Przejdź do zawartości

Tomasz Gębala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
piłka ręczna
Tomasz Gębala
Ilustracja
Tomasz Gębala w barwach reprezentacji Polski (2018)
Data i miejsce urodzenia

23 listopada 1995
Gdynia

Wzrost

212 cm

Pozycja

lewy rozgrywający

Informacje klubowe
Klub

Wybrzeże Gdańsk

Numer w klubie

48

Kariera juniorska
Lata Klub
Spójnia Gdynia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2011–2013 SMS Gdańsk
2013–2016 SC Magdeburg
2016–2019 Wisła Płock
2019–2025 Industria Kielce
2025 Al Kuwait
2025 Al-Ahly
2025– Wybrzeże Gdańsk
Kariera reprezentacyjna[a]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2016–  Polska 52 (138)
  1. Aktualne na: 21.01.2026.

Tomasz Gębala (ur. 23 listopada 1995 w Gdyni[1]) – polski piłkarz ręczny, lewy rozgrywający, od 2019 zawodnik Vive Kielce.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Spójni Gdynia. Następnie uczeń i zawodnik SMS Gdańsk, w którego barwach występował w I lidze (23 mecze i 31 goli).

W latach 2013–2016 był zawodnikiem SC Magdeburg. Występował jednak przede wszystkim w trzecioligowych rezerwach niemieckiego klubu – w sezonie 2013/2014 rzucił dla nich 147 bramek[2], zaś w sezonie 2014/2015 rozegrał 29 meczów i zdobył 173 gole, co dało mu 5. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców rozgrywek, a 1. pozycję odliczając trafienia z rzutów karnych[3]. W pierwszym zespole Magdeburga występował rzadziej – w sezonie 2014/2015, podczas którego zadebiutował w Bundeslidze, rozegrał 13 spotkań i rzucił osiem bramek (wszystkie w rozegranym 24 maja 2015 meczu z Füchse Berlin)[4].

W latach 2016–2019 był zawodnikiem Wisły Płock. W Superlidze zadebiutował 9 września 2016 w wygranym meczu z Meblami Wójcik Elbląg (29:24), w którym rzucił jedną bramkę. Po raz pierwszy w Lidze Mistrzów wystąpił 25 września 2016 w spotkaniu z Barceloną (23:28), zaś debiutanckiego gola w tych rozgrywkach zdobył 16 października 2016 w meczu z duńskim Silkeborgiem (24:33). W sezonie 2016/2017 rozegrał w Superlidze 20 meczów i rzucił 52 bramki[5], natomiast w LM wystąpił w 14 spotkaniach, w których zdobył 19 goli[1]. Z powodu urazu kostki i związanej z nim operacji pauzował od drugiej połowy marca 2017 do końca sezonu 2016/2017[6].

W sezonie 2017/2018 rozegrał w Superlidze 31 meczów i zdobył 81 goli[7], zaś w Lidze Mistrzów wystąpił w 14 spotkaniach, w których rzucił 13 bramek[1]. Ponownie sezon zakończył przedwcześnie (ominęły go mecze finałowe), bowiem na początku maja 2018 w meczu 1/4 finału play-off Superligi z Wybrzeżem Gdańsk uszkodził więzadło krzyżowe w kolanie[8]; przez tę kontuzję pauzował do lutego 2019. W sezonie 2018/2019 rozegrał w Superlidze 13 spotkań i zdobył 33 gole[9], zaś w Lidze Mistrzów wystąpił w czterech meczach, w których rzucił 12 bramek[1]. W połowie maja 2019 w spotkaniu 1/2 finału play-off Superligi z MMTS-em Kwidzyn (25:13) zerwał więzadła krzyżowe w kolanie, co wykluczyło go z gry w kolejnych miesiącach[10].

W lipcu 2019 został zawodnikiem Vive Kielce, z którym podpisał trzyletni kontrakt[11]. Z klubem z Kielc zdobył mistrzostwo Polski w 2021[12], 2022[13], i 2023[14], a także Puchar Polski w 2021[12]. Zdobył także wicemistrzostwo Ligi Mistrzów 2022[15] oraz trzecie miejsce w klubowych mistrzostwach świata 2022[16]. W 2025 roku po zdobyciu z Industrią Kielce Pucharu Polski, klub zdecydował się zerwać umowę obowiązującą z Tomaszem. Sam zawodnik otrzymywał liczne oferty z europejskich klubów, lecz podjął decyzję o przeprowadzce do Kuwejtu.

W okresie wakacyjnym z drużyną z Kuwejtu zdobył tytuł mistrzowski, a po miesiącu grania w dla lokalnego Al Kuwait podjął decyzję o przenosinach do Egiptu, gdzie aktualnie reprezentuje barwy Al-Ahly.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

W 2013 uczestniczył w otwartych mistrzostwach Europy U-19 w Göteborgu, podczas których rozegrał siedem meczów i zdobył 22 gole. W 2014 z reprezentacją Polski U-20 uczestniczył w turnieju kwalifikacyjnym do mistrzostw Europy U-20, podczas którego rozegrał trzy spotkania i rzucił 12 bramek. W 2015 wraz z kadrą Polski U-21 wziął udział w turnieju eliminacyjnym do mistrzostw świata U-21, w którym wystąpił w trzech meczach i zdobył siedem goli.

W reprezentacji Polski zadebiutował 15 czerwca 2016 w przegranym meczu z Holandią (24:25), w którym rzucił 1 bramkę[17]. W styczniu 2017 r. uczestniczył w mistrzostwach świata we Francji, podczas których zagrał we wszystkich siedmiu meczach i zdobył 24 gole (skuteczność: 44%) oraz miał 20 asyst[18]. W styczniu 2018 wziął udział w turnieju eliminacyjnym do mistrzostw świata w Niemczech i Danii (2019), w którym rozegrał trzy spotkania i rzucił 11 bramek. W kwalifikacjach do mistrzostw Europy 2020 rozegrał dwa mecze (w kwietniu 2019 r. przeciwko Niemcom) i zdobył 6 goli. W styczniu 2023 r. brał udział w mistrzostwach świata w Polsce[19]. Skończył karierę reprezentacyjną w 2023 r.[20]. W grudniu 2025 r. ogłosił, że wraca do reprezentacji[21].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Ma trzech braci: Szymona, Stanisława i Macieja[potrzebny przypis]. Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej (filia w Płocku). W czerwcu 2019 r. w Gdańsku wziął ślub z Małgorzatą[potrzebny przypis]. Ma syna[potrzebny przypis].

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]
Klub Sezon Superliga Puchar Polski Liga Mistrzów Razem
M B Śr. M B Śr. M B Śr. M B Śr.
Wisła Płock 2016/2017 20 52 2,6 0 0 0 14 19 1,4 34 71 2,1
2017/2018 31 81 2,6 3 12 4 14 13 0,9 48 106 2,2
2018/2019 13 33 2,5 2 6 3 4 12 3 19 51 2,7
Razem 64 166 2,6 5 18 3,6 32 44 1,4 101 228 2,3
Stan na koniec sezonu 2018/2019

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d Tomasz Gębala [online], eurohandball.com [dostęp 2019-08-18] (ang.).
  2. Michał Gałęzewski, Maciej Gębala coraz wyżej w hierarchii SC Magdeburg. „Polecam grę w Niemczech” [online], sportowefakty.wp.pl, 28 czerwca 2014 [dostęp 2019-08-18].
  3. Maciej Wojs, Show 19-letniego Tomasza Gębali przeciwko Füchse. Polak wkrótce zostanie gwiazdą Bundesligi? [online], sportowefakty.wp.pl, 25 maja 2015 [dostęp 2019-08-18].
  4. Bracia Gębala Nafciarzami [online], sprwislaplock.pl, 24 czerwca 2015 [dostęp 2019-08-18].
  5. Klasyfikacja strzelców – sezon 2016/2017 [online], zprp.pl [dostęp 2019-08-18].
  6. Marcin Górczyński, Poważny problem Orlen Wisły Płock. Koniec sezonu dla Tomasza Gębali! [online], sportowefakty.wp.pl, 21 marca 2017 [dostęp 2019-08-18].
  7. Klasyfikacja strzelców – sezon 2017/2018 [online], zprp.pl [dostęp 2019-08-18].
  8. Marcin Górczyński, Kilka miesięcy z głowy. Tomasz Gębala przejdzie operację [online], sportowefakty.wp.pl, 12 maja 2018 [dostęp 2019-08-18].
  9. Klasyfikacja strzelców – sezon 2018/2019 [online], zprp.pl [dostęp 2019-08-18].
  10. Marcin Górczyński, Wielki pech Tomasza Gębali. Kolejna bardzo poważna kontuzja kolana [online], sportowefakty.wp.pl, 17 maja 2019 [dostęp 2019-08-18].
  11. Tomasz Gębala w Kielcach! [online], kielcehandball.pl, 24 czerwca 2019 [dostęp 2019-08-18].
  12. a b Łomża Vive Kielce Mistrzem Polski 2020/2021 – PGNiG Superliga [online], pgnig-superliga.pl, 2 czerwca 2021 [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  13. Łomża Vive Kielce mistrzem Polski! Niesamowity mecz na koniec [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-10-31] (pol.).
  14. Mistrzowie Polski po raz 20.! [online], kielcehandball.pl [dostęp 2023-05-22] (pol.).
  15. Łomża Vive wicemistrzem Europy! Kielczanie przegrali finał Ligi Mistrzów z Barcą po karnych [online], www.handballnews.pl [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  16. Łomża Industria Kielce trzecią drużyną świata! [online], kielcehandball.pl [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  17. Holandia lepsza w rewanżu. Awans Polaków [online], zprp.pl, 15 czerwca 2016 [dostęp 2019-08-18].
  18. Raport z mistrzostw świata we Francji 2017 [online], ihf.info [dostęp 2019-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-24] (ang.).
  19. Tomasz Gębala zakończył grę w biało-czerwonych barwach [online], 13 lutego 2023 [dostęp 2023-05-22] (pol.).
  20. Tomasz Gębala kończy z reprezentacją piłkarzy ręcznych. To już kolejny zawodnik [online], polski-sport.pl, 13 lutego 2023 [dostęp 2023-05-22] (pol.).
  21. Maciej Szarek, Tomasz Gębala wraca do reprezentacji Polski! | Związek Piłki Ręcznej w Polsce [online], 3 grudnia 2025 [dostęp 2026-01-16].