Torpeda Mark 45 Astor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mark 45 Astor
Ilustracja
Państwo Stany Zjednoczone
Przenoszona przez okręty podwodne
Zwalczanie okręty podwodne z napędem jądrowym
Data konstrukcji 1957
Używana w latach 1959-1977
Długość Mod.0: 5715 mm, Mod.1: 5766 mm
Masa Mod.0: 1057 kg, Mod.1: 1004 kg
Napęd silnik elektryczny z baterią aktywowaną słoną wodą
Zasięg 13 716 m
Prędkość 40 węzłów
Naprowadzanie przewodowe
Rodzaj głowicy nuklearna, W34, 11 kT

Mark 45 Astor (Mk. 45)amerykańska zimnowojenna torpeda okrętów podwodnych z głowicą nuklearną o mocy 11 kiloton, przeznaczona do zwalczania głęboko zanurzonych celów podwodnych. Na rozwój tej torpedy wpływ miał fakt dużego postępu w miniaturyzacji ładunków jądrowych oraz rozwój radzieckich okrętów podwodnych z napędem jądrowym. Duża prędkość tych ostatnich, oraz ich zdolność do zanurzania na większe głębokości, umożliwiać im miały uchylanie się przed atakiem za pomocą konwencjonalnych torped. Obawy te pogłębiała możliwość rozwoju radzieckich wabików i urządzeń zakłócających, aby przeciwdziałać amerykańskim torpedom samonaprowadzającym.

Mark 45 była unikatowa wśród nowoczesnych torped z uwagi na brak wbudowanego pokładowego systemu naprowadzania oraz detonatora. Torpeda była naprowadzana na cel przewodowo z pokładu własnego okrętu, z niego też za pośrednictwem przewodu głowica torpedy musiała otrzymać komendę detonacji. Pierwsza torpeda tego typu z produkcji seryjnej została dostarczona marynarce amerykańskiej do służby w lipcu 1959 roku, a pozostawały one w niej do roku 1977. Większość podstawowych informacji o tej torpedzie wciąż pozostaje tajna, wiadomo jednak, że amerykańskie okręty podwodne z napędem jądrowym wyposażone były standardowo w dwie sztuki Mk. 45 Astor.

Bibliografia[edytuj]