Tommaso di Giovanni Masini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tommaso di Giovanni Masini (zwany Zoroastro) – (ur. 1462 we wsi Peretola, zm. 1520 w Rzymie) – włoski artysta renesansowy, uczeń Leonarda da Vinci.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem ogrodnika, lecz twierdził, że jest nieślubnym synem Bernarda Rucellaia – szwagra Wawrzyńca Wspaniałego. W 1481 r. wstąpił we Florencji do pracowni Leonarda da Vinci. Zoroastro pracował dla pracowni Lenarda jako rzemieślnik. Zajmował się obróbką metalu. Ucierał także farby, robił świeczniki i zajmował się zakupami. Mistrz wykonał dla niego kostium z orzechów galasowych, wskutek czego nazywano go Il Gallozzolo (Galas). Podobnie jak Leonardo był wegetarianinem. W 1482 r. wyjechał ze swoim mistrzem do Mediolanu. Zajął się tam sztuką magii, przez co nazywano go Indovino (Wróżbita). Przydomkiem Zoroastro podpisał się w 1498 r. w dedykowanym da Vinciemu wierszu. Pomagał Leonardowi przy pracach nad dziełem Bitwa pod Anghiari w Pałacu Vecchio, co potwierdzają dokumenty wypłaty z kwietnia i sierpnia 1505 r.

Później wyjechał do Rzymu, gdzie mieszkał u Giovanniego Ruccelaia, a następnie u Ridolfiego. Wówczas interesował się alchemią i chemią, powiązanymi z metalurgią. Hodował także gady i tworzył freski przedstawiające groteskowe twarze i gadające zwierzęta. Po śmierci w 1520 r. został pochowany w kościele Sant' Agata dei Goti między grobami Tressina i Giovanniego Lascariego. Epitafium wykute na jego grobie brzmiało: Zoroastro Masina, człowiek wyjątkowo prawy, czystego i szczodrego serca, prawdziwy filozof, który badał mroczne tajniki natury z podziwu godną korzyścią dla niej samej[1].

Zoroastro w literaturze[edytuj | edytuj kod]

Komediopisarz i poeta Anton Francesco Grazzini umieścił postać szalonego czarnoksiężnika Zoroastra w w swoim zbiorze nowel Le Cene (Wieczerza), które powstało w połowie XVI w.

W 1637 r. opublikowano pismo Opusculi Scipiona Ammirata, które zawierało życiorys Tommasa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leonardo da Vinci, Lot wyobraźni, Zoroastro, str. 160

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]