi naczynie, mimo że nie mógł zdążyć połknąć poprzedniej porcji napoju i opuścić ręki.
  • Gdy pasażerowie statku spoglądają na machających ludzi w porcie, na ziemi widoczne są cienie drzew palmowych. W następnej scenie jednostka mija jednak Statuę Wolności w Nowym Jorku, gdzie nie rosną żadne palmy.
  • Fale tsunami wywoływane przed podwodne trzęsienia ziemi lub osuwiska są bardzo rzadko zauważalne na otwartym morzu. Wysokość tych fal rośnie wraz z obniżaniem się poziomu morza, więc groźne są wyłącznie w pobliżu wybrzeży. W związku z tym niemożliwe jest wystąpienie na środku oceanu tak wysokiej fali, jak ta ukazana w filmie.
  • Gdy śruba okrętowa zostaje wyłączona, statek natychmiast wytraca prędkość. Nawet gdyby silniki były ustawione na całą wstecz, co nie nastąpiło w filmie, jednostka potrzebowała by jeszcze przynajmniej pół mili, by się zatrzymać.
  • W wielu ujęciach z tonącym statkiem w tle widać pełnię Księżyca, mimo że w nocy 13 kwietnia 2012 roku, gdy rozgrywa się akcja filmu, księżyc znajdował się w fazie ostatniej kwadry.
  • W scenie na mostku zarówno kapitan statku jak i drugi oficer mają na daszkach czapek oznaczenie dwóch złotych liści, jednakże jest ono zarezerwowane wyłącznie dla oficerów starszych stopniem, do których nie należy ranga drugiego oficera.
  • W filmie pada stwierdzenie, że fala tsunami porusza się z prędkością 1300 kilometrów na godzinę, co oznacza przekroczenie prędkości dźwięku. Według danych średnia prędkość takich fal w wodzie o głębokości 4,5 km to 765 km/h.
  • Gdy Titanic II staje w płomieniach, jedno z ujęć ukazuje cały okręt z oddali. Mimo znacznej odległości od płonącej jednostki na ekranie wciąż widać okalający kadr efekt ognia.
  • Gdy na statku wybucha panika, biegający po pokładzie pasażerowie mijają rząd okien. Mimo że Titanic II znajduje się na środku oceanu, w szybach okiennych widać odbicia świateł z wybrzeża oraz budynków.
  • Gdy Titanic II stoi w porcie, na burcie wyraźnie widać nazwę jednostki, jednak w ujęciach ze statkiem generowanym komputerowo nazwy brakuje.
  • Gdy na statku wybucha panika i pasażerowie korzystają z windy, na ścianie w tle widoczny jest plan ewakuacji opisujący budynek, pochodzący wyraźnie z hotelu, a nie z jednostki pływającej.
  • Gdy pasażerowie po opuszczeniu statku wpadają do wody, wyraźnie widać ich odbicia na dnie, co świadczy o tym, że znajdują się w basenie, a nie na środku Atlantyku.
  • Mimo uderzenia góry lodowej w statek dwa słoiki stojące na stole w pokoju pielęgniarskim wcale się nie ruszają.
  • Mimo że tonący statek ulega przechyleniu ponad 20 stopni na prawą burtę i zanurza się w kierunku dziobu, wszystkie wewnętrzne korytarze, po których poruszają się bohaterowie, nadal są idealnie wypoziomowane.
  • Gdy naukowiec ześlizguje się na grenlandzkim lodowcu, logo Columbii na jego kurtce jest wyraźnie widoczne w lustrzanym odbiciu. W następnej scenie logo znajduje się we właściwym położeniu.
  • Mimo że Titanic II odbywa swój dziewiczy rejs, drewniane balustrady na pokładzie są bardzo wyblakłe i wymagają odnowienia. Ponadto, gdy statek osiąga prędkość 50 węzłów, w ujęciu ukazującym maszynownię widać, że silniki jednostki są bardzo stare.
  • Gdy pierwsza fala uderza w Titanica II, wszyscy pasażerowie w jadalni przewracają się wymachując ramionami, jednakże szklanki i talerze wcale się nie ruszają się, a wino w kieliszkach się nie rozlewa.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]