Tomasz Wituch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tomasz Wituch (ur. 17 listopada 1942) – polski historyk i nauczyciel akademicki. Specjalizuje się w historii Włoch i Turcji oraz najnowszej historii Europy.

Kariera naukowa[edytuj]

W 1966 ukończył studia magisterskie w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Tam też obronił pracę doktorską w 1972 oraz habilitował się w 1982. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych otrzymał 2 stycznia 2002.

Od 1966 zatrudniony w IH UW, od 1991 do 2009 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 1996-1999 członek kolegium redakcyjnego Dziejów Najnowszych. W latach 1999-2002 wiceprzewodniczący Rady Naukowej IH UW. Od 1990 członek Komitetu Badań Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk. Obecnie profesor zwyczajny w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni (od 2009) i kierownik Katedry Europeistyki Wydziału Historycznego Akademii Humanistycznej w Pułtusku.

Najważniejsze prace[edytuj]

  • Galeazzo Ciano, Dziennik 1937-1943 (tłum. i oprac. naukowe)
  • Garibaldi
  • Historia Portugalii w XX wieku
  • Kanał Sueski
  • Od Trypolisu do Lozanny. Polityka Włoch wobec Turcji i Bliskiego Wschodu w latach 1912-1922
  • Terytoria sporne w Europie po roku 1815
  • Tureckie przemiany. Dzieje Turcji 1878-1923
  • Zjednoczenie Włoch

Bibliografia[edytuj]

  • Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010
  • Biogram: Wituch Tomasz. ihuw.pl. [dostęp 2014-10-17].
  • Tomasz Wituch w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Wituch Tomasz, s. 126