Total League

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Total League
Diekirch League
Państwo  Luksemburg
Dyscyplina Koszykówka
Organizator rozgrywek Luxembourgian Basketball Federation (FLBB)
Data założenia 1934
Sponsor tytularny Total S.A.
Rozgrywki
Liczba drużyn 10
Niższy poziom ligowy Nationale 2
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Nitia Bettembourg
Obecny zwycięzca T71 Dudelange
Najwięcej zwycięstw Nitia Bettembourg (6)
Strona internetowa

Total League – liga koszykarska w Luksemburgu, funkcjonująca we wcześniejszych latach pod nazwą Diekirch League, reprezentująca najwyższą klasę rozgrywkową z tym kraju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ligowe rozgrywki są organizowane przez Luksemburską Federację Koszykówki (Luxembourgian Basketball Federation – FLBB)[1]

FLBB podpisała trzyletnią umowę z francuską kompanią paliwową Total w czerwcu 2012 roku. Od tej pory firma jest sponsorem strategicznym ligi. Poprzednim sponsorem głównym była firma Diekirch, zajmująca się produkcja alkoholu[2].

Jest to półprofesjonalna liga. Większość lokalnych zawodników nie otrzymuje żadnych pieniędzy za grę, wyjątkiem są gracze zagraniczni, głównie amerykańscy[3]. Ponadto kluby są zarejestrowane, jako nieprzynoszące dochodu[4].

Zawodnicy mogą posiadać jeden z dwóch statusów, JICL (francuski akronim określający zawodnika zarejestrowanego w luksemburskim klubie) i non-JICL. W pierwszym przypadku zawodnik musi posiadać licencję od FLBB na występy w klubie, która może otrzymać przed ukończeniem 16 lat. Otrzymuje ja na co najmniej 3 lata (między 16., a 21. rokiem życia) lub zostaje zasymilowany ponadczasowo (przed 2012)[4].

Licencja non-JICL była oficjalnie ograniczona do dwóch sztuk na jeden zespół przed zmianą przepisów w lipcu 2013 roku. Wtedy to Komisja Europejska uznała, iż jest ona niezgodna z porozumieniem z Schengen[5]. W związku z powyższym przepis został usunięty i zastąpiony nowym porozumieniem, utrzymującym stałą liczbę licencji na poziomie dwóch na klub. Uwzględniono jednak możliwość pozyskania trzeciej licencji, jeśli zawodnik nie będzie występował przez cały sezon, a tylko jego część[6].

Format rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Każda z drużyn rozgrywa z pozostałymi po dwa spotkania w trakcie sezonu zasadniczego, jedno na własnym parkiecie, a drugie na wyjeździe. Sześć drużyn z najlepszym bilansem rozpoczyna zmagania o tytuł mistrzowski. W półfinałach cztery najlepsze zespoły rywalizują ze sobą do dwóch zwycięstw, podobnie jak w ścisłym finale.

W międzyczasie cztery drużyny z najgorszym bilansem dołączają do czterech najlepszych z dywizji II w rozgrywkach o pozostanie w lidze, awans lub spadek. Dwie najsłabsze drużyny z Total League są następnie relegowane do niższej klasy rozgrywkowej, natomiast dwie najlepsze z II dywizji awansują do najwyższej klasy rozgrywkowej[4].

Zespoły muszą utrzymywać frekwencję na meczach w wysokości co najmniej 150 widzów, od początku półfinałów play-off minimalna liczba wzrasta do 300[4].

Zespoły[edytuj | edytuj kod]

Obecne[edytuj | edytuj kod]

Nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Tytuły według klubu[edytuj | edytuj kod]

Tytuły Klub Mistrzowskie lata
16 600px Bianco con striscia verticale spessa Blu Scuro.png Nitia Bettembourg 1933-34, 1934-35, 1935-36, 1936-37, 1937-38, 1938-39, 1939-40, 1944-45, 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1952-53, 1953-54
14 Bianco e Blu.png Etzella Ettelbruck 1954-55, 1955-56, 1956-57, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1969-70, 1971-72, 1991-92, 1998-99, 2002-03, 2005-06
12 Bianco e Nero.png T71 Dudelange 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 2009-10, 2010-11, 2012-13, 2013-14, 2014-15
11 Bianco e Rosso.png Sparta Bertrange 1957-58, 1959-60, 1968-69, 1973-74, 1978-79, 1985-86, 1986-87, 2004-05, 2006-07, 2007-08, 2011-12
5 600px Giallo e Blu.svg Amicale 1970-71, 1972-73, 1977-78, 1979-80, 1980-81
4 Bianco.png Contern 1987-88, 2000-01, 2003-04, 2008-09
600px Arancione e Nero.png Hiefenech 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1995-96
Bianco con V Blu.png Résidence 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1996-97
3 600px Nero Bianco e Rosso (Diagonale).png Racing Luksemburg 1966-67, 1997-98, 1999-00
2 600px Nero e Giallo (Strisce).png Black Star Mersch 1965-66, 1967-68
1 Flag of None.svg Black Boys Kayl 1951-52
Flag of None.svg Rou'de Le'w Kayl 1958-59
600px Giallo con striscia diagonale Nera.svg Soleuvre 2001-02

Ligowe zespoły w rozgrywkach europejskich[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Zespół Przeciwnik Runda Dom  Wyjazd  Aggregate
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1958 Luksemburg Etzella Ettelbruck Belgia Royal Anderlecht Faza grupowa 43 – 82[8] 36 - 63 79 - 145
Europejski Puchar Zdobywców Pucharów 1974 Luksemburg Sparta Bertrange Szkocja Paisley BC
Rumunia w epoce komunizmu Steaua București
II runda
TOP 16
105 - 93
77 - 108
64 - 51
77 - 117
169 - 144
154 - 225
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1978 Luksemburg T71 Dudelange Niemcy Bayer 04 Leverkusen
Hiszpania Real Madryt
Portugalia GC Figueirense
Faza grupowa 78 – 85
63 - 94
96 - 87
71 - 97
60 - 118
65 - 69
3rd/4 teams
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1979 Luksemburg Amicale Steinsel Portugalia Sporting Clube
Włochy Emerson Varese
Faza grupowa 87 – 82
68 - 108
99 - 94
71 - 123
2nd/3 teams
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1991 Luksemburg U.S. Hiefenech (Telekurs) Niemiecka Republika Demokratyczna BSG AdW Berlin
Hiszpania FC Barcelona
I runda
TOP 16
98 - 84
73 - 113
92 - 96
77 - 117
190 - 180
150 - 230
Puchar Koracia 1994 Luksemburg U.S. Hiefenech (Telekurs) Walia Cardiff Bay Heat
Niemcy EnBW Ludwigsburg
I runda
II runda
78 - 72
80 - 86
89 - 79
69 - 105
167 - 151
149 - 191

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Présentation de la FLBB (fr.). flbb.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  2. Luxembourg league gets new sponsor (ang.). sportspromedia.com. [dostęp 11 lutego 2016].
  3. Braintree’s Ryan Sharry lighting it up on the court in Luxembourg (ang.). bostonglobe.com. [dostęp 11 lutego 2016].
  4. a b c d Rules and statutes (fr.). flbb.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  5. The EU commission criticises JICL restrictions (niem.). wort.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  6. 19 of the 20 professionals come from the U.S. (niem.). wort.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  7. Officialne nazwy po francusku.
  8. Pierwsze w historii spotkanie Pucharu Europy Mistrzów Krajowych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]