Tito Vilanova

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tito Vilanova
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Francesc Vilanova i Bayó
Data i miejsce urodzenia 17 września 1968
Bellcaire d’Empordà, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 2014
Barcelona, Hiszpania
Wzrost 179 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1984–1988 Barcelona
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1988–1990 Barcelona B 52 (6)
1990–1992 Figueres 72 (6)
1992–1995 Celta Vigo 26 (1)
1995–1996 CD Badajoz 33 (2)
1996–1997 RCD Mallorca 10 (0)
1997–1998 UE Lleida 21 (3)
1998–2000 Elche CF 63 (6)
2000–2001 Gramenet 28 (2)
W sumie: 305 (26)
Kariera trenerska
Lata Klub
2007–2008 Barcelona B (asystent)
2008–2012 Barcelona (asystent)
2012–2013 Barcelona

Francesc „Tito” Vilanova i Bayó (ur. 17 września 1968 w Bellcaire d’Empordà, zm. 25 kwietnia 2014 w Barcelonie) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji pomocnika, a także trener.

W trakcie swojej kariery piłkarskiej Vilanova spędził trzy sezony w Primera División, gdzie jako gracz Celty rozegrał 26 spotkań i zdobył jedną bramkę. Po zakończeniu kariery zajął się pracą szkoleniową, zostając asystentem Pepa Guardioli w Barcelonie[1]. Należał do sztabu szkoleniowego drużyny, która sięgnęła w sumie po 14 różnych tytułów.

W 2012 roku Vilanova został mianowany pierwszym szkoleniowcem Barcelony i w swoim pierwszym sezonie na tym stanowisku zdobył mistrzostwo Hiszpanii. W lipcu 2013 roku z powodu problemów zdrowotnych zrezygnował z pełnionej funkcji. 10 miesięcy później, 25 kwietnia 2014 roku, zmarł na raka.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Vilanova rozpoczął swoją karierę w szkółce piłkarskiej Barcelony, jednak opuścił klub w 1990 roku bez ani jednego występu w pierwszym zespole na koncie[1]. Trafił do Figueres, któremu to klubowi w sezonie 1991/92 pomógł zająć 3. miejsce w Segunda División, najlepsze w historii. Dzięki temu Figueres dostało się do baraży o awans, gdzie jednak przegrało w dwumeczu 1:3 z Cádiz CF. Następnie przeniósł się do występującej wówczas w ekstraklasie Celty, ale w trakcie kolejnych trzech lat rzadko pojawiał się na boisku. W 1995 roku powrócił na drugoligowe boiska, gdzie reprezentował barwy CD Badajoz, Mallorki (z którą wywalczył awans), Lleidy oraz Elche CF. W grudniu 2001 roku zakończył karierę w barwach Gramenet[2][3].

W 1998 roku w rozgrywkach o Puchar Katalonii Lleida z Vilanovą w składzie spotkała się z Barceloną, prowadzoną wówczas przez José Mourinho, który w czasie turnieju przejął obowiązki pierwszego szkoleniowca, Louisa van Gaala. Podczas spotkania Vilanova zdobył bramkę, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem, który strzelił gola przeciwko zespołowi prowadzonemu przez Mourinho[4].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2003/04 Vilanova znajdował się w sztabie szkoleniowym czwartoligowego Palafrugell, z którym spadł do Primera Catalana[5][6]. Następnie pełnił funkcję dyrektora technicznego w Terrassie, by w 2007 roku zostać asystentem Pepa Guardioli w czwartoligowych rezerwach Barcelony[1].

Latem 2008 roku po tym, jak zespół rezerw wywalczył awans do Segunda División B, Guardiola i Vilanova zastąpili w sztabie pierwszej drużyny Barcelony odpowiednio Franka Rijkaarda oraz Johana Neeskensa[1]. Pierwszy sezon Guardioli na stanowisku pierwszego szkoleniowca oraz Vilanovy jako jego asystenta był najbardziej udany w całej historii klubu. Barcelona sięgnęła wówczas po sześć najbardziej prestiżowych tytułów, stając się jednocześnie pierwszą drużyna w Hiszpanii, która w jednym sezonie sięgnęła po tytuł mistrza kraju, puchar kraju oraz europejskie trofeum[7].

27 kwietnia 2012 podczas konferencji prasowej, na której Barcelona poinformowała o odejściu Guardioli, potwierdzono także, że jego następcą zostanie Vilanova[8]. 15 czerwca podpisał on z klubem dwuletni kontrakt[9] i poprowadził drużynę w sezonie 2012/13, podczas którego poniosła ona zaledwie osiem porażek i zdobyła 22. tytuł mistrza kraju.

Statystyki kariery trenerskiej[edytuj | edytuj kod]

Klub Od Do Ogółem[10]
M Z R P B+ B- B+/- Zwy %
Barcelona 1 lipca 2012[7] 18 grudnia 2012[11] 27 23 2 2 77 28 +49 85,19%
Barcelona 6 stycznia 2013[11] 23 stycznia 2013[11] 5 3 1 1 16 6 +10 60%
Barcelona 1 kwietnia 2013[11] 19 lipca 2013[12] 13 8 3 2 28 17 +11 61,54%
Łącznie 45 34 6 5 121 51 +70 75,56%

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Vilanova ożenił się z Montse Chaure[13]. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci: córka Carlota, a także syn Adrià, który ma za sobą grę w młodzieżowych zespołach Barcelony[14].

Problemy zdrowotne i śmierć[edytuj | edytuj kod]

19 grudnia 2012 roku klub FC Barcelona poinformował, że u Vilanovy nastąpił nawrót raka ślinianki przyusznej[15][16]. Po raz pierwszy został on wykryty 22 listopada 2011 roku[17]. 20 grudnia Vilanova przeszedł operację, a następnie przez kolejne sześć tygodni poddawał się chemioterapii oraz radioterapii[18].

19 lipca 2013 roku Vilanova zrezygnował z prowadzenia Barcelony z powodu stanu swojego zdrowia, tłumacząc, że leczenia nie da się pogodzić z trybem życia profesjonalnego menadżera[12][19].

Vilanova zmarł 25 kwietnia 2014 roku z powodu komplikacji powstałych w wyniku raka gardła, którego nawrót miał miejsce tydzień wcześniej[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jaume Marcet: Guardiola's right-hand man (ang.). Barcelona, 22 czerwca 2008. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  2. Duncan Shaw: Guardiola's dilemma: should I stay or should I go? (Feature) (ang.). Monsters and Critics, 28 grudnia 2009. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  3. Manuel Ayala: Xuts (kat.). Mundo Deportivo, 21 grudnia 2001. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  4. Tito Vilanova, el primer a marcar un gol a Mourinho com a entrenador (kat.). Ara.cat, 4 maja 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  5. Sempre ho ha tingut clar (kat.). El Punt Avui, 1 maja 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  6. De Palafrugell al Camp Nou en 10 anys (kat.). Diari de Girona, 28 kwietnia 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  7. a b Guardiola: Barca are the "best team in the world" (ang.). ESPN, 27 maja 2008. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  8. Vilanova follows Guardiola (ang.). ESPN, 27 kwietnia 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  9. Tito Vilanova signs two-year deal to become Barcelona manager (ang.). BBC, 15 czerwca 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  10. FC Barcelona (niem.). kicker Sportmagazin. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  11. a b c d FC Barcelona » Manager history (ang.). Worldfootball.net. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  12. a b Tito Vilanova: Barcelona manager steps down through ill health (ang.). BBC, 19 lipca 2013. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  13. Montse Chaure/Montse Vilanova: FC Barcelona coach Tito Vilanova’s wife (ang.). Fabwags.com, 2 kwietnia 2013. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  14. Adrià Vilanova. Transfermarkt. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  15. Santi Giménez: Tito Vilanova ha sido operado según la "planificación prevista" (hiszp.). AS, 19 grudnia 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  16. Tito Vilanova recae de su enfermedad (hiszp.). Mundo Deportivo, 19 grudnia 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  17. Tito Vilanova, operado de un tumor en Barcelona (hiszp.). La Vanguardia, 22 listopada 2011. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  18. Tito Vilanova será operado este jueves (hiszp.). Barcelona, 19 grudnia 2012. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  19. Francisco Cabezas: Tito Vilanova deja el Barça (hiszp.). El Mundo, 19 lipca 2013. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  20. Muere Tito Vilanova, el ex entrenador del Barça (hiszp.). Mundo Deportivo, 25 kwietnia 2014. [dostęp 26 kwietnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]