Toshiro Sakai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Toshirō Sakai
Państwo  Japonia
Miejsce zamieszkania Tokio
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1947
Tokio
Gra praworęczna
Gra pojedyncza
Australian Open 2R (1968)
Roland Garros 3R (1974)
Wimbledon 3R (1973)
US Open 3R (1971)
Gra podwójna
Australian Open 2R (1968)
Roland Garros QF (1974)
Wimbledon 2R (1973)
US Open 1R (1971, 1972)

Toshirō Sakai (jap. 坂井利郎 Sakai Toshirō?, ur. 23 listopada 1947 w Tokio)japoński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Praworęczny zawodnik był czołowym japońskim tenisistą przełomu lat 60. i 70. XX w. Sześć razy zdobył halowe mistrzostwo Japonii w grze pojedynczej (1968, 1970, 1972, 1973, 1974, 1976), dwukrotnie w grze podwójnej (1974, 1976, w parze z Kenichi Hirai). W 1976 był mistrzem Azji zarówno w singlu, jak i deblu z Hirai. W rozgrywkach międzynarodowych zaliczył finał turnieju w Osace w singlu (1973) oraz finał turnieju w Düsseldorfie w deblu (1974). W imprezach wielkoszlemowych dochodził do III rundy US Open (1971), Wimbledonu (1973) i French Open (1974). Na US Open 1971 wyeliminował w I rundzie Vitasa Gerulaitisa, dla którego był to debiut zawodowy.

W latach 1968–1975 Sakai występował w reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa. W ramach tych rozgrywek miał na koncie zwycięstwa m.in. nad znanymi Australijczykami – Johnem Newcombe (1973), Philem Dentem (1975), Colinem Dibleyem i Johnem Cooperem (1971). Jako deblista partnerował Kenichi Hirai i Junowi Kamiwazumi. Łączny bilans jego występów to 20 zwycięstw i 17 porażek.

Pełnił funkcję kapitana reprezentacji daviscupowej, później również reprezentacji kobiecej w Fed Cup (1992, 1995–1996). Prowadził m.in. kadrę kobiecą w czasie meczu z Niemkami, kiedy Japonki pokonały faworyzowane rywalki (z Anke Huber i Steffi Graf w składzie) 3:2 (1996). Reprezentacja Japonii osiągnęła w tymże roku półfinał Fed Cup, przegrywając ostatecznie z Amerykankami. Sakai jest działaczem Japońskiej Federacji Tenisowej, m.in. pełnił funkcję dyrektora wykonawczego. Był również dyrektorem naczelnym turnieju zawodowego Japan Open w Tokio.

Bibliografia[edytuj]