Todd Martin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Todd Martin
Todd Martin
Todd Martin
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Ponte Vedra Beach
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1970
Hinsdale
Wzrost 198 cm
Masa ciała 91 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2004
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 4 (13 września 1999)
Australian Open F (1994)
Roland Garros 4R (1991)
Wimbledon SF (1994, 1996)
US Open F (1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 30 (29 kwietnia 1996)
Australian Open 2R (1994)
Roland Garros 3R (1993)
Wimbledon 3R (1994)
US Open 2R (1990–1992)

Todd Christopher Martin (ur. 8 lipca 1970 w Hinsdale) – amerykański tenisista, zdobywca Pucharu Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj]

Karierę tenisową Martin rozpoczął w 1990 roku. Jako singlista odniósł wiele sukcesów zwyciężając w 8 turniejach rangi ATP World Tour oraz będąc w 12 kolejnych finałach, w tym wielkoszlemowych Australian Open 1994 oraz US Open 1999. W Australian Open Martin po drodze wyeliminował m.in. Stefana Edberga, natomiast w finale przegrał z ówczesnym liderem światowego rankingu, Pete'em Samprasem. Na kortach US Open w meczu 1/8 finału zdołał pokonać Grega Rusedskiego, pomimo tego że przegrywał w setach 0:2. Ostatecznie Martin wygrał pojedynek 5:7, 0:6, 7:6(3), 6:4, 6:4, a spotkanie o tytuł mistrzowski przegrał wynikiem 4:6, 7:6(5), 7:6(2), 3:6, 2:6 z Andre Agassim[1].

W grze podwójnej Amerykanin zwyciężył w 5 turniejach, m.in. w 2002 podczas zawodów ATP Masters Series w Cincinnati tworząc wówczas parę z Jamesem Blakiem. Ponadto Martin grał w 5 finałach.

Debiut Martina w reprezentacji USA w Pucharze Davisa miał miejsce w marcu 1994 roku z Indiami. Rok później zdobył wraz z zespołem tytuł mistrzowski. Martin w finale przeciwko Rosji rozegrał zwycięski mecz deblowy razem z Pete'em Samprasem z parą Jewgienij KafielnikowAndriej Olchowski. W 1997 roku Amerykanie ponownie awansowali do finału, lecz tym razem przegrali ze Szwecją. Martin wówczas z Jonathanem Starkiem przegrali z deblem Jonas BjörkmanNicklas Kulti.

W roku 2004 Amerykanin zakończył karierę, w przeciągu której zarobił na kortach ponad 8 milionów dolarów. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 4. miejscu we wrześniu 1999 roku, z kolei w zestawieniu deblistów pod koniec kwietnia 1996 roku zajmował 30. pozycję.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (8–12)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 14 lutego 1993 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jim Courier 7:5, 6:7(4), 6:7(4)
Zwycięzca 1. 16 maja 1993 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone David Wheaton 6:3, 6:4
Finalista 2. 25 lipca 1993 Waszyngton Twarda Izrael Amos Mansdorf 6:7(3), 5:7
Finalista 3. 1 sierpnia 1993 Montreal Twarda Szwecja Mikael Pernfors 6:2, 2:6, 5:7
Finalista 4. 17 października 1993 Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ivan Lendl 4:6, 4:6
Finalista 5. 30 stycznia 1994 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Pete Sampras 6:7(4), 4:6, 4:6
Zwycięzca 2. 13 lutego 1994 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Brad Gilbert 6:4, 7:5
Finalista 6. 1 maja 1994 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Michael Chang 7:6(4), 6:7(4), 0:6
Finalista 7. 8 maja 1994 Pinehurst Ceglana Stany Zjednoczone Jared Palmer 4:6, 6:7(5)
Zwycięzca 3. 12 czerwca 1994 Londyn (Queen′s) Trawiasta Stany Zjednoczone Pete Sampras 7:6(4), 7:6(4)
Zwycięzca 4. 19 lutego 1995 Memphis Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis 7:6(2), 6:4
Finalista 8. 17 grudnia 1995 Monachium Dywanowa (hala) Chorwacja Goran Ivanišević 6:7, 3:6, 4:6
Zwycięzca 5. 14 stycznia 1996 Sydney Twarda Chorwacja Goran Ivanišević 5:7, 6:3, 6:4
Finalista 9. 25 lutego 1996 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Pete Sampras 4:6, 6:7(2)
Finalista 10. 10 listopada 1996 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Thomas Enqvist 5:7, 4:6, 6:7(0)
Zwycięzca 6. 19 kwietnia 1998 Barcelona Ceglana Hiszpania Alberto Berasategui 6:2, 1:6, 6:3, 6:2
Zwycięzca 7. 15 listopada 1998 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Thomas Johansson 6:3, 6:4, 6:4
Zwycięzca 8. 17 stycznia 1999 Sydney Twarda Hiszpania Àlex Corretja 6:3, 7:6(5)
Finalista 11. 11 kwietnia 1999 Estoril Ceglana Hiszpania Albert Costa 6:7(4), 6:2, 3:6
Finalista 12. 12 grudnia 1999 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 4:6, 7:6(5), 7:6(2), 3:6, 2:6

Gra podwójna (5–5)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 2 maja 1993 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Jared Palmer Stany Zjednoczone Paul Annacone
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
4:6, 6:7
Zwycięzca 1. 9 maja 1993 Tampa Ceglana Stany Zjednoczone Derrick Rostagno Stany Zjednoczone Kelly Jones
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:3, 6:4
Zwycięzca 2. 22 sierpnia 1993 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Scott Davis Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 23 kwietnia 1995 Bermudy Ceglana Kanada Grant Connell Nowa Zelandia Brett Steven
Australia Jason Stoltenberg
7:6, 2:6, 7:5
Zwycięzca 4. 18 czerwca 1995 Londyn (Queen′s) Trawiasta Stany Zjednoczone Pete Sampras Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
7:6, 6:4
Finalista 2. 21 sierpnia 1995 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Scott Davis Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
4:6, 4:6
Finalista 3. 5 listopada 1995 Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jim Grabb Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
2:6, 2:6
Finalista 4. 10 listopada 1996 Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Chris Woodruff Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:7, 4:6
Finalista 5. 15 marca 1998 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Richey Reneberg Szwecja Jonas Björkman
Australia Patrick Rafter
4:6, 6:7
Zwycięzca 5. 11 sierpnia 2002 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone James Blake Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
7:5, 6:3

Przypisy

  1. Agassi, Williams sisters add bounce to tennis' boom (ang.). sportsillustrated.cnn.com. [dostęp 14 września 1999].

Bibliografia[edytuj]