Topologia pierścienia
Topologia pierścienia (ang. ring topology) – jedna z fizycznych topologii sieci komputerowych. Komputery połączone są za pomocą jednego nośnika informacji w układzie zamkniętym – okablowanie nie ma żadnych zakończeń (tworzy krąg). W ramach jednego pierścienia można stosować różnego rodzaju łącza. Długość jednego odcinka łącza dwupunktowego oraz liczba takich łączy są ograniczone. Sygnał wędruje w pętli od komputera do komputera, który pełni rolę wzmacniacza regenerującego sygnał i wysyłającego go do następnego komputera[1].
W większej skali, sieci LAN (ang. Local Area Network) mogą być połączone w topologii pierścienia za pomocą grubego przewodu koncentrycznego lub światłowodu. Transmisja danych w pętli realizowana jest najczęściej z wykorzystaniem metody przekazywania żetonu dostępu. Żeton dostępu jest określoną sekwencją bitów zawierających informację kontrolną. Otrzymanie żetonu przez określone urządzenie w sieci pozwala mu na realizację transmisji danych. Każda sieć posiada tylko jeden żeton dostępu. Komputer wysyłający, usuwa żeton z pierścienia i wysyła dane przez sieć. Każdy komputer przekazuje dane dalej, dopóki nie zostanie znaleziony komputer, do którego pakiet jest adresowany. Następnie komputer odbierający wysyła komunikat do komputera wysyłającego o otrzymaniu danych. Po weryfikacji, komputer wysyłający tworzy nowy żeton dostępu i wysyła go do sieci, aby następne urządzenie mogło zrealizować transmisję danych.
Zalety
[edytuj | edytuj kod]- dane przepływają w jednym kierunku, co zmniejsza ryzyko kolizji pakietów[2],
- wysoka prędkość przesyłu danych[2],
- ze względu na przekazywanie tokenów, wydajność topologii pierścienia jest lepsza od topologii magistrali w przypadku dużego natężenia ruchu[2],
- topologia pierścienia charakteryzuje się dużym uporządkowaniem – każde urządzenie ma dostęp do tokena, co umożliwia mu przesyłanie danych[2],
- małe zużycie przewodów, co obniża koszty instalacji[3],
- możliwość zastosowania łącz optoelektronicznych, które wymagają bezpośredniego nadawania i odbierania transmitowanych sygnałów.
Wady
[edytuj | edytuj kod]- awaria pojedynczego przewodu lub komputera powoduje przerwanie pracy całej sieci jeśli nie jest zainstalowany dodatkowy sprzęt[1],
- pakiet danych (token) musi zostać przesłany przez wszystkie węzły sieci[2],
- jest wolniejsza pod względem wydajności w porównaniu z topologią magistrali (przy małym natężeniu ruchu), gdyż tokenizacja wprowadza dodatkowe opóźnienia[2],
- modyfikacja (dołączenie lub odłączenie urządzenia sieciowego) wymaga wyłączenia całej sieci[3],
- złożona diagnostyka sieci[3],
- trudna lokalizacja uszkodzenia,
- pracochłonna rekonfiguracja sieci,
- wymagane specjalne procedury transmisyjne,
- dołączenie nowych stacji jest utrudnione, jeśli w pierścieniu jest wiele stacji,
- sygnał krąży tylko w jednym kierunku[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Krzysztof Pytel, Sylwia Osetek, Systemy operacyjne i sieci komputerowe. Cz. 1, Wyd. 4, TI Technik Informatyk, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2011, s. 209, ISBN 978-83-02-11262-1 [dostęp 2025-10-05] (pol.).
- ↑ a b c d e f Advantages and Disadvantages of ring topology [online], GeeksforGeeks, 20 października 2020 [dostęp 2025-10-06] (ang.).
- ↑ a b c Dariusz Chaładyniak, Józef Wacnik, Podstawy budowy i działania sieci komputerowych [online], 2009, s. 12 [dostęp 2025-10-06] (pol.).