Tomasz Markowski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Markowski
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1968
Warszawa
Poseł V kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość

Tomasz Maciej Markowski (ur. 30 maja 1968 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Pod koniec lat 80. działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów.

Od 1995 do 2001 należał do Ruchu Odbudowy Polski. Bez powodzenia kandydował z jego listy do Sejmu w 1997. W 1995 był członkiem sztabu wyborczego Jana Olszewskiego, a w latach 1998–2001 przewodniczącym Federacji Młodych ROP. Od 1999 zasiadał w prezydium rady politycznej tej partii. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W 2001 i 2005 uzyskiwał z listy tego ugrupowania mandat poselski w okręgu bydgoskim. Pełnił funkcje członka prezydium Klubu Parlamentarnego PiS (2001–2002), wiceprezesa struktur w kujawsko-pomorskim (2003–2004), pełnomocnika regionalnego (2004–2006), wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego PiS (2005–2007), pełnomocnika okręgowego w Bydgoszczy (2006–2007) i prezesa zarządu okręgowego (2007–2008). W VI kadencji Sejmu był wiceprzewodniczącym Komisji Skarbu Państwa.

We wrześniu 2007 w „Gazeta Wyborcza” ujawniła, że mieszkający na stałe w Warszawie Tomasz Markowski zameldował się fikcyjnie w Bydgoszczy, dzięki czemu pobierał z Kancelarii Sejmu dodatek dla zamiejscowych posłów. W ciągu sześciu lat pobrał z tego tytułu 138 tys. zł nienależnych świadczeń. Tomasz Markowski, początkowo kandydujący do Sejmu w wyborach parlamentarnych z drugiego miejsca na bydgoskiej liście wyborczej PiS, został z niej skreślony jeszcze przed jej rejestracją[1].

Po publikacji Kancelaria Sejmu wytoczyła posłowi proces cywilny o zapłatę. W sierpniu 2009 Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził na jej rzecz od Tomasza Markowskiego dochodzoną sumę[2]. Równocześnie przeciw byłemu posłowi toczył się proces karny o wyłudzenie, również w sierpniu 2009 w pierwszej instancji został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu[3]. W lutym 2010 Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił wyrok sądu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. W kolejnym procesie ponownie został uniewinniony, a wyrok sądu I instancji ponownie uchylony w instancji odwoławczej. W grudniu 2012 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia skazał byłego posła na karę dwóch lat pozbawienia wolności, stosując środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia jej wykonania. W kwietniu 2013 Sąd Okręgowy w Warszawie nie uwzględnił jego apelacji, a wyrok stał się prawomocny[4].

Przypisy

  1. Poseł Markowski musi oddać 138 tys. zł. gazeta.pl, 28 września 2007. [dostęp 25 sierpnia 2009].
  2. Były poseł PiS musi zwrócić sejmowi 138 tys. zł. wp.pl, 18 sierpnia 2009. [dostęp 25 sierpnia 2009].
  3. Sąd: Markowski nie wyłudził pieniędzy od Kancelarii Sejmu. rp.pl, 24 sierpnia 2009. [dostęp 25 sierpnia 2009].
  4. Do trzech razy Łączewski. Jak „nadzwyczajna kasta” zniszczyła posła PiS. niezależna.pl, 9 sierpnia 2017. [dostęp 9 sierpnia 2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]