Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana typu sercowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Preparat histologiczny mięśnia sercowego

Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana typu sercowego – rodzaj tkanki mięśniowej występujący jedynie w sercu kręgowców.

Mięsień sercowy różni się od mięśnia poprzecznie prążkowanego typu szkieletowego tym, iż włókna w mięśniu sercowym są widlasto rozgałęzione zaś jądra komórkowe ułożone są centralnie, podczas gdy w mięśniu poprzecznie prążkowanym włókna są złączone, a jądra znajdują się na obrzeżach włókien. Komórki tkanki sercowej człowieka są jedno, rzadko dwujądrzystymi komórkami, które wykazują poprzeczne prążkowanie.

Tkanka ta pracuje zgodnie z zasadą "wszystko albo nic" – każdy impuls powoduje maksymalne napięcie wszystkich włókien mięśnia. Przewodzenie impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym jest wolniejsze niż w mięśniach szkieletowych.

Mówi się, że jest to jedyny mięsień poprzecznie prążkowany, którego praca nie podlega woli (jednak pośrednio możemy wpływać na skurcze). Nie wnikając w szczegóły można uznać to za prawdę, jednak jest jeszcze kilka mniej ważnych mięśni, które także są niezależne od naszej woli[1]:

  • mięśnie ucha środkowego,
  • mięsień kulszowo-jamisty,
  • mięsień opuszkowo-gąbczasty,
  • niektóre komórki mięśniowe mięśni oddechowych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Wojciech Sawicki: Histologia. Wyd. 4. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 198. ISBN 83-200-2790-X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.