Tomasz Zamoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy kanclerza wielkiego koronnego. Zobacz też: inne postacie o tym imieniu i nazwisku.
Tomasz Zamoyski
Ilustracja
Herb
Jelita
Rodzina Zamoyscy
Data urodzenia 1 kwietnia 1594
Data śmierci 8 stycznia 1638
Ojciec Jan Zamoyski
Matka Barbara Tarnowska
Żona

Katarzyna Ostrogska

Dzieci

z Katarzyną Ostrogską:
Jan Sobiepan Zamoyski,
Gryzelda Konstancja Zamoyska,
Joanna Barbara Zamoyska

Tomasz Zamoyski herbu Jelita (ur. 1 kwietnia 1594 roku, zm. 8 stycznia 1638 roku) – kanclerz wielki koronny od 1635, podkanclerzy koronny od 1628, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1622 roku[1], wojewoda kijowski od 1619, wojewoda podolski od 1618, starosta generalny krakowski w latach 1628-1638[2], starosta knyszyński, sokalski, nowotarski, rabsztyński, kałuski, goniądzki, rzeczycki.

W 1614 i 1622 był deputatem do Trybunału Głównego Koronnego w Lublinie[3]. W 1615 roku rozpoczął podróż po krajach Europy Zachodniej[potrzebny przypis]. Na jego cześć zostało nazwane nowo utworzone miasto Tomaszów Lubelski. Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa krakowskiego w 1632 roku[4].

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego w Tarnopolu z przodu ma trójkondygnacyjną masywną wieżę, która została zbudowana w 1627 przez ówczesnego właściciela tego miasta Tomasza Zamoyskiego oraz jego żony Katarzyny[5].

Miał zatarg z Walentym Aleksandrem Kalinowskim, któremu zarzucił, że do posiadłości ostatniego – Monylowa – zbiegli 4 poddani Zamoyskiego wraz ze swoimi rodzinami.[6]

Fundator budynków mieszczących Akademię Zamojską ufundowaną przez jego ojca.

Rodzina[edytuj]

Jedyny syn i spadkobierca kanclerza i hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego i Barbary Tarnowskiej, po śmierci ojca, odziedziczył jego znaczne dobra. Poślubił Katarzynę Ostrogską[7], wojewodziankę wołyńską. Mieli troje dzieci: Gryzeldę Konstancję (przyszłą żonę księcia Jeremiego Wiśniowieckiego), Joannę Barbarę (wydaną za mąż za Aleksandra Koniecpolskiego) oraz syna Jana Zamoyskiego, w przyszłości III ordynata zamojskiego.

Przypisy

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 379.
  2. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 273.
  3. Marianna Dobrowolska, Trybunał Koronny w Lublinie 1578-1794, Lublin 1994, s. 17
  4. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., s. A.
  5. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo - historyczny po Ukrainie zachodniej. Cz. II: Podole. Pruszków: Oficyna Wyydawnicza "Rewasz", 2005, s. 139. ISBN 83-89181-46-5. [dostęp 2017-08-15].
  6. Mykoła Krykun: Podilśke wojewodstwo u XV-XVIII stolittiach: Sprawy i materiały. Lwów, 2011, s. 349-350. ​ISBN 978-617-607-064-1​. {{lang}uk}}
  7. Jerzy Antoni Kostka: Kostkowie herbu Dąbrowa. Koszalin 2010: Z.P. POLIMER, 2010, s. 254. ISBN 978-83-89976-40-6.

Zobacz też[edytuj]