Tolerancja cienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tolerancja cienia, aklimatyzacja cienia (ang. shade tolerance, shade acclimation) – zespół reakcji morfologicznych i fizjologicznych roślin mających na celu optymalizację wykorzystania zasobów w cieniu. Mogą one pośrednio przyczyniać się do unikania cienia, gdy roślina lub jej dolne liście są już zacienione[1]. Zwykle zmiany obejmują morfologię aparatu fotosyntetycznego i jego fizjologię[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jorge J. Casal, Shade Avoidance, „The Arabidopsis Book”, 10, 2012, e0157, DOI10.1199/tab.0157, ISSN 1543-8120 [dostęp 2019-07-10] (ang.).
  2. Charlotte M.M. Gommers i inni, Shade tolerance: when growing tall is not an option, „Trends in Plant Science”, 18 (2), 2013, s. 65–71, DOI10.1016/j.tplants.2012.09.008 [dostęp 2019-07-10] (ang.).
  3. Fernando Valladares, Ülo Niinemets, Shade Tolerance, a Key Plant Feature of Complex Nature and Consequences, „Annual Review of Ecology, Evolution, and Systematics”, 39, 2008, s. 237–257, ISSN 1543-592X, JSTOR30245162 [dostęp 2019-07-10].