Przejdź do zawartości

Tom Sizemore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tom Sizemore
Ilustracja
Sizemore na festiwalu w Newport (2011)
Imię i nazwisko

Thomas Edward Sizemore Jr.

Data i miejsce urodzenia

29 listopada 1961
Detroit

Data i miejsce śmierci

3 marca 2023
Burbank

Zawód

aktor, producent filmowy

Współmałżonek

Maeve Quinlan
(1996–1999; rozwód)

Lata aktywności

1989–2023

Thomas Edward Sizemore Jr. (ur. 29 listopada 1961 w Detroit, zm. 3 marca 2023 w Burbank[1][2]) – amerykański aktor i producent filmowy.

Wystąpił w rolach drugoplanowych w filmach: Urodzony 4 lipca (1989), Harley Davidson i Marlboro Man (1991), Pasażer 57 (1992), Dziwne dni (1995), Czerwona Planeta (2000), Helikopter w ogniu (2001) i Pearl Harbor (2001), a także w serialu Twin Peaks (2017).

Pojawił się także w filmach: Prawdziwy romans (1993), Urodzeni mordercy (1994), Gorączka (1995), W bagnie Los Angeles (1995), Wróg publiczny (1998), Szeregowiec Ryan (1998) i Łowca snów (2003), w których grane przez niego postacie giną w strzelaninach.

Użyczył głosu Sonny’emu Forelliemu w grze komputerowej Grand Theft Auto: Vice City (2002).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Rodzina i edukacja

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Detroit, w stanie Michigan, w rodzinie katolickiej jako jeden z trzech synów. Jego matka, Judith (z domu Schannault), pracowała w zespole prasowym urzędu miasta Detroit, a jego ojciec, Thomas Edward Sizemore Senior, był prawnikiem i profesorem filozofii. Jego rodzina miała korzenie angielskie, niemieckie, szkockie, irlandzkie i walijskie; jego dziadek ze strony matki był pochodzenia francuskiego i rdzennych Amerykanów oraz był Afroamerykaninem[3]. Miał dwóch braci – Aarona i Paula Alexandra (ur. 14 lipca 1976). Jako nastolatek trenował sztuki walki. Trenował też ju-jitsu i podnoszenie ciężarów.

Uczęszczał przez rok na Uniwersytet Stanu Michigan, a także Wayne State University. W 1986 uzyskał tytuł magistra na wydziale teatru na Temple University. Następnie przeniósł się do Nowego Jorku, aby rozpocząć karierę aktorską. Przez trzy lata pracował jako kelner w jadalni Zarządu Transportu na 44. piętrze World Trade Center[4].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Występował w teatrach regionalnych, zanim zaczął grać w filmach. Początkowo został obsadzony w biograficznym dramacie wojennym Olivera Stone’a Urodzony 4 lipca (1989)[5] z Tomem Cruise, sensacyjnym dramacie więziennym Osadzony (1989) z Sylvestrem Stallone, filmie sensacyjnym Harley Davidson i Marlboro Man (1991) u boku Mickeya Rourke’a i Dona Johnsona, filmie sensacyjnym Kathryn Bigelow Na fali (1991) z Patrickiem Swayze i Keanu Reevesem. Był sześć razy przesłuchiwany do roli Pana Różowego w filmie Quentina Tarantino Wściekłe psy (1992). Wystąpił w dreszczowcu Tony’ego Scotta Prawdziwy romans (1993) oraz satyrycznej czarnej komedii Olivera Stone’a Urodzeni mordercy (1994). Za rolę Milo Peck w komediodramacie fantasy Rona Underwooda Serce i dusze (Heart and Souls, 1993) zdobył nominację do Nagrody Saturna w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy.

W westernie Lawrence’a Kasdana Wyatt Earp (1994) z Kevinem Costnerem zagrał prawnika i dziennikarza Bartholemewa Williama Barclaya „Bata” Mastersona. Można go było dostrzec w sensacyjnym filmie fantastycznonaukowym Kathryn Bigelow Dziwne dni (1995). Na planie filmu Olivera Stone’a Urodzeni mordercy (1994) Juliette Lewis przypadkowo złamała mu nos podczas kręcenia sceny walki w celi więziennej. Na planie sensacyjno–kryminalnego dramatu Michaela Manna Gorączka (1995) Sizemore zmagał się z problemami związanymi z uzależnieniem od heroiny[6], zanim Robert De Niro przekonał go, by poszedł na odwyk[7]. Powrócił do dobrego zdrowia i przyjął propozycję występu w dramacie wojennym Stevena Spielberga Szeregowiec Ryan (1998) z Tomem Hanksem, a za rolę sierżanta Mike’a Horvatha był nominowany do nagrody Satelity i Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych[8].

Do roli Johna Gottiego w dramacie kryminalnym NBC Przeciwko mafii (Witness to the Mob, 1998) przytył 18 kg[4]. Jako Bobby Batton w dreszczowcu HBO Pod ochroną (Witness Protection, 1999) w reż. Richarda Pearce’a otrzymał nominację do Złotego Globu dla najlepszego aktora w miniserialu lub filmie telewizyjnym.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

1 września 1996 zawarł związek małżeński z aktorką Maeve Quinlan, ale rozwiódł się 19 listopada 1999 z powodu swojego uzależnienia od narkotyków[9]. W latach 2003–2006 był związany z Janelle McIntire, która w lipcu 2005 urodziła bliźnięta, Jaggera i Jaydena[10].

Problemy z prawem

[edytuj | edytuj kod]

24 stycznia 1997 został aresztowany w Los Angeles po tym, jak jego żona zadzwoniła na policję, twierdząc, że została zraniona podczas kłótni w ich mieszkaniu.

W 2003 został skazany na 7 miesięcy pozbawienia wolności za napaść i pobicie ówczesnej partnerki, Heidi Fleiss[11][12]. W lutym 2005 oblał nakazany przez sąd test narkotykowy po tym, jak po raz drugi został przyłapany na próbie użycia protezy penisa w celu sfałszowania wyników. W 2007 trafił do aresztu za posiadanie metamfetaminy, a w lutym 2017 usłyszał dwa zarzuty stosowania przemocy domowej[11].

W 2017 został oskarżony o molestowanie seksualne 11–latki. Do zdarzenia miało dojść w 2003 na planie filmowym w Utah[11][12].

5 stycznia 2019 w Burbank w Kalifornii został aresztowany za posiadanie narkotyków[13].

Śmierć

[edytuj | edytuj kod]

18 lutego 2023 w swoim domu w Los Angeles doznał pęknięcia tętniaka tętnic mózgowych i trafił do szpitala St. Joseph’s Hospital w Burbank w stanie krytycznym[14]. Zmarł 3 marca w wieku 61 lat[12].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne

[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV

[edytuj | edytuj kod]

Gry komputerowe

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Tom Sizemore Dead at 61 [online], tmz.com, 3 marca 2023 [dostęp 2023-03-04] (ang.).
  2. ↑ Gwiazdor „Szeregowca Ryana” nie żyje. Tom Sizemore miał 61 lat. ludzie.fakt.pl, 2023-03-04. [dostęp 2023-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-04)]. (pol.).
  3. ↑ Amy Kaufman: Tom Sizemore’s one-man show: The secret he’s been keeping from Hollywood. „Los Angeles Times”, 2011-02-16. [dostęp 2023-03-04]. (ang.).
  4. 1 2 Tom Sizemore Biography. „TV Guide”. [dostęp 2023-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-14)]. (ang.).
  5. ↑ Tom Sizemore. Rotten Tomatoes. [dostęp 2019-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-14)]. (ang.).
  6. ↑ Rebecca Flint Marx: Tom Sizemore Biography. AllMovie. [dostęp 2023-03-04]. (ang.).
  7. ↑ Calum Russell: The story of how Robert De Niro helped to save Tom Sizemore's career. „Farout”, 2023-02-28. [dostęp 2023-03-04]. (ang.).
  8. ↑ Tom Sizemore Awards. AllMovie. [dostęp 2023-03-04]. (ang.).
  9. ↑ Tom Sizemore Biography. Yahoo!. [dostęp 2019-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-14)]. (ang.).
  10. ↑ Ellissa Bain: Tom Sizemore has two kids with mystery woman Janelle McIntire. HITC, 2023-02-28. [dostęp 2023-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-04)]. (ang.).
  11. 1 2 3 Tom Sizemore usunięty z obsady nowego filmu. Producenci nie chcą pracować z aktorem oskarżonym o molestowanie 11-latki. Wirtualna Polska. [dostęp 2019-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-14)]. (pol.).
  12. 1 2 3 Daniel Kreps: Tom Sizemore, 'Heat' and 'Saving Private Ryan' Actor, Dead at 61. „Rolling Stone”, 2023-03-03. [dostęp 2023-03-04]. (ang.).
  13. ↑ Lauren Huff (2019-01-12): Tom Sizemore Arrested for Drug Possession. „The Hollywood Reporter”. [dostęp 2019-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-27)]. (ang.).
  14. ↑ Chris Murphy: Tom Sizemore’s Family Determining “End of Life Matters” After Brain Aneurysm. „Vanity Fair”, 2023-02-28. [dostęp 2023-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-04)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]