Tour de France 1996

Tour de France 1996
1995	1997
	; Trasa Tour de France 1996
Data	29 czerwca – 21 lipca 1996
Etapów	21 (22)
Dystans	3764 km
Czas zwycięzcy	95 h 57' 16"; (39,236 km/h)
Zgłoszenia	198 kolarzy
Ukończyło wyścig	129 kolarzy
	Podium
Pierwsze miejsce	Bjarne Riis
Drugie miejsce	Jan Ullrich
Trzecie miejsce	Richard Virenque
	Pozostałe klasyfikacje
Górska	Richard Virenque
Punktowa	Erik Zabel
Młodzieżowa	Jan Ullrich
Najaktywniejszych	Richard Virenque
Drużynowa	Festina

83. Tour de France rozpoczął się 29 czerwca w ’s-Hertogenbosch w Holandii, a zakończył się 21 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 21 etapów, w tym: 13 etapów płaskich, 6 etapów górskich i 3 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3764 km.

Klasyfikacje

Klasyfikację generalną wygrał Duńczyk Bjarne Riis, wyprzedzając Niemca Jana Ullricha i Francuza Richarda Virenque. Virenque wygrał też klasyfikację górską, Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, a Jan Ullrich był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Virenque^[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była francuska drużyna Festina.

Doping

Zwycięzca klasyfikacji generalnej, Bjarne Riis w 2007 roku przyznał się, że m.in. podczas Touru stosował doping. Organizatorzy i postanowili odebrać mu żółtą koszulkę, choć decyzji tej nigdy nie uznała Międzynarodowa Unia Kolarska. W 2008 roku ponownie wpisano jego nazwisko na listę zwycięzców, jednak z dopiskiem iż przyznał się do stosowania dopingu w trakcie wyścigu. Przyznał się do winy po ponad dziesięciu latach wobec czego zdecydowano, że po tak długim czasie nie można już zmienić wyniku^[2]. Podobnie jest ze zwycięzcą w klasyfikacji punktowej, Erikiem Zabelem i jego zieloną koszulką.

Około 1996 roku kilku kolarzy grupy Telekom, w tym Niemcy Rolf Aldag, Udo Bölts i Christian Henn oraz Duńczyk Brian Holm przyznali się do stosowania erytropoetyny (EPO)^[3]. Trzeci w klasyfikacji generalnej Virenque oraz Szwajcar Laurent Dufaux byli zamieszani w aferę związaną z drużyną Festina w 1998 roku^[4].

Drużyny

W tej edycji TdF wzięły udział 22^[5] drużyny:

Banesto
ONCE
Team Telekom
Mapei-GB
MG Maglificio-Technogym
Gewiss Playbus

Kelme-Artiach
Brescialat
Agrigel-La Creuse-Fenioux
Aubervilliers 93
Motorola
Festina-Lotus

Rabobank
GAN
Saeco-AS Juvenes San Marino
Team Polti
Panaria-Vinavil
Carrera Jeans-Tassoni

Roslotto-ZG Mobili
TVM-Farm Frites
Refin-Mobilvetta
Lotto

Etapy

Etap	Data	Trasa	Dystans	Zwycięzca
P	29 czerwca	’s-Hertogenbosch	ITT 9,4 km	Alex Zülle
1	30 czerwca	’s-Hertogenbosch	209,0 km	Frédéric Moncassin
2	1 lipca	’s-Hertogenbosch – Wasquehal	247,5 km	Mario Cipollini
3	2 lipca	Wasquehal – Nogent-sur-Oise	195,0 km	Erik Zabel
4	3 lipca	Soissons – Lac de Madine	232,0 km	Cyril Saugrain
5	4 lipca	Lac de Madine – Besançon	242,0 km	Jeroen Blijlevens
6	5 lipca	Arc-et-Senans – Aix-les-Bains	207,0 km	Michael Boogerd
7	6 lipca	Chambéry – Les Arcs	200,0 km	Luc Leblanc
8	7 lipca	Bourg-Saint-Maurice – Val d’Isère	ITT 30,5 km	Jewgienij Bierzin
9	8 lipca	Le Monêtier-les-Bains – Sestriere	46,0 km	Bjarne Riis
10	9 lipca	Turyn – Gap	208,5 km	Erik Zabel
	10 lipca	Dzień przerwy
11	11 lipca	Gap – Valence	202,0 km	José Jaime González
12	12 lipca	Valence – Le Puy-en-Velay	143,5 km	Pascal Richard
13	13 lipca	Le Puy-en-Velay – Super Besse	177,0 km	Rolf Sørensen
14	14 lipca	Besse-et-Saint-Anastaise – Tulle	186,5 km	Dżamolidin Abdużaparow
15	15 lipca	Brive-la-Gaillarde – Villeneuve-sur-Lot	179,0 km	Massimo Podenzana
16	16 lipca	Agen – Hautacam	199,0 km	Bjarne Riis
17	17 lipca	Argelès-Gazost – Pampeluna	262,0 km	Laurent Dufaux
18	18 lipca	Pampeluna – Hendaye	154,5 km	Bart Voskamp
19	19 lipca	Hendaye – Bordeaux	226,5 km	Frédéric Moncassin
20	20 lipca	Bordeaux – Saint-Émilion	ITT 63,5 km	Jan Ullrich
21	21 lipca	Palaiseau – Paryż (Champs-Élysées)	147,5 km	Fabio Baldato

Liderzy klasyfikacji po etapach

Etap	Zwycięzca	Klasyfikacja generalna	Klasyfikacja górska	Klasyfikacja punktowa	Klasyfikacja młodzieżowa	Klasyfikacja drużynowa
P	Alex Zülle	Alex Zülle	brak	Alex Zülle	Christophe Moreau	ONCE
1	Frédéric Moncassin		brak	Ján Svorada	Paolo Savoldelli
2	Mario Cipollini		Danny Nelissen		Paolo Savoldelli
3	Erik Zabel	Frédéric Moncassin	José Luis Rubiera		Jeroen Blijlevens
4	Cyril Saugrain	Stéphane Heulot	Danny Nelissen	Frédéric Moncassin	Stéphane Heulot	GAN
5	Jeroen Blijlevens		Danny Nelissen			GAN
6	Michael Boogerd		Léon van Bon			Rabobank
7	Luc Leblanc	Evgeni Berzin	Richard Virenque		Jan Ullrich	Mapei
8	Jewgienij Bierzin	Evgeni Berzin				Team Telekom
9	Bjarne Riis	Bjarne Riis
10	Erik Zabel			Erik Zabel
11	José Jaime González					Mapei
12	Pascal Richard					Rabobank
13	Rolf Sørensen					Mapei
14	Dżamolidin Abdużaparow
15	Massimo Podenzana
16	Bjarne Riis
17	Laurent Dufaux					Festina
18	Bart Voskamp
19	Frédéric Moncassin
20	Jan Ullrich
21	Fabio Baldato
Klasyfikacja końcowa		Bjarne Riis	Richard Virenque	Erik Zabel	Jan Ullrich	Festina

Klasyfikacje końcowe

Klasyfikacja generalna

Pozycja	Zawodnik	Drużyna	Czas
1.	Bjarne Riis	Telekom	95 h 57' 16"
2.	Jan Ullrich	Telekom	+1' 41"
3.	Richard Virenque	Festina	+4' 37"
4.	Laurent Dufaux	Festina	+5' 53"
5.	Peter Luttenberger	Carrera	+7' 07"
6.	Luc Leblanc	Polti	+10' 03"
7.	Pēteris Ugrjumovs	Roslotto-ZG Mobili	+10' 04"
8.	Fernando Escartín	Kelme	+10' 26"
9.	Abraham Olano	Kelme	+11' 00"
10.	Tony Rominger	Kelme	+11' 53"

Klasyfikacja punktowa

Pozycja	Zawodnik	Drużyna	Punkty
1.	Erik Zabel	Telekom	335
2.	Frédéric Moncassin	GAN	284
3.	Fabio Baldato	MG-Technogym	255
4.	Dżamolidin Abdużaparow	Rein	204
5.	Jeroen Blijlevens	TVM	158

Klasyfikacja górska

Pozycja	Zawodnik	Drużyna	Punkty
1.	Richard Virenque	Festina	383
2.	Bjarne Riis	Telekom	274
3.	Laurent Dufaux	Festina	176
4.	Laurent Brochard	Festina	168
5.	Luc Leblanc	Polti	158

Klasyfikacja młodzieżowa

Pozycja	Zawodnik	Drużyna	Czas
1.	Jan Ullrich	Telekom	95 h 58' 57"
2.	Peter Luttenberger	Carrera	+5' 26"
3.	Manuel Fernández	Mapei	+24' 47"
4.	Leonardo Piepoli	Rein	+25' 55"
5.	Michael Boogerd	Rabobank	+1h 12' 04"

Klasyfikacja drużynowa

Pozycja	Drużyna	Czas
1.	Festina	287 h 46' 20"
2.	Telekom	+15' 14"
3.	Mapei-GB	+51' 36"
4.	Roslotto	+1 h 22' 29"
5.	ONCE	+1 h 36' 10"

Przypisy

↑ PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-10)]. (fr.).
↑ Bjarne Riis reinstated as Tour winner. bikeradar.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)]. (ang.).
↑ Doping bei der Tour de France 1947 - heute (niem.)
↑ The Story of the Tour de France: 1965-2007; Bill i Carol McGann, str. 248 (ang.)
↑ Les équipes du Tour de France 1996 (fr.)

Linki zewnętrzne

Le Dico Du Tour: Le Tour de France 1996 (fr.)
Bike Race Info: 1996 Tour de France (ang.)

[1] PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS. prixantargazdelacombativite.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-10)]. (fr.).

[2] Bjarne Riis reinstated as Tour winner. bikeradar.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-30)]. (ang.).

[3] Doping bei der Tour de France 1947 - heute (niem.)

[4] The Story of the Tour de France: 1965-2007; Bill i Carol McGann, str. 248 (ang.)

[5] Les équipes du Tour de France 1996 (fr.)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]