Tomasz Krzeszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Krzeszowski
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

26 czerwca 1939
Warszawa

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filologia angielska, językoznawstwo angielskie, językoznawstwo kognitywne
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1966
Uniwersytet Łódzki

Habilitacja

1974

Profesura

24 kwietnia 1981

Funkcja Jednostka PAN

członek
Komitet Neofilologicznego, Komitet Językoznawstwa

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

m.in. UW, UG

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Złoty za Długoletnią Służbę Medal Komisji Edukacji Narodowej

Tomasz Paweł Krzeszowski (ur. 26 czerwca 1939 w Warszawie) – polski profesor, filolog, lingwista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia anglistyczne na Uniwersytecie Warszawskim (1961). Doktoryzował się na Uniwersytecie Łódzkim w 1966, a habilitował w 1974. W 1981 otrzymał tytuł profesora[1].

Specjalista w zakresie filologii angielskiej i językoznawstwa kognitywnego. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego[potrzebny przypis] i Warszawskiego, kierownik Zakładu Semiotyki Instytutu Lingwistyki Stosowanej na Wydziale Lingwistyki Stosowanej. Stypendysta uniwersytetów w Albany, Nowym Jorku, Oksfordzie, Uniwersytetu w Edynburgu i University College London. Członek Komitetu Neofilologicznego i Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk. Wykładowca Wyższej Szkoły Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie, Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi oraz Społecznej Akademii Nauk w Łodzi/Warszawie. Autor ponad 120 oryginalnych publikacji w kraju i za granicą. Autor kilkukrotnie wznawianych podręczników do nauki języka angielskiego. Od 1968 do 1980 roku[a][potrzebny przypis] należał do PZPR[2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Medalem Złotym za Długoletnią Służbę[potrzebny przypis].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Contrastive Generative Grammar: Theoretical Foundations. Łódź 1974.
  • Contrasting Languages: Scope of Contrastive Linguistics (Trends in Linguistics: Studies & Monographs). Mouton de Gruyter, 1990. ISBN 3-11-012133-6.
  • Early Contrastive Studies in England: (15th–18th Centuries). Gdańsk 1995. ISBN 8370175645.
  • Angels and Devils in Hell: Elements of Axiology in Semantics. Warszawa 1997. ISBN 83-85118-56-X.
  • Aksjologiczne aspekty semantyki językowej. Toruń 1999. ISBN 83-231-1095-6.
  • Meaning and Translation. Frankfurt am Main 2012, Peter Lang Edition ISBN 978-3-631-63006-8.
  • Time Works Wonders. Selected Papers in Contrastive and Cognitive Linguistics. Frankfurt am Main 2013, Peter Lang Edition. ISBN 978-3-631-63822-4.
  • The Translation Equivalence Delusion. Frankfurt am Main 2016, Peter Lang Edition. ISBN 978-3-631-62078-6.

Podręczniki i słowniki[edytuj | edytuj kod]

  • Teaching English to Polish Learners (wyd. III). Warszawa 1978.
  • Gramatyka angielska dla Polaków w ćwiczeniach (wyd. II). Warszawa 1991. ISBN 83-01-07546-5.
  • Gramatyka angielska dla Polaków (wyd. VI). Warszawa 1994. ISBN 83-01-08564-9.
  • Tomasz P. Krzeszowski, Julia Ostanina-Olszewska, Polsko-angielsko-rosyjski słownik biznesmena. ISBN 83-7405-189-2.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Krzeszowski w ankiecie do Kto jest kim w Polsce 1984 nie podał, że nie należy już do PZPR.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Barbara Lewandowska-Tomaszczyk, Prof. dr hab. Tomasz Krzeszowski, uni.lodz.pl [dostęp 2022-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-26].
  2. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 3474–475. ISBN 83-223-2073-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prof. dr hab. Tomasz Paweł Krzeszowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2007-06-03].
  • Polityka 16 (2601)/2007. ISSN 0032-3500
  • Jan Pomorski, Punkt widzenia we współczesnej historiografii [1]
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom II: H–Ł (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 1999, s. 542–543