Topologia hierarchiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Topologia hierarchiczna

Topologia hierarchiczna (zwana również topologią drzewa lub rozproszonej gwiazdy) jest utworzona z wielu magistrali liniowych połączonych łańcuchowo. Zasada jej działania polega na dublowaniu poszczególnych magistrali. Początkowa pierwszą magistralę liniową dołącza się do koncentratora, dzieląc ją na dwie lub więcej magistral za pomocą przewodów koncentrycznych - w ten sposób powstają kolejne magistrale. Proces dzielenia można kontynuować, tworząc dodatkowe magistrale liniowe wychodzące z magistral odchodzących od pierwszej magistrali, co nadaje topologii cechy topologii gwiazdy. Jeśli jedną magistralę podzieli się na trzy magistrale i każdą z nich na kolejne trzy to w efekcie otrzymamy łącznie trzynaście magistral. Tworzone są kolejne poziomy drzewa, ale ich liczba jest ograniczona. Na końcu tego drzewa zawsze znajdują się pojedyncze terminale (urządzenia) podłączane do magistral.

Zaletami topologii hierarchicznej są:

  • łatwa konfiguracja
  • sieć zazwyczaj nie jest czuła na uszkodzenie danego komputera czy kabla
  • łatwa rozbudowa sieci komputerowej poprzez dodawanie kolejnych rozgałęzień

Wadami topologii hierarchicznej są:

  • duża ilość kabli
  • trudności w odnajdywaniu błędów