Tobołki przerosłe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tobołki przerosłe
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj tobołki
Gatunek tobołki przerosłe
Nazwa systematyczna
Thlaspi perfoliatum L.
Sp. pl. 2:646. 1753

Tobołki przerosłe (Thlaspi perfoliatum, właśc. Microthlaspi perfoliatum (L.) F. K. Mey[3]) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych (dawniej nazywanych krzyżowymi).

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Rodzimy obszar występowania obejmuje Europę bez Skandynawii, tereny Azji o umiarkowanym klimacie, Pakistan i Afrykę Północną[4]. Rozprzestrzenia się też gdzieniegdzie poza rejony swojego rodzimego występowania[4]. W Polsce jest dość rzadki, występuje głównie na południu i prawdopodobnie jest kenofitem[5].

Morfologia, tobołki przerosłe po prawej, po lewej tobołki polne

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona o osiągająca wysokość do 20, wyjątkowo 30 cm, okrągła.
Liście
Całobrzegie, w nasadzie sercowate, siedzące[6].
Kwiaty
Drobne kwiaty na dosyć długich szypułkach tworzą grona na szczytach pędów kwiatowych.
Owoc
Łuszczynki w górnej części słabo oskrzydlone. Nasiona gładkie lub co najwyżej słabo punktowano marszczone.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Kwitnie od marca do czerwca.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Umieszczone na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-11-10] (ang.).
  3. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105. 
  4. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  5. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  6. Dagmar Lange: Zwiastuny wiosny. Rośliny wcześnie kwitnące. Stefan Łukomski (tłum.). Warszawa: Multico, 1996, s. 6. ISBN 83-7073-103-1.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.