Przejdź do zawartości

Tomás Balduino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tomás Balduino
Ilustracja
Tomás Balduino w 2009
Data i miejsce urodzenia

31 grudnia 1922
Posse

Data i miejsce śmierci

2 maja 2014
Goiânia

biskup diecezjalny
Okres sprawowania

1967–1998

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Śluby zakonne

1943

Prezbiterat

1948

Sakra biskupia

1967

Tomás Balduino, właśc. Paulo Balduino de Sousa Décio[1] (ur. 31 grudnia 1922 w Posse, zm. 2 maja 2014 w Goiânii) – brazylijski duchowny katolicki, dominikanin, biskup diecezji Goiás w latach 1967–1998, teolog, działacz społeczny i obrońca praw człowieka, znany z zaangażowania na rzecz ludności tubylczej i bezrolnych chłopów w Brazylii. Był jednym z czołowych krytyków brazylijskiej dyktatury wojskowej (1964–1985)[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Posse, w stanie Goiás. Wstąpił do zakonu dominikanów i złożył pierwsze śluby zakonne w 1943. Święcenia kapłańskie przyjął w 1948[3].

W 1967 papież Paweł VI mianował go koadiutorem prałatury Santíssima Conceição do Araguaia oraz biskupem tytularnym Vicus Pacati. W listopadzie tego samego roku został konsekrowany na biskupa diecezji Goiás, którą kierował aż do przejścia na emeryturę w grudniu 1998[3].

Działalność społeczna

[edytuj | edytuj kod]

Tomás Balduino był głęboko zaangażowany w działalność na rzecz sprawiedliwości społecznej. W 1972 był jednym z założycieli Rady Misyjnej Indian (CIMI) – organizacji kościelnej wspierającej prawa ludności tubylczej[2]. W 1975 współtworzył Komisję Duszpasterstwa Ziemi (Comissão Pastoral da Terra, CPT) – pastoralną inicjatywę Konferencji Episkopatu Brazylii, która do dziś wspiera drobnych rolników, bezrolnych chłopów i obrońców środowiska w walce o dostęp do ziemi, wody oraz poszanowanie praw człowieka[4].

Jego działania miały charakter zarówno pastoralny, jak i polityczny. Był aktywnym krytykiem represji wojskowej dyktatury, opowiadał się za reformą rolną i wspierał powstawanie ruchów społecznych, takich jak Ruch Bezrolnych Pracowników Rolnych (MST)[4].

Uważany jest za jednego z najważniejszych propagatorów teologii wyzwolenia[5].

Wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

W uznaniu za swoją działalność na rzecz ludów rdzennych i walki o prawa człowieka, w 2012 został uhonorowany przez prezydent Brazylii, Dilmę Rousseff[2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Paula Resende, Corpo de dom Tomás Balduino é levado para a cidade de Goiás [online], Goiás, 4 maja 2014 [dostęp 2025-06-27] (port.).
  2. a b c Zmarł biskup społecznik Tomás Balduino [online], DEON.pl, 6 maja 2014 [dostęp 2025-06-27] (ang.).
  3. a b Bishop Tomás Balduino, OP RIP [online], op.org, 19 czerwca 2019 [dostęp 2025-06-27] (ang.).
  4. a b CIDSE remembers Tomas Balduino, Bishop of the landless [online], cidse.org, 22 czerwca 2022 [dostęp 2025-06-27] (ang.).
  5. Jan Hoffman French, A Tale of Two Priests: Three Decades of Liberation Theology in the Brazilian Northeast [online], kellogg.nd.edu, 2006.