Przejdź do zawartości

Topikowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Topikowate
Argyronetidae
Thorell, 1869
Ilustracja
Parka topików (samica po lewej)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

pajęczaki

Rząd

pająki

Podrząd

Opisthothelae

Infrarząd

pająki wyższe

(bez rangi) płytkowce
Nadrodzina

Dictynoidea

Rodzina

topikowate

Topikowate (Argyronetidae) – rodzina pająków z infrarzędu wyższych i nadrodziny Dictynoidea. Obejmuje 74 opisane gatunki.

Morfologia i zasięg

[edytuj | edytuj kod]

Pająki te zwykle cechuje prosoma mająca długość większą od szerokości. Karapaks zazwyczaj jest spłaszczony, o szerokości większej niż wysokość. Oczu jest ośmioro, wszystkie o podobnych rozmiarach. Obecność dobrze wykształconych szczecinek makroskopowych zwykle cechuje odnóża kroczne obu płci, nogogłaszczki samicy i cymbium samca. Bulbus charakteryzuje się konduktorem o ramieniu dolnym nieskręconym, dłuższym od górnego, najczęściej z gładkim, pozbawionym łuseczkowatej faktury wierzchołkiem[1].

Rodzina głównie holarktyczna. W Ameryce jeden gatunek sięga na południe do Meksyku i jeden do Karaibów, a w Afryce jeden sięga na południe do Senegalu. W rodzaju Paratheuma kilka gatunków zamieszkuje szeroko rozumianą krainę australijską[2].

Taksonomia i ewolucja

[edytuj | edytuj kod]

Kladogram wg Montany i innych, 2025[1]


Desidae




Macrobunidae




Hahniidae




Cybaeidae




Cicurinidae




Toxopidae




Lathyidae




topikowate



ciemieńcowate









Takson rangi rodzinowej od rodzaju Argyroneta jako pierwszy wprowadził Tamerlan Thorell w 1869 roku na łamach „Nova Acta Regiae Societatis Scientiarum Upsaliensis” w randze podrodziny Argyronetinae[3][2]. Podrodzinę tę do rangi osobnej rodziny wyniósł w 1871 roku Anton Menge[4][1]. Przez większość XX wieku liczni autorzy rodzaj Argyroneta klasyfikowali jednak w lejkowcowatych, często w podrodzinie Cybaeinae[1][2]. W 1994 roku przez K. Grothendiecka i Ottona Krausa podrodzina ta wyniesiona została do rangi odrębnej rodziny Cybaeidae, a nazwa Argyronetidae za jej synonim[5]. W 2017 roku na podstawie wyników analizy filogenetycznej Ward Wheeler i współpracownicy przenieśli rodzaj Argyroneta do rodziny ciemieńcowatych, usuwając ową synonimię[6]. W 2025 roku na podstawie wyników analizy filogenetycznej Katherine O. Montana i współpracownicy przywrócili Argyronetidae jako odrębną rodzinę w obrębie Dictynoidea, definiując ją odmiennie od poprzednich autorów[1].

Po zmianach tych topikowate obejmują 74 opisane gatunki sklasyfikowane w 12 rodzajach[1][2]:

Według wyników analizy filogenetycznej Montany i innych z 2025 roku topikowate zajmują pozycję siostrzaną dla ciemieńcowatych, tworząc z nimi klad siostrzany dla Lathyidae[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Katherine O. Montana, Franklyn Cala-Riquelme, Sarah C. Crews, Jacob A. Gorneau, Amin M. Al-Jamal, Luigie D. Alequín, Joseph C. Spagna, Francesco Ballarin, Lauren A. Esposito. Tailor's drawer no more: a reappraisal of the spider family Dictynidae O. Pickard-Cambridge, 1871 sensu lato. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 204, s. 1-97, 2025. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlaf007.
  2. 1 2 3 4 Family: Argyronetidae Thorell, 1869. „World Spider Catalogue”. American Museum of Natural History: World Spider Catalog Association. [dostęp 2025-11-25].
  3. T. Thorell. On European spiders. Review of the European genera of spiders, preceded by some observations on zoological nomenclature. „Nova Acta Regiae Societatis Scientiarum Upsaliensis”. 7 (3), s. 1-108 (45), 1869.
  4. Anton Menge. Preussische spinnen, I, Abtheilung. „Schriften der Naturforschenden Gesellschaft in Danzig (N.F.)”. 1871. s. 265–296.
  5. K. Grothendieck, O. Kraus. Die Wasserspinne Argyroneta aquatica: Verwandtschaft und Spezialisation (Arachnida, Araneae, Agelenidae). „Verhandlungen des Naturwissenschaftlichen Vereins in Hamburg, Neue Folge”. 34, s. 259-273, 1994.
  6. Ward C. Wheeler i inni, The spider tree of life: phylogeny of Araneae based on target-gene analyses from an extensive taxon sampling. Cladistics, wyd. 6, t. 33, 2017, s. 576-616, DOI: 10.1111/cla.12182.