Tom Sharkey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tom Sharkey
Tom Sharkey
Pseudonim "Sailor"
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1873
Dundalk
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1953
San Francisco
Obywatelstwo  Irlandia
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 53[1]
Zwycięstwa 38
Przez nokauty 35
Porażki 7
Remisy 6

Tom Sharkey, właściwie Thomas Joseph Sharkey, przydomek pięściarski Sailor (ur. 26 listopada 1873 w Dundalk – zm. 17 kwietnia 1953 w San Francisco), znany bokser irlandzki z przełomu XIX i XX wieku.

W młodym wieku został marynarzem, w czasie pobytu na Hawajach w 1893 r. roku zetknął się z boksem i natychmiast zasłynął z bardzo silnego ciosu – wszystkie walki wygrywał przez nokaut, większość w pierwszej bądź drugiej rundzie. Był niewysoki, ale bardzo mocno zbudowany. Po przybyciu do Kalifornii kontynuował serię zwycięstw.

2 grudnia 1896 r. doszło do jego słynnego pojedynku z Bobem Fitzsimmonsem. Sharkey został znokautowany, jednak sędzia Wyatt Earp ogłosił go zwycięzcą wskutek dyskwalifikacji przeciwnika.

Dwie najsłynniejsze walki stoczył z Jimem Jeffriesem. Mimo kolosalnej przewagi fizycznej (Sharkey: wzrost 173 cm, waga 84 kg; Jeffries wzrost 189 cm, waga 99 kg) Sharkey walczył jak równy z równym i uległ jedynie na punkty (6 maja 1898 w 20 rundach i 3 listopada 1899 w 25 rundach).

Karierę bokserską zakończył w 1904 roku, jednak aż do końca lat 20. XX wieku brał udział w pojedynkach pokazowych. Potem pracował na torach wyścigów konnych.

W 2003 roku został wpisany do bokserskiej galerii sław (International Boxing Hall of Fame).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]