Tkanka łączna właściwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tkanka łączna właściwa (textus conjunctivus) – rodzaj tkanki łącznej.

Podział[edytuj | edytuj kod]

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

  • zrąb oraz ochrona mechaniczna tkanek i narządów
  • transport substancji odżywczych i produktów metabolizmu
  • obrona organizmu przed obcymi związkami chemicznymi

Komórki[edytuj | edytuj kod]

Do komórek tkanki łącznej właściwej należą:

Macierz pozakomórkowa[edytuj | edytuj kod]

Istota podstawowa[edytuj | edytuj kod]

Pod mikroskopem świetlnym istota podstawowa tkanki łącznej właściwej ma wygląd bezpostaciowego żelu. W jej skład wchodzą glikozoaminoglikany, wiążące się z białkami i dające proteoglikany oraz glikoproteiny. Najważniejsze glikozoaminoglikany wchodzące w skład istoty podstawowej to siarczany chondroityny, siarczan dermatanu, siarczan keratanu i kwas hialuronowy. Do glikoprotein znajdujących się w istocie podstawowej należą fibronektyna, laminina i osteopontyna.

Włókna[edytuj | edytuj kod]

Istota międzykomórkowa zawiera:

  • włókna kolagenowe – zbudowane są z kolagenu typu I, cechuje je duża wytrzymałość na rozrywanie, najczęściej występują w wiązkach o grubości 50–100 μm
  • włókna siateczkowe – zbudowane są z kolagenu typu III, ich włókienka tworzą wiązki o grubości 0,5–2,0 μm, wchodzą w skład zrębu większości narządów wewnętrznych oraz błon podstawnych
  • włókna sprężyste – występują w postaci sieci, mają średnicę 0,2–1,0 μm, zbudowane są z elastyny (która wypełnia włókno) oraz włókienek o szerokości 10 nm zbudowanych z białka mikrofibryliny, cechuje je podatność na rozciąganie, występują więc między innymi w ścianie tętnic, płucach, małżowinie usznej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tkanka łączna właściwa. W: Wojciech Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2790-X.