Toivo Haapanen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Toivo Haapanen
ilustracja
Haapanen około 1930
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1889
Karvia
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1950
Asikkala
Zawód, zajęcie dyrygent, muzykolog

Toivo Elias Haapanen (ur. 15 maja 1889 w Karvia, zm. 22 sierpnia 1950 w Asikkala) – fiński dyrygent, skrzypek i muzykolog promujący muzykę fińską, autor pierwszej pracy poświęconej historii muzyki fińskiej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1907-1911 Haapanen uczył się teorii muzyki oraz gry na skrzypcach w Helsinkach. Od 1912 do 1917 pracował jako skrzypek w dwóch helsińskich orkiestrach. Naukę kontynuował w 1921 w Belinie oraz w 1924 w Paryżu. Rok później uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Helsińskim (studiował muzykologię u Ilmara Krohna). Od 1926 był wykładowcą Uniwersytetu Helsińskiego (od 1946 jako profesor nadzwyczajny). W latach 1926-1936 piastował stanowisko dyrygenta orkiestry studenckiej w stolicy Finlandii. W 1936 został wybrany przewodniczącym Fińskiego Związku Kompozytorów. Od 1928 do 1929 był dyrygentem orkiestry miejskiej w Turku. Od 1929 pracował jako dyrygent orkiestry radiowej; do 1946 był również kierownikiem secesji muzycznej Yle. W 1943 stał się członkiem Królewskiej Akademii Muzyki w Sztokholmie. W 1947 został wybrany przewodniczącym fińskiej Państwowej Rady Muzyki[1].

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1]:

  • 1922-1922: Verzeichnis der mittelalterlichen Handschriftenfragmente in der Universitätsbibliothek zu Helsingfors
  • 1924: Die Neumenfragmente der Universitätsbibliothek Helsingfors (praca doktorska)
  • 1926: Suomalaiset runomittateoriat 1800-luvulla
  • 1940: Suomen säveltaide

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Muzyczna PWM. red. Elżbieta Dziębowska. T. 4. Część biograficzna hij. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1993. ISBN 83-224-0453-0.