Tomasz Grabowski (senator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy senatora. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Tomasz Grabowski
Ilustracja
Herb
Oksza
Data urodzenia 1787
Data i miejsce śmierci 28 października 1840
Drezno
Ojciec Franciszek Grabowski
Matka Tekla Stamirowska
Żona

Olimpia Tarnowska

Dzieci

Maria Grabowska

Odznaczenia
Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Orderu Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe) Komandor Orderu Leopolda

Tomasz Grabowski herbu Oksza (ur. w 1787 roku – zm. 28 października 1840 roku w Dreźnie) – senator kasztelan Królestwa Kongresowego, członek Rady Stanu Królestwa Kongresowego w 1830 roku[1], radca stanu, dyrektor generalny Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1830 roku[2].

Był synem Franciszka senatora wojewody Królestwa Polskiego. Karierę publiczną, którą ułatwiały mu stosunki ojca, rozpoczął w Rządzie Centralnym Galicji w charakterze sekretarza prezydialnego Rządu. W pierwszych latach Królestwa Polskiego był wicereferendarzem i głównym sekretarzem ogólnego zgromadzenia Rady Stanu. 11 lipca 1817 awansował na stanowisko referendarza. W październiku 1821 wszedł jako radca stanu, dyrektor generalny wyznań do nowo zreorganizowanej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Stanowisko to zajmował aż do chwili skasowania urzędu 28 grudnia 1830.Od 1822 jeździł do Wiednia biorąc udział w rokowaniach o likwidację rachunków z Austrią dotyczyły one przede wszystkim funduszów duchowieństwa świeckiego i zakonnego, miały ułatwić ostateczne wykonanie artykułów traktatu wiedeńskiego, zakończono je dopiero w kwietniu 1828. Po wybuchu powstania listopadowego Grabowski wziął udział tylko w jednym posiedzeniu senatu, 20 grudnia 1830, podpisał akt o uznaniu powstania za narodowe. Wkrótce potem wyjechał do Austrii. Postępowanie senatora sejm w maju 1831 osądził surowo, zarzucając mu, że działał w Wiedniu ze szkodą dla sprawy polskiej. Ostatecznie 20 lipca 1831 skreślono go z liczby senatorów. Po upadku powstania wrócił jeszcze do kraju, ale wkrótce przeniósł się na stałe do Wiednia. Zmarł w Dreźnie, gdzie został pochowany[3].

Kawaler Orderu św. Anny I klasy, Orderu św. Stanisława i Wielkiego Krzyża Austriackiego Leopolda I klasy [4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 19.
  2. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 26.
  3. Maria Manteufflowa Tomasz Grabowski w Polski Słownik Biograficzny tom VIII wyd. 1959-1960 s.513
  4. Nekrolog w Kurierze Warszawskim nr 305 z 16 listopada 1840