Towarzystwo Przyrodnicze w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siedzibą Towarzystwa Przyrodniczego jest Dom Towarzystwa Przyrodniczego (pośrodku)

Towarzystwo Przyrodnicze w Gdańsku (łac. Societas Physicae Experimentalis, niem. Naturforschende Gesellschaft[1]) – jedno z najstarszych towarzystw naukowych na ziemiach polskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założone zostało w Gdańsku w 1743 r. przez Daniela Gralatha[2] i działało do 1936.

Towarzystwo organizowało wykłady i pokazy doświadczalne z zakresu nauk przyrodniczych i ścisłych, gromadziło przyrodnicze i paleontologiczne kolekcje oraz prowadziło bibliotekę naukową[2]. Współpracowało również z władzami miejskimi w kwestii ustawodawstwa medycznego[3].

W latach 1746–1829 siedziba towarzystwa mieściła się w Zielonej Bramie[2], a w okresie 1846-1936 w Domu Towarzystwa Przyrodniczego przy ul. Mariackiej 26 (dawna Mariengasse).

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

Do Towarzystwa należeli m.in. kolekcjoner inkluzji w bursztynie Georg Carl Berendt[4], znany bibliofil, patrycjusz gdański Jan Uphagen, naturaliści Jacob Theodor Klein, Gotfryd Reyger, August Moszyński, Joachim Litawor Chreptowicz i Jean Baptiste Dubois[2], Nataniel Mateusz Wolf, a także Abraham Lissauer, Hugo Conwentz, Konrad Lakowitz i Paweł Świetlicki[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Societas Physicae Experimentalis, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-21].
  2. a b c d Czerniakowska 1996
  3. K. Pękacka-Falkowska, B. Drzewiecki, Projekt porządku akuszerskiego Towarzystwa Przyrodniczego w Gdańsku (Naturforschende Gesellschaft) z 1781 r., „Medycyna Nowożytna 2019”, T. 25, nr 2, 2020, s. 47-66, DOI10.4467/12311960MN.19.015.11834.
  4. Szadziewski R., Sontag E., 2008: Wkład Gdańska w poznanie inkluzji zwierząt w bursztynie. Bursztynisko, 31: 10-11.
  5. Jerzy Sawicki. Relacje Ewalda Georga Kleista z Gdańskim Towarzystwem Fizyki Doświadczalnej. „Maszyny Elektryczne – Zeszyty Problemowe”. 4 (116), s. 125–131, 2017. Instytut Napędów i Maszyn Elektrycznych KOMEL. ISSN 0239-3646. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]