Tomasz Wituch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Wituch
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 17 listopada 1942
profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1972
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1982
Uniwersytet Warszawski
Profesura 2002
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1966

Tomasz Wituch (ur. 17 listopada 1942) – polski historyk i nauczyciel akademicki. Specjalizuje się w historii Włoch i Turcji oraz najnowszej historii Europy.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1966 ukończył studia magisterskie w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Tam też obronił pracę doktorską w 1972 oraz habilitował się w 1982. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych otrzymał 2 stycznia 2002.

Od 1966 zatrudniony w IH UW, od 1991 do 2009 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 1996-1999 członek kolegium redakcyjnego Dziejów Najnowszych. W latach 1999-2002 wiceprzewodniczący Rady Naukowej IH UW. Od 1990 członek Komitetu Badań Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk. Obecnie profesor zwyczajny w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni (od 2009) i kierownik Katedry Europeistyki Wydziału Historycznego Akademii Humanistycznej w Pułtusku.

Najważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Galeazzo Ciano, Dziennik 1937-1943 (tłum. i oprac. naukowe)
  • Garibaldi
  • Historia Portugalii w XX wieku
  • Kanał Sueski
  • Od Trypolisu do Lozanny. Polityka Włoch wobec Turcji i Bliskiego Wschodu w latach 1912-1922
  • Terytoria sporne w Europie po roku 1815
  • Tureckie przemiany. Dzieje Turcji 1878-1923
  • Zjednoczenie Włoch

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010
  • Biogram: Wituch Tomasz. ihuw.pl. [dostęp 2014-10-17].
  • Tomasz Wituch w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Wituch Tomasz, s. 126