Tomasz Hopfer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Tomasza Hopfera na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Tomasz Hopfer (ur. 24 kwietnia 1935 w Warszawie, zm. 10 grudnia 1982 w Warszawie) – polski dziennikarz sportowy, popularny komentator TVP, osobowość telewizyjna, a także lekkoatleta. Jego brat Andrzej jest naukowcem.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Lekkoatleta, sprinter i średniodystansowiec. Występował w okresie tworzenia się słynnego Wunderteamu. W latach 50. członek kadry narodowej, dwukrotny mistrz Polski (1955 i 1958) w sztafecie 4×400 metrów[1]. W odniesieniu większych sukcesów przeszkodziły mu problemy zdrowotne[2].

Po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął pracę jako trener lekkoatletyki[3] oraz dziennikarz, m.in. w miesięczniku „Lekkoatletyka”, tygodniku „Sport dla Wszystkich” czy „Express Wieczorny”, pracował także w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej[2][4]. Od 1969 roku dziennikarz telewizyjny, debiutował relacjonując Memoriał Janusza Kusocińskiego. Zajmował się komentowaniem wydarzeń sportowych, głównie lekkoatletyki, a także piłki nożnej, kolarstwa. Sprawdzał się jako gospodarz studia podczas dużych imprez sportowych, m.in.: Igrzysk olimpijskich w latach 1972, 1976 i 1980, Mistrzostw Świata w piłce nożnej w 1974 i 1978 roku[3][4].

W drugiej połowie lat 70. współprowadzący (wraz z Bożeną Walter, Tadeuszem Sznukiem i Edwardem Mikołajczykiem) zorganizowanego przez Mariusza Waltera bloku rozrywkowo-publicystycznego „Studio 2[5]. Od stycznia 1980 r. przez kilka miesięcy redaktor naczelny redakcji sportowej TVP[4].

Poświęcił się także propagowaniu czynnego uprawiania sportu. Inicjator telewizyjnej akcji „Bieg po zdrowie”, twórca Maratonu Warszawskiego (początkowo pod nazwą Maraton Pokoju). Realizator filmów dokumentalnych „Przeżyjmy to jeszcze raz” i „Droga na Mundial '78”[4].

Gdy po wprowadzeniu stanu wojennego (nie był internowany[6]) Hopfer odmówił występów w mundurze, został wyrzucony z telewizji. Był już ciężko chory. Krótko pracował jako taksówkarz i galwanizer. Zmarł na wirusowe zapalenie płuc[6] w wieku 47 lat[5].

Zawody poświęcone pamięci Tomasza Hopfera[edytuj | edytuj kod]

  • Memoriał Tomasza Hopfera - zawody lekkoatletyczne na Ursynowie, organizowane od 1983 roku.
  • Ogólnopolski Bieg im. Tomasza Hopfera w Janowcu Wielkopolskim.
  • Trzeźwościowy Bieg Jesienny im. red. Tomasza Hopfera w Parzymiechach.
  • Międzynarodowy Maraton Ekologiczny pam. Tomasza Hopfera w Obliwice koło Lęborka
  • Bieg Pamięci Tomka Hopfera w Świnoujściu
  • Łobeskie biegi o memoriał redaktora Tomasza Hopfera (od 1984)[7].
  • Bieg im. Tomasza Hopfera w Konstancinie-Jeziornie. (od 2014)

W grudniu 2012 roku jego imieniem nazwano jedną z uliczek w warszawskim Parku Agrykola[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 319. ISBN 978-83-61233-20-6.
  2. a b Piotr Stokłosa: Notatka z życia: Tomasz Hopfer (pol.). sportowahistoria.pl, 24.04.2014. [dostęp 02.04.2018].
  3. a b 30. rocznica śmierci "ojca biegów ulicznych" (pol.). Polskie Radio, 10.12.2012. [dostęp 02.04.2018].
  4. a b c d Przemysław Gajzler: Tomasz Hopfer – bieg przez telewizję, popularność i stres (pol.). Onet.pl, 26-07-2016. [dostęp 02.04.2018].
  5. a b Marek Wąs, Na Wolną Sobotę: Studio 2, „Gazeta Wyborcza”, 31.03.2014
  6. a b Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2017-04-25].
  7. XXIII Memoriał im. Tomasza Hopfera w Łobzie [data dostępu: 02.03.2017]
  8. „Ojciec biegów ulicznych” patronem alejki (pol.). tvnwarszawa.tvn24.pl. [dostęp 9.12.2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]