Total League

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Total League
Diekirch League
Państwo  Luksemburg
Dyscyplina Koszykówka
Organizator rozgrywek Luxembourgian Basketball Federation (FLBB)
Data założenia 1934
Sponsor tytularny Total S.A.
Rozgrywki
Liczba drużyn 10
Niższy poziom ligowy Nationale 2
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Nitia Bettembourg
Obecny zwycięzca T71 Dudelange
Najwięcej zwycięstw Nitia Bettembourg (6)
Strona internetowa

Total League – liga koszykarska w Luksemburgu, funkcjonująca we wcześniejszych latach pod nazwą Diekirch League, reprezentująca najwyższą klasę rozgrywkową z tym kraju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ligowe rozgrywki są organizowane przez Luksemburską Federację Koszykówki (Luxembourgian Basketball Federation – FLBB)[1]

FLBB podpisała trzyletnią umowę z francuską kompanią paliwową Total w czerwcu 2012 roku. Od tej pory firma jest sponsorem strategicznym ligi. Poprzednim sponsorem głównym była firma Diekirch, zajmująca się produkcja alkoholu[2].

Jest to półprofesjonalna liga. Większość lokalnych zawodników nie otrzymuje żadnych pieniędzy za grę, wyjątkiem są gracze zagraniczni, głównie amerykańscy[3]. Ponadto kluby są zarejestrowane, jako nieprzynoszące dochodu[4].

Zawodnicy mogą posiadać jeden z dwóch statusów, JICL (francuski akronim określający zawodnika zarejestrowanego w luksemburskim klubie) i non-JICL. W pierwszym przypadku zawodnik musi posiadać licencję od FLBB na występy w klubie, która może otrzymać przed ukończeniem 16 lat. Otrzymuje ja na co najmniej 3 lata (między 16., a 21. rokiem życia) lub zostaje zasymilowany ponadczasowo (przed 2012)[4].

Licencja non-JICL była oficjalnie ograniczona do dwóch sztuk na jeden zespół przed zmianą przepisów w lipcu 2013 roku. Wtedy to Komisja Europejska uznała, iż jest ona niezgodna z porozumieniem z Schengen[5]. W związku z powyższym przepis został usunięty i zastąpiony nowym porozumieniem, utrzymującym stałą liczbę licencji na poziomie dwóch na klub. Uwzględniono jednak możliwość pozyskania trzeciej licencji, jeśli zawodnik nie będzie występował przez cały sezon, a tylko jego część[6].

Format rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Każda z drużyn rozgrywa z pozostałymi po dwa spotkania w trakcie sezonu zasadniczego, jedno na własnym parkiecie, a drugie na wyjeździe. Sześć drużyn z najlepszym bilansem rozpoczyna zmagania o tytuł mistrzowski. W półfinałach cztery najlepsze zespoły rywalizują ze sobą do dwóch zwycięstw, podobnie jak w ścisłym finale.

W międzyczasie cztery drużyny z najgorszym bilansem dołączają do czterech najlepszych z dywizji II w rozgrywkach o pozostanie w lidze, awans lub spadek. Dwie najsłabsze drużyny z Total League są następnie relegowane do niższej klasy rozgrywkowej, natomiast dwie najlepsze z II dywizji awansują do najwyższej klasy rozgrywkowej[4].

Zespoły muszą utrzymywać frekwencję na meczach w wysokości co najmniej 150 widzów, od początku półfinałów play-off minimalna liczba wzrasta do 300[4].

Zespoły[edytuj | edytuj kod]

Obecne[edytuj | edytuj kod]

Nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Tytuły według klubu[edytuj | edytuj kod]

Tytuły Klub Mistrzowskie lata
16 600px Bianco con striscia verticale spessa Blu Scuro.png Nitia Bettembourg 1933-34, 1934-35, 1935-36, 1936-37, 1937-38, 1938-39, 1939-40, 1944-45, 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1952-53, 1953-54
14 Bianco e Blu.png Etzella Ettelbruck 1954-55, 1955-56, 1956-57, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1969-70, 1971-72, 1991-92, 1998-99, 2002-03, 2005-06
12 Bianco e Nero.png T71 Dudelange 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 2009-10, 2010-11, 2012-13, 2013-14, 2014-15
11 Bianco e Rosso.png Sparta Bertrange 1957-58, 1959-60, 1968-69, 1973-74, 1978-79, 1985-86, 1986-87, 2004-05, 2006-07, 2007-08, 2011-12
5 600px Giallo e Blu.svg Amicale 1970-71, 1972-73, 1977-78, 1979-80, 1980-81
4 Bianco.png Contern 1987-88, 2000-01, 2003-04, 2008-09
600px Arancione e Nero.png Hiefenech 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1995-96
Bianco con V Blu.png Résidence 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1996-97
3 600px Nero Bianco e Rosso (Diagonale).png Racing Luksemburg 1966-67, 1997-98, 1999-00
2 600px Nero e Giallo (Strisce).png Black Star Mersch 1965-66, 1967-68
1 Flag of None.svg Black Boys Kayl 1951-52
Flag of None.svg Rou'de Le'w Kayl 1958-59
600px Giallo con striscia diagonale Nera.svg Soleuvre 2001-02

Ligowe zespoły w rozgrywkach europejskich[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki Zespół Przeciwnik Runda Dom  Wyjazd  Aggregate
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1958 Luksemburg Etzella Ettelbruck Belgia Royal Anderlecht Faza grupowa 43 – 82[8] 36 - 63 79 - 145
Europejski Puchar Zdobywców Pucharów 1974 Luksemburg Sparta Bertrange Szkocja Paisley BC
Rumunia w epoce komunizmu Steaua București
II runda
TOP 16
105 - 93
77 - 108
64 - 51
77 - 117
169 - 144
154 - 225
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1978 Luksemburg T71 Dudelange Niemcy Bayer 04 Leverkusen
Hiszpania Real Madryt
Portugalia GC Figueirense
Faza grupowa 78 – 85
63 - 94
96 - 87
71 - 97
60 - 118
65 - 69
3rd/4 teams
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1979 Luksemburg Amicale Steinsel Portugalia Sporting Clube
Włochy Emerson Varese
Faza grupowa 87 – 82
68 - 108
99 - 94
71 - 123
2nd/3 teams
Puchar Europy Mistrzów Krajowych 1991 Luksemburg U.S. Hiefenech (Telekurs) Niemiecka Republika Demokratyczna BSG AdW Berlin
Hiszpania FC Barcelona
I runda
TOP 16
98 - 84
73 - 113
92 - 96
77 - 117
190 - 180
150 - 230
Puchar Koracia 1994 Luksemburg U.S. Hiefenech (Telekurs) Walia Cardiff Bay Heat
Niemcy EnBW Ludwigsburg
I runda
II runda
78 - 72
80 - 86
89 - 79
69 - 105
167 - 151
149 - 191

Przypisy

  1. Présentation de la FLBB (fr.). flbb.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  2. Luxembourg league gets new sponsor (ang.). sportspromedia.com. [dostęp 11 lutego 2016].
  3. Braintree’s Ryan Sharry lighting it up on the court in Luxembourg (ang.). bostonglobe.com. [dostęp 11 lutego 2016].
  4. a b c d Rules and statutes (fr.). flbb.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  5. The EU commission criticises JICL restrictions (niem.). wort.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  6. 19 of the 20 professionals come from the U.S. (niem.). wort.lu. [dostęp 11 lutego 2016].
  7. Officialne nazwy po francusku.
  8. Pierwsze w historii spotkanie Pucharu Europy Mistrzów Krajowych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]