Tomasz Malicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Malicki
Tomasz Malicki.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1885
Łukawiec, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 1951
Wrocław, Polska
Wojewoda tarnopolski
Okres od 16 kwietnia 1937
do 17 września 1939
Poprzednik Alfred Biłyk
Następca okupacja wojenna ZSRR
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej

Tomasz Malicki (ur. 24 grudnia 1885 w Łukawcu, zm. 18 kwietnia 1951 we Wrocławiu) – urzędnik państwowy okresu międzywojennego, wojewoda tarnopolski w latach 1937-1939.

Życiorys[edytuj]

Ukończył gimnazjum w Rzeszowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie uzyskał tytuł magistra prawa i administracji. Od 1903 do 1908 był zaangażowany w działalność niepodległościową. Od 1913 do 31 października 1918 pracował w Głównej Krajowej Radzie Szkolnej, a następnie w administracji byłego zaboru austriackiego. Podczas I wojny światowej od 1915 do 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, w tym w ramach werbunku do II Brygady Legionów Polskich

W służbie Rzeczypospolitej przeszedł wszystkie stopnie awansu służby państwowej – powiatowej i wojewódzkiej. Pracę urzędniczą rozpoczął jako koncypient w Mościskach, następnie komisarz powiatowy w Kosowie i Tarnowie, skąd w 1921 został oddelegowany do Starostwa w Krakowie. W 1922 przeniósł się do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Toruniu, następnie do Tarnopola, a w 1925 został komisarzem miasta Trembowla. W 1926 został starostą powiatu tarnopolskiego. W kwietniu 1936 w Tarnopolu odbyły się obchody 10-lecia urzędowania Malickiego na stanowisku starosty[1]. 14 kwietnia 1937 otrzymał mianowanie na stanowisko wicewojewody i p.o. wojewody tarnopolskiego[2][3][4], a 16 stycznia 1938 – wojewody tarnopolskiego. Urząd ten pełnił do agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939.

Za jego urzędowania wybudowano na terenie województwa 22 Domów Ludowych, 3 kościołów, 9 kaplic, 5 szkół publicznych, ufundowano 3 probostwa i wiele orkiestr dla związków strzeleckich.

W 1936 otrzymał od papieża Piusa XI godność szambelana papieskiego za wybitną działalność na polu budowy kościołów i kaplic w powiecie tarnopolskim[5].

W roku 1940 zgłosił się ochotniczo do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Walczył na Bliskim Wschodzie w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich i jako szeregowy (nr ew. 7947) odbył kampanię afrykańską 1941-43. W czerwcu 1947 wrócił z rodziną do Polski i osiadł we Wrocławiu. Jego żoną była Małgorzata[6].

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Jubileusz starosty Tomasza Malickiego. „Wschód”, s. 11, Nr 8 z 10 kwietnia 1936. 
  2. Nowy wojewoda tarnopolski. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 86 z 17 kwietnia 1937. 
  3. Tomasz Malicki p. o. woj. tarnopolskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 89 z 21 kwietnia 1937. 
  4. Nowy wojewoda tarnopolski Tomasz Malicki objął urzędowanie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 88 z 20 kwietnia 1937. 
  5. Wręczenie dyplomu szambelana papieskiego dla wojewody Malickiego. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 105 z 13 maja 1937. 
  6. Lista odznaczeń z terenu województwa tarnopolskiego. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”, s. 2, Nr 725 z 12 listopada 1934. 
  7. M.P. z 1938 r. Nr 258, poz. 592
  8. Odznaczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 260 z 16 listopada 1938. 
  9. 261. Ogłoszenia o nadaniu Złotego i Srebrnego Krzyża Zasługi. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”, s. 179, Nr 15 z 1 lipca 1929. 
  10. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 286.

Bibliografia[edytuj]