Torpedowce typu Ardjoeno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Torpedowce typu Ardjoeno
Kraj budowy  Wielka Brytania
 Holandia
Użytkownicy  Koninklijke Marine
Stocznia Yarrow Shipbuilders, Poplar
Rijkswerf, Amsterdam
Fijenoord, Schiedam
Wejście do służby 1887–1892
Wycofanie 1911–1919
Zbudowane okręty 10
Dane taktyczno-techniczne[1][2]
Wyporność normalna: 79–90 ton
Długość 38,35–39,22 m
Szerokość 3,97 m
Zanurzenie 1,83–2,06 m
Napęd 1 maszyna parowa
1 kocioł lokomotywowy
moc 725-1089 KM, 1 śruba
Prędkość 19,1–22,8 węzła
Zasięg 1400 Mm przy prędkości 10 węzłów
Załoga 16
Uzbrojenie 2 działa kal. 37 mm (2 x I)
2 wt kal. 450 mm (2 x I)

Torpedowce typu Ardjoenoholenderskie torpedowce z lat 80. XIX wieku. W latach 1886–1892 w stoczniach Yarrow Shipbuilders w Poplar, Rijkswerf w Amsterdamie i Fijenoord w Schiedam zbudowano 10 okrętów tego typu. Jednostki weszły w skład Koninklijke Marine w latach 1887–1892, a z listy floty skreślono je w latach 1911–1919.

Projekt i budowa[edytuj | edytuj kod]

Okręty typu Ardjoeno były pierwszymi holenderskimi jednostkami zaliczanymi do torpedowców I klasy[1]. Dwie pierwsze jednostki powstały w Wielkiej Brytanii, a pozostałe osiem zbudowano w stoczniach krajowych[1].

Okręty zbudowane zostały w stoczni Yarrow w Poplar (dwa), Rijkswerf w Amsterdamie (siedem) i Fijenoord w Schiedam (jeden)[1][2]. Jednostki zostały zwodowane w latach 1886–1889[2][3].

Okręt Stocznia Wodowanie Wejście do służby Los
Ardjoeno Yarrow 1886 1887 wycofany 1911
Batok Rijkswerf 1887 1889 wycofany 1912
Dempo Fijenoord 1887 1887 wycofany 1911
Cycloop Fijenoord 1887 1888 wycofany 1918
Habang 1888 1888 wycofany 1912
Goentoer 7 listopada 1888 1892 wycofany 1913
Empong Yarrow 1888 1890 wycofany 1919
Foka Fijenoord 1888 1889 wycofany 1913
Krakatau 1888 1888 wycofany 1913
Idjen 31 lipca 1889 1889 wycofany 1919

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 38,35–39,22 metra, szerokości 3,97 metra i zanurzeniu 1,83–2,06 metra[1][2]. Wyporność normalna wynosiła od 79 do 90 ton[1][2]. Jednostki napędzane były przez maszynę parową mocy od 725 do 1089 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł lokomotywowy[1][3]. Prędkość maksymalna napędzanych jedną śrubą okrętów wynosiła od 19,1 do 22,8 węzła[3][2]. Okręty zabierały zapas 10 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 1400 Mm przy prędkości 10 węzłów[1][3].

Na uzbrojenie artyleryjskie okrętów składały się dwa pojedyncze działa kalibru 37 mm L/20 Hotchkiss[1][2]. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 450 mm[1][2][a].

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 16 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][3].

Służba[edytuj | edytuj kod]

Torpedowce typu Ardjoeno zostały przyjęte w skład Koninklijke Marine w latach 1887–1892[1]. Jednostki wycofano ze składu floty między 1911 a 1919 rokiem[1][4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Brassey 1894 ↓, s. 349 podaje, że kilka jednostek wyposażonych było w trzy wyrzutnie torped.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m Gogin 2021 ↓.
  2. a b c d e f g h Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 376.
  3. a b c d e Brassey 1894 ↓, s. 349.
  4. Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 365.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]